บัดนี้เวลาที่คุณครูไม่ใหญ่ได้ต่อให้ก็นับถอยหลังไปทุกขณะ โดยเฉพาะขุนรบแคนาดาไม่ว่าจะหลับตาลืมตาก็ภาวนาว่า “สร้างพระปิดเจดีย์ๆ” และมีจดหมายน้อยมาเล่าเรื่องราวความอัศจรรย์แห่งบุญมาถวายคุณครูไม่ใหญ่ 2 ฉบับ ดังนี้ค่ะ
เรื่องราวของเด็กชายคนหนึ่ง ที่ป่วยด้วยโรคร้ายตั้งแต่เยาว์วัย ตอนแรกที่คุณพ่อของเขาทราบ ถึงกับสติแตก เสียใจเป็นอย่างมาก แต่ได้กัลยาณมิตรแนะนำให้ปฏิบัติธรรม จึงทำให้จิตใจสงบลง และได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะ...เด็กน้อยผู้น่าสงสาร เมื่อมาวัดแล้ว ก็ได้สร้างบุญสร้างบารมีกับหมู่คณะ ทั้งทำด้วยตนเองและชักชวนผู้อื่น...ความตายไม่มีนิมิตหมาย ไม่เลือกว่าจะเป็นผู้ใหญ่ ผู้ชรา หรือแม้แต่เด็ก...เราต้องหมั่นสั่งสมบุญให้มากๆ เมื่อตายแล้วจะได้ไปสู่สุคติ
ภรรยาของผมกลับไปเยี่ยมบ้านที่เวียดนาม ทิ้งให้ผมหงอยเหงา เฝ้าบ้านอยู่คนเดียว มี TV เป็นเพื่อน เพราะที่บ้านติดดาวเทียมซึ่งดูได้ถึง 800 ช่อง ผมก็กดจูนหาคลื่นแก้เหงาไปเรื่อยๆ คิดประชดตัวเองแบบขำๆว่า ตราบใดที่ยังไม่เจอกับความสุขที่แท้จริงของชีวิตก็ต้องจูนหากันต่อไป
ความรักที่ลงตัวของ 1 หญิง 2 ชาย ...แม่กับชีวิตใกล้ตายและการตัดสินใจของลูก ...หนังสือธรรมะสื่อรัก ...เมื่อรู้ความจริงว่าสามีเป็นนักพนัน และคำถามดังนี้ 1. เป็นเพราะกรรมใดลูกๆ จึงพร้อมใจกันให้ถอดเครื่องช่วยหายใจออก ทั้งที่แม่ยังไม่ตาย 2. กรรมใดจึงมีสามีชอบเล่นการพนัน ทำให้ต้องสูญเสียเงินเป็นจำนวนมาก
