คำถาม : ดิฉันเป็นคนมีกรรม มีสามีก็ขี้บ่น มีลูกสะใภ้ก็ขี้บ่น เวลานั่งสมาธิจะได้ยินแต่เสียง 2 คน นี้ทะเลาะกันเป็นประจำ ดิฉันควรทำอย่างไรดีคะ นั่งสมาธิไม่มีความสุขเลยคะ
อย่างสมัยแรกที่ได้แผ่นดิน 196 ไร่ มาสร้างวัดใหม่ๆ ท่านก็พยายามรวบรวมเงินทองเก็บเอาไว้ แล้วก็ประหยัดเรื่องค่าใช้จ่ายทุกอย่าง เพื่อจะเอาเงินมาใช้ในการก่อสร้างวัด สร้างศูนย์พุทธจักรฯ หรือวัดพระธรรมกายในปัจจุบัน ซึ่งคุณยายท่านมักจะพูดบ่อยๆ ว่า.. “ยายไม่คิดอะไร รีบๆ ทำให้มันเสร็จๆ สร้างวัดให้เขาอยู่สร้างบุญบารมีกันแล้ว ยายก็ขออาศัยมีข้าวกิน 2 มื้อ มีกุฏิเอาไว้คุดหัวนั่งเข้าที่ตามสมบัติในที่ เอามาให้เขากินเขาใช้ทำงานให้พอ..ก็พอใจแล้ว”
ข้อวินัยให้สงฆ์สาวกปฏิบัติแต่ละบทนั้น มักเกิดขึ้นเพื่อแก้ไขข้อบกพร่องไม่เหมาะสมเป็นกรณีๆ ไป พุทธกาลครั้งหนึ่งก็เป็นดังนั้น พุทธวินัยครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะพระฉัพพัคคีย์ 2 รูปล่วงพระวินัยข้อยึดถือในทรัพย์ มิได้ปล่อยวาง ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับกิเลส ภิกษุผู้ก่อเหตุที่ว่านี้ชื่อ พระปัณฑกะ และพระโลหิถกะ
พระพรชัย วรชโย อายุ 27 ปี บวชในโครงการ 1 แสนรูป ภาคฤดูร้อน ปี พ.ศ. 2555 ที่ศูนย์อบรมวัดศรีกัน เวลานั่งสมาธิ ผมจะปล่อยใจตามเสียงของหลวงพ่อ วางใจนุ่มๆ เบาๆ ไปเรื่อยๆ สักพักก็รู้สึกสบายเหมือนอยู่ในห้วงอวกาศ เบามาก แล้วก็มีแสงแว้บเข้ามาจากกลางท้อง แล้วก็เห็นดวงแก้วผุดซ้อนๆ กันขึ้นมาหลายๆ ดวง
ครั้นภัททชิกุมารได้ฟังธรรมเทศนา และปล่อยใจตามพระสุรเสียงของพระพุทธองค์แล้ว ภัททชิกุมารก็สามารถทำพระนิพพานให้แจ้ง
เมื่อนั่งหลับตา พอใจนิ่งแล้ว ก็เห็นว่ามีดวงกลมๆขนาดใหญ่เท่ากับฟองไข่ไก่ มีแสงสว่างนวลๆเหมือนแสงจันทร์ อยู่ในกลางท้องของผม ผมก็ปล่อยใจว่างๆ ดูดวงนั้นนิ่งๆ แล้วสักพักดวงนั้นก็ค่อยๆใสขึ้นจนเป็นแก้ว ส่องแสงประกายเจิดจ้า สว่างเต็มท้องผมเลยครับ
เมื่อปล่อยใจเข้าไปสู่สภาวะภายในของกายนั้น ก็เกิดมีดวงแก้วใสสว่างมาก มีสภาพเป็นดวงแก้วที่ซ้อนๆกันอยู่เป็นสายหลายดวงมาก ตรงกลางของแต่ละดวงเป็นท่อกลวงเชื่อมต่อกัน ใจกระผมเหมือนถูกดูดเข้าไปในดวงแก้วที่ซ้อนๆกันนั้น เหมือนกับตนเองได้เข้าไปอยู่ในกลางดวงสว่าง มันช่างเป็นสภาวะใจที่สงบสุขอย่างพิเศษมาก
กระผมนั่งสมาธิปล่อยใจให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย วางใจเบาๆบนองค์พระใสสว่าง เมื่อใจสงบนิ่งแล้ว ก็รู้สึกว่าองค์พระขยายใหญ่ขึ้น ใจค่อยๆหยุดนิ่งเข้าไปภายใน จากเกศขององค์พระค่อยๆหมุนควงสว่านลงไปสู่ฐานองค์พระ แล้วขึ้นมาหยุดที่ศูนย์กลางกายในองค์พระที่ใสสว่าง จากนั้นก็มีองค์พระหลายองค์ผุดซ้อนขึ้นมาเรื่อยๆ
น.ส.ธิลินิ เคาซัลยะ (Miss Thilini Kaushalya) อายุ 16ปี กล่าวว่า “ในตอนต้น ดิฉันก็ปล่อยใจตามที่พระอาจารย์แนะนำ แล้วดิฉันก็เห็นองค์พระอยู่ในตัวค่ะ ท่านสว่างและแวววาว ดิฉันรู้สึกใจเบาขึ้น เมื่อลืมตา ก็รู้สึกผ่อนคลาย ความกังวลต่างๆ หายไป มีความสุขมากค่ะ ดิฉันจะนั่งสมาธิทุกวัน และจะชวนพี่ๆน้องๆมานั่งสมาธิด้วยค่ะ”
ตั้งแต่ก่อนเริ่มนั่งสมาธิ ดิฉันรู้สึกว่า อากาศที่ สวนเพชรแก้ว เย็นสบาย ทิวทัศน์งดงาม เขียวชอุ่ม ทุกที่มีเสียงแมลงและเสียงนกร้องให้เพลินใจ เมื่อดิฉันหลับตาวางใจนิ่งๆ ปล่อยใจให้ติดอยู่ที่ศูนย์กลางกาย สักพักใจก็หยุดนิ่งสนิทมาก สัมผัสได้ถึงความรู้สึกบางเบา และอ่อนนุ่มจริงๆค่ะ ร่างกายโล่ง โปร่ง ว่างเปล่า คล้ายแก้ว คล้ายเพชรใสๆ
