อุบาสิกาแก้วศิกิต อุดมคุณากร
แล้วสักพัก ผมก็เห็นว่าดวงแก้วนั้นค่อยๆมีขนาดใหญ่ขึ้น จนเท่ากับบาตรพระ แล้วผมก็เห็นองค์พระใสๆปรากฏขึ้น มันแปลกมากครับ ผมเห็นดวงกลมใสที่กลางท้องเหนือสะดือ แต่เห็นองค์พระใสๆที่กลางหน้าอก
ชีวิตของชาวซาไกอย่างพวกผม จึงค่อนข้างลำบากไม่น้อย ที่ต้องปรับตัวให้เข้ากับโลกในยุคโลกาภิวัตน์ในปัจจุบัน แต่สิ่งที่ผมและเฒ่าเสนภาคภูมิใจ และได้ปรับตัวให้เข้ากับโลกได้อย่างทันท่วงที และอินเทรนด์ไม่แพ้ใครๆในโลก ก็คือการได้มาบวชในโครงการบวชพระหนึ่งแสนรูป ทุกหมู่บ้านทั่วไทยนี่แหละครับ
“หนูเห็นพี่แพรวและน้องไอโก๊ะยังเป็นเด็กอยู่เลย ยังเป็นประธานกฐินได้เลย ในเมื่อพี่แพรวกับน้องไอโก๊ะทำได้ มันแกวก็ต้องทำได้ค่ะ หนูดีใจที่จะได้เป็นประธานกฐินค่ะ เพราะการที่มันแกวจะได้เป็นต้นบุญ ต้นแบบของเยาวชนไทย ได้เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองขึ้น หนูถือว่าเป็นบุญใหญ่ค่ะ”
วันนั้น ผมนั่งสมาธิตามที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อนำนั่ง ผมประทับใจน้ำเสียงของพระเดชพระคุณหลวงพ่อมากครับ เพราะฟังแล้วนุ่มนวล อบอุ่น ให้ความรู้สึกปลอดภัย และทรงพลัง ฟังเพลินอย่างไร้ความคิดในสิ่งอื่นใดทั้งสิ้น ผมจัดท่านั่งสบายๆ วางใจเบาๆ ไม่คิดอะไร ตัวก็เบา โล่ง โปร่ง สบาย ขยาย สว่าง สามารถรวมใจที่ศูนย์กลางกายได้ แล้วสักครู่ ก็มีองค์พระแก้วใสผุดที่ศูนย์กลางกาย
ก่อนที่จะนั่งสมาธิก็รู้สึกว่า ตัวเองเหนื่อยเมื่อยล้า ความจำไม่ค่อยดี แต่ตอนนี้นั่งสมาธิแล้ว ความจำดีขึ้น เวลาทำการบ้าน ก็จะนั่งสมาธิก่อนทุกวัน ทำให้ทำการบ้านก็จะถูกทุกข้อ เพราะเรามีสติ เวลานั่งก็จะเอาเท้าขวาทับเท้าซ้าย มือขวาทับมือซ้าย พร้อมทั้งภาวนา “สัมมา อะระหัง” ไปด้วย
ชายคนหนึ่ง ป่วยเป็นไข้มาเลเรีย หมอบอกว่า เชื้อขึ้นสมองแล้ว พออาเจียนออกมาเป็นเลือดก็หมดลม แต่เกิดเหตุเหลือเชื่อ ผ่านไปเพียงชั่วโมง เขากลับฟื้นขึ้นมาได้ อีกทั้งอาการจากไข้มาเลเรียยังหายไปเป็นปลิดทิ้ง พักฟื้นไม่กี่วันหมอก็ให้กลับบ้านได้...เขามีความตั้งใจตั้งแต่วัยหนุ่มว่าอยากจะบวช แต่ก็มามีครอบครัวเสียก่อน จึงไม่ได้บวช เขาจึงฝังใจตลอดมาว่า หากมีบุตรชาย ก็จะให้บวชเรียนตั้งแต่เด็ก
