ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราไม่เล็งเห็นธรรมอื่นแม้สักอย่างหนึ่ง ที่เป็นไปเพื่อประโยชน์ใหญ่ เหมือนการประกอบกุศลธรรมอยู่เนืองนิตย์เลย
การอธิษฐาน จำเป็นด้วยหรือ, การให้พร ศักดิ์สิทธิ์จริงหรือ มีความจำเป็นมากน้อยเพียงใด
พระเถระได้อนุโมทนาในกุศลจิตของพระกุมาร แต่เมื่อตรวจดูอายุสังขารของพระกุมารแล้ว ได้บอกว่า พระกุมารจะมีชีวิตอยู่เพียง ๕เดือนเท่านั้น แม้ได้ทราบความนั้น พระราชกุมารก็ไม่ท้อใจ เพราะเข้าใจดีว่า คงเป็นกรรมในอดีตตามมาส่งผล ก็ไม่ได้หวาดหวั่นพรั่นพรึงอะไร จึงถามพระเถระถึงวิธีการที่จะหลุดพ้นจากความตาย
"ดูก่อนโสณะ พรหมจรรย์มีภัตรหนเดียว ต้องนอนผู้เดียวตลอดชีวิต เป็นสิ่งที่ทำได้ยาก ท่านเป็นคฤหัสถ์อยู่ในเรือน จงหมั่นประกอบพรหมจรรย์อันมีภัตรหนเดียว นอนผู้เดียว ซึ่งเป็นคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลายเถิด" แม้พระอาจารย์จะทักเช่นนี้ แต่ด้วยมโนปณิธานอันแน่วแน่ที่จะบวชให้ได้ ท่านเพียรเข้าไปขออนุญาตพระเถระถึง ๓ครั้ง
ชายคนหนึ่ง เกิดมาในตระกูลที่เป็นสัมมาทิฐิ คุณพ่อคุณแม่ จะตั้งอยู่ในศีลในธรรม ทุกวันเข้าพรรษา จะพากันนุ่งขาวห่มขาวเข้าวัด...แต่ เขาเป็นคนที่เป็นชายแต่เพียงร่างกาย ส่วนจิตใจนั้นเป็นหญิง...และในที่สุดเขาก็ได้เข้ารับการผ่าตัดแปลงเพศเป็นหญิงสมใจ...เขาเป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จ และเป็นที่ยอมรับตั้งแต่ยังเรียนหนังสือ เป็นนักกิจกรรมที่เก่ง...เมื่อเรียนจบแล้ว ก็สามารถสร้างความก้าวหน้าให้กับตัวเองได้เป็นอย่างดี แม้จะต้องประสบปัญหา ทำให้ต้องกลายเป็นหนี้จำนวนมาก แต่ก็สามารถกลับมาประสบความสำเร็จได้อีกครั้ง...
