อีก 17 วัน จะออกพรรษาแล้ว เหลืออีกสองอาทิตย์นิดหน่อย ผ่านไปเดี๋ยววันเดี๋ยวคืนเดี๋ยวก็มืดอีกแล้ว พรรษานี้เราตั้งใจจะให้เป็นพรรษาแห่งการบรรลุพระธรรมกาย ซึ่งมีอยู่ในตัวของเราและของทุก ๆ คนในโลก ไม่ว่าเชื้อชาติศาสนาและเผ่าพันธุ์ใด จะเชื่อหรือไม่เชื่อ จะรู้หรือไม่รู้ก็ตาม ล้วนมีหมด เป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริงเพียงอย่างเดียว สิ่งอื่นไม่ใช่เลย
วัดพระธรรมกายโอ๊คแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ ได้จัดพิธีมุทิตาสักการะอายุวัฒนมงคล 85 หลวงพ่อทัตตชีโว
วันอาทิตย์ที่ 15 กรกฎาคม 2555 วัดพระธรรมกายนิวเจอร์ซี่จัดพิธีขอขมา พิธีบรรพชา ถวายบาตรและผ้าไตรสามเณรธรรมทายาท โดยเวลา 9.00 น.ได้ประกอบพิธีเวียนประทักษิณ ณ ลานกิจกรรมวัดพระธรรมกายนิวเจอร์ซี่
เมื่อหัวหน้าฝูงติดบ่วงพราน บริวารก็หนีกันกระเจิดกระเจิงไปจนหมด แต่น้องสองตัวของกวางขนทองหาได้หนีไปอย่างกวางตัวอื่น ๆ ไม่ มันกลับเข้ามาคลอเคลียกวางขนทองผู้เป็นพี่ โดยเฉพาะกวางน้องตัวผู้ซึ่งยังดูเยาว์วัย แต่จิตใจเสียสละน่าชมเชยยิ่งนัก ภาพน้องยืนปกป้องพี่ โดยมีน้องสาวคอยให้กำลังใจ ภาพที่เห็นนี้ทำให้นายพรานเปลี่ยนใจ พรานหนุ่มซาบซึ้งกับความรักความสามัคคีของพี่น้องสามตัวนี้ยิ่งนัก
ใครก็ตามที่ได้ยิน ได้เห็น ได้ซึมซับกับบรรยากาศในวันรวมพลังสามเณรเมื่อวันเสาร์ที่ 4 เมษายน ที่ผ่านมา เป็นต้องปลื้มจนขนแขนสแตนอั๊บ เพราะมองไปทางไหนก็เห็นแต่ผ้าเหลืองเต็มวัดไปหมดเลย และยิ่งปลื้มระคนไปกับความซาบซึ้งเมื่อได้ฟังสามเณรใหม่ขึ้นแสดงปาฐกถาพิเศษ เรื่อง “ความสำคัญของสามเณรต่อพระพุทธศาสนา”
ในช่วงนี้ผมถือว่าการออกมาทำหน้าที่ชวนบวช เป็นหน้าที่หลักในชีวิตครับ ซึ่งผมก็ชวนคนบวชมาตลอดหลายโครงการ และไม่เพียงแค่ชวนคนอื่นบวชเท่านั้น ตัวผมเองก็เคยบวชในโครงการของวัดพระธรรมกายมาแล้วหลายโครงการครับ ทำให้ซาบซึ้งและมั่นใจว่าหลักสูตรการบวชของวัดพระธรรมกายนั้นดีจริงๆ
อาป๊าของลูกรู้สึกซาบซึ้งและขอบใจลูกๆทุกคนเป็นอย่างมากที่คอยให้ท่านได้ทำบุญ และเตรียมตัวให้กับท่านก่อนที่ท่านจะเดินทางไปสู่ปรโลก
มี..อานุภาพเป็นอจินไตย ยิ่งใหญ่กว่าผู้มีรู้มีญาณจะคาดคะเนได้ ผู้เข้าถึงพระรัตนตรัย เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับท่าน จะเกิดความซาบซึ้งในพระคุณอันไม่
ธุดงค์ธรรมชัย อีกบทฝึกของการเป็นพระแท้ ที่พระกองพันกองพลสถาปนา แม้ว่าจะบวชมาได้ไม่นาน ต่างก็ซาบซึ้งกับชีวิตสมณะ ก่อให้เกิดแรงบันดาลใจในการฝึกฝนอบรมตนเองให้เป็นพระแท้ เพื่อเป็นแหล่งเนื้อนาบุญให้กับชาวโลก
พระราชาเหล่านั้นทรงสดับความจริงแล้ว ต่างพากันสวมกอดมโหสถด้วยความสำนึกในมหากรุณาของมโหสถ แล้วตรัสด้วยความซาบซึ้งใจว่า “พ่อมโหสถเอย...พ่อช่างเป็นที่พึ่งของพวกเราโดยแท้ เราเป็นหนี้บุญคุณพ่อมากเหลือเกิน จนมิรู้ว่าจะตอบแทนอย่างไร” ตรัสดังนี้แล้ว พระราชาทั้งหมดก็ทรงถอดเครื่องราชาภรณ์ที่ทรงประดับมาบูชาคุณมโหสถบัณฑิต
