ข้าพเจ้าเป็นบุตรฤาษี ชื่อว่าสุวรรณสาม บัดนี้บาดเจ็บสาหัสต้องตายด้วยคมศรของท่าน ทุกข์อันสาหัสนี้เป็นเรื่องธรรมดาของคนที่เกิดในโลก ข้าพเจ้าจึงไม่ได้โกรธเคืองท่าน สงสารแต่บิดามารดาผู้ตาบอด ซึ่งมีเพียงข้าพเจ้าเท่านั้นที่ดูแล เมื่อขาดอาหารและน้ำ ท่านทั้งสองก็คงต้องตายตาม ทุกข์ที่พลัดพรากจากบิดามารดาผู้ไร้คนดูแลนั้นยิ่งใหญ่กว่าทุกข์ที่จะต้องตายด้วยคมศรนี้หลายเท่านัก
ต่อจากตอนที่แล้ว....ภายหลังจากที่ตัวลูกได้มาพบกับใครคนหนึ่ง ซึ่งทำให้ตัวลูกต้องถึงกับเหลียวหลังหันไปมองแล้วมองอีก ในตลาดที่ตั้งอยู่ในเมืองหลวงของแคว้นแล้ว ตัวลูกก็เกิดความรู้สึกอยากที่จะเข้าไปพูดคุยทำความรู้จักและช่วยใครคนนั้นถือข้าวของที่พะรุงพะรังเต็มไม้เต็มมือเป็นอย่างมาก
ต่อจากตอนที่แล้ว.....ทันทีที่ตัวลูก ได้แรกพบประสบพักตร์กับพยาบาลสาวแสนสวยคนนั้นแล้วตัวลูกก็ถูกศรรักปักดังฉึก จากนั้นตัวลูกก็เริ่มชักจะชอบในความสวยและน่ารักของตัวเธอ
นายทหารหนุ่มได้สั่งการให้ลูกน้องนายทหารคนสนิทคนหนึ่ง รีบไปบอกกับลูกสาวของท่านเจ้าเมืองว่า ตอนนี้ตัวเขาได้ล้มป่วยและไม่สบายอย่างหนักและอยากให้เธอมาดูแลเขา
เมื่อพวกโจรป่าได้เดินทางกลับมาถึงหมู่บ้านของพวกเขาแล้ว พวกเขาก็ได้มานั่งล้อมวงประชุมกัน เพื่อทำการแบ่งทรัพย์สมบัติที่ได้มากันตามปรกติในสไตล์โจรๆ
ตัวลูกในพุทธันดรที่ผ่านมา ได้เกิดเป็นกุลธิดาสุดสวยที่มีความเป็นตัวของตัวเองสูง อยู่ในครอบครัวของคหบดีที่มีฐานะดี อาศัยอยู่ในหัวเมืองแห่งหนึ่ง
ในพุทธันดรที่ผ่านมา พระพ่อของลูกได้เกิดเป็นกุลบุตรหนุ่มรูปงามผู้มากไปด้วยความรู้ความสามารถ อยู่ในตระกูลข้าราชการทหารเมืองแห่งหนึ่ง ในแคว้นของพระราชาองค์ที่จะออกบวช
ในพุทธันดรที่ผ่านมา ตัวลูกได้เกิดเป็นกุลบุตรสุดหล่อผู้ขยันขันแข็งเอาการเอางาน อยู่ในครอบครัวคหบดีที่ประกอบอาชีพค้าขาย ซึ่งอาศัยอยู่ในหัวเมืองแห่งหนึ่ง
คุณไอวี่รู้สึกดีใจมาก ที่เธอเดินทางกลับมาหาคุณไอวี่ ตามที่สัญญาเอาไว้ ในที่สุดทั้งสองก็ได้แต่งงานแล้วก็ครองรักกัน สมดังความปรารถนาที่ทั้งคู่ได้ตั้งใจกันเอาไว้ตั้งแต่ต้น
ในพุทธันดรที่ผ่านมา ตัวลูกได้เกิดเป็นกุลธิดาสุดสวยผู้มีจิตใจงดงาม ครอบครัวมีฐานะร่ำรวย ซึ่งมีคุณพ่อคุณแม่เป็นคนๆ เดียวกันกับคุณพ่อคุณแม่ของตัวลูกในภพชาติปัจจุบันนี้ด้วย
