ผมฟังแล้วก็...โอ...หลวงพ่อของเรานี่ไม่ธรรมดา ท่านเป็นต้นแบบจริงๆเลย ท่านนะเป็นสุดยอดพระผู้ประหยัดในการใช้สิ่งของต่างๆเลยครับ จีวรของท่าน ท่านจะใช้อย่างไรก็ได้ เพราะมีคนมาถวายท่านเยอะแยะ แม้กระทั่งพระเณรสอบได้ที่หนึ่ง ที่สอง สอบเปรียญได้ หลวงพ่อ...ท่านจะมีผ้าไตรแพรอย่างดีถวาย แต่ตัวหลวงพ่อเองกลับใช้ของที่ชำรุด เย็บปะเอาพอใช้ได้
ผมเห็นหลวงพ่อ...ท่านรับแขก โดยช่วงเย็นจะมีญาติโยมไปพบท่าน หลังจากหลวงพ่อ...ท่านทำวัตรแล้ว แต่ละคนไปเล่าให้ฟังว่า เป็นโรคอะไร มีอาการอย่างไร หลวงพ่อก็บอกว่า เขียนมาว่ามีอาการของโรคเป็นอย่างไร ท่านให้เขียนชื่อ นามสกุล ที่อยู่ แล้วไปใส่ตู้ไว้ ตู้อยู่หน้ากุฏิของท่าน ผมและเพื่อนไปช่วยกันเก็บจากตู้ไปใส่ในโถไว้ให้หลวงพ่อ แล้วท่านก็จะนำไปแก้ให้ในโรงงาน
น่าอัศจรรย์ครับ คนมารับพระจากท่านก็หลายหมื่นคน แต่ท่านก็ยังจำได้ว่าท่านได้ให้ไปแล้ว หลวงพ่อ...ท่านกล่าวว่า พระของท่านเป็นพระที่ศักดิ์สิทธิ์ ไม่ใช่ทำเพื่อเป็นธุรกิจการค้า แต่เพื่อเป็นของขวัญให้กำลังใจแก่ผู้ที่ศรัทธา แต่ถ้าผู้ใดคิดไม่ดี ถ้าเอาของท่านไปทำอย่างหนึ่งอย่างใดมา มันก็เกิดอันตราย เช่นเรื่องนี้
วันหนึ่งท่านมาพูดในโบสถ์ว่า “พวกแกไม่ต้องกลัวอด วิชชาธรรมกายจะเลี้ยงพวกแกได้ตลอดไป ขอให้ตั้งใจปฏิบัติกันก็แล้วกัน แล้วไม่มีวันอด วิชชาของเรามันเป็นวิชชาที่เป็นของจริง” ท่านว่าอย่างนี้ แล้วก็ไม่อดจริงๆครับ อยู่กับหลวงพ่อก็สบายอย่างนี้ครับ
หลวงพ่อ...ท่านตั้งใจที่จะส่งเสริมให้พระเณรได้เรียนฝ่ายปริยัติ ส่วนฝ่ายปฏิบัติท่านสอนเอง ในที่ปีผมไปอยู่ที่นั่น เป็นปีแรกที่หลวงพ่อเปิดสำนักเรียน เปิดโรงเรียน ผมเรียกว่าเป็นนักเรียนรุ่นแรกของวัดปากน้ำ ในสมัยนั้นหลวงพ่อจะให้กำลังใจดีมาก ท่านส่งเสริมการเรียนอย่างดียิ่ง ยิ่งเป็นสามเณรเล็กๆ หลวงพ่อจะให้ความเมตตาเป็นพิเศษนะครับ
ตอนนั้นอัลเฟรด ร้องเสียงหลงดังลั่น ลูกก็ตกใจก็ร้องกรี๊ดตามไปด้วย ความรู้สึกมันเหมือนเรา Shock ไปเลย คิดว่าเราตายแน่ๆ แล้วความรู้สึกของลูกก็กลับมาอีกครั้ง เมื่อลูกได้ยินเสียงอัลเฟรดค่ะ อัลเฟรด พูดออกมาเป็นภาษาไทย ว่า “ขอบคุณครับหลวงปู่ ขอบคุณที่ช่วยผมครับ ขอบคุณมากๆครับ” พร้อมกับพนมมือท่วมหัว ส่วนตัวลูกกำลังหาย Shock มือไม้ยังสั่นอยู่ งงว่าเรากำลังอยู่ที่ไหน เรารอดตายจริงๆหรือนี่
สามีของลูกชอบดื่มเหล้าอย่างกับน้ำ เมาแอ๋ทุกวัน พอเมา ก็ทะเลาะกัน ชนิดที่ว่าคุยดีกันไม่เกิน 3 คำ พอคำที่ 4 ผ่านไปก็ถึงขั้นวางมวยกันหลายครั้ง ลูกพยายามให้เลิกดื่ม แต่ก็ไม่ยอมเลิกสักที จนสุดปัญญาไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร ที่พอจะนึกได้ที่พึ่งหนึ่งเดียวคือพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ
เรื่องราวต่อไปนี้หลายท่านได้ฟังแล้วอาจจะบอกว่า "อมพระมาพูด ก็ไม่เชื่อว่าจะรอด" แต่คำพูดนี้อาจจะใช้ไม่ได้สำหรับเขา กัลฯ สุปรีชา บำรุงชีพ เมื่อเหตุการณ์ระลึกขวัญมารุมเร้า เห็นเงาของผู้ก่อการร้ายมายืนต่อหน้า กัลฯ สุปรีชาก็ทำสิ่งที่สุดแสนจะคาดเดาได้ด้วยการ "อมพระของขวัญ" ไว้ในปาก เขาจะรอดจากกระสุนของผู้ก่อการร้าย ตรงหน้าได้อย่างไร มาลุ้นกันเลยค่ะ
เธอมางานบวชน้องชาย ที่ทั้งน่าเบื่อ ร้อน ถึงสี่ครั้ง จึงจะถึงงานบวชจริงๆ แล้วเธอก็บินกลับเยอรมันทั้งที่ไม่เข้าใจอะไร แต่แล้ว ในขณะที่เธอเอนหลังพิงโซฟาอยู่นั้น เคลิ้มๆ ก็เห็นองค์พระชัดใส แจ่ม มาปรากฎตรงหน้า จนเธอตกใจ ก็ได้โทรศัพท์ไปเล่าให้ญาติฟัง และก็ได้ติด DMC มาตั้งแต่ตอนนั้น และแล้ว เธอก็เห็นองค์พระในทีวี ซึ่งเป็นองค์เดียวกันกับที่เธอเห็นตอนที่ยังไม่รู้เรื่อง...
สนิท กรุดโกศล (อเมริกา) อายุ 72 ปี ก็เป็นอีกคนหนึ่ง ที่ได้พบกับอานุภาพอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเดชพระคุณหลวงปู่ วัดปากน้ำภาษีเจริญ พระมงคลเทพมุนี (สด จันฺทสโร เห็นจะจะ ด้วยตาเนื้อพร้อมเพื่อนอีกคนที่ไม่มีศรัทธา ก็ได้มีศรัทธาตามไปด้วย อยากรู้แล้วใช่มั้ยล่ะคะว่า คุณป้า สนิท ท่านได้เห็นอะไรกัน ตามไปอ่านกันเลย...
