พระธรรมทายาท รุ่นบูชาธรรม 66 ปี พระราชภาวนาวิสุทธิ์
พอถึงช่วงทำวัตรเย็น ผมก็จรดใจนิ่งไปที่องค์พระพร้อมกันไปด้วย...ผมเริ่มด้วยการผ่อนคลายร่างกาย ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า...ผมจะเริ่มด้วยการปล่อยให้ใจของผมฟุ้งไปให้เต็มที่ก่อน พอฟุ้งเต็มที่ใจมันก็หยุดฟุ้งเอง...ผมนั่งสมาธิทุกวันอย่างต่อเนื่องมาหนึ่งปีครึ่ง จนการปฏิบัติธรรมเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
ทุกวันนี้ ชีวิตลูกเปลี่ยนแปลงไปมาก เปลี่ยนแปลงไปอย่างมีความสุข และมีคุณค่า จากบ้านที่เคยเป็นศูนย์รวมพลคนขี้เมา เปลี่ยนมาเป็นศูนย์รวมนักปฏิบัติธรรม ผู้ปรารถนาความสุขภายในอันไร้ขีดจำกัดแทน แม้ว่าใหม่ๆเพื่อนของลูกจะแซวบ้าง แต่ลูกก็คิดว่าจะพยายามชวนเพื่อนๆ ให้ได้มานั่งสมาธิแบบเราให้ได้
นักรบแห่งกองทัพธรรม...ตั้งแต่เด็ก ฮีโร่ในดวงใจของท่าน คือ พระธุดงค์ ขณะที่ท่านเรียนอยู่มัธยมต้น ท่านเคยมีความคิดที่จะหนีออกจากบ้านเพื่อไปบวช เมื่อท่านได้มาพบกับหมู่คณะ ก็ได้สร้างบารมีเรื่อยมา ท่านมีความสามารถทางภาษา จึงรับบุญแปลรายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา เป็นภาษาต่างประเทศ...และในที่ในที่สุด ท่านก็ได้บวช และมีมโนปณิธานที่จะอยู่ในเพศสมณะนี้ ไปจนตลอดชีวิต
คืนนั้น ลูกนั่งด้วยความสดชื่นมากๆไม่คิดเรื่องอะไร บอกตัวเองว่า “ให้วาง ให้ว่าง ให้วาง ว่างๆ” นึกภาพองค์พระมาไว้ในกลางกายแล้วมองไปเรื่อยๆ อย่างสงบ ไม่นานต่อมา รูปที่ลูกตรึกอยู่นั้น ก็ใสมีประกายขึ้นมาเอง ชัดขึ้นๆ แล้วองค์พระก็ผุดขึ้นมามากมาย มาแบบมีชีวิตชีวามากๆ
พลันก็เห็นองค์พระใสสว่างอยู่กลางท้อง มีดวงแก้วอยู่กลางองค์พระมาแล้วไม่แวบ แต่เห็นอยู่นาน รู้สึกตื่นเต้นหวิวๆวูบๆ ลูกมีความสุขมาก เหมือนคนกำลัง In Love
