จากชีวิตที่มืดมิด ติดเหล้าจนถอนตัวไม่ขึ้น สู่ชีวิตสว่าง มีคุณค่าแก่ชาวโลก บวชอย่างน้อยหนึ่งพรรษา ให้อะไรมากกว่าที่คุณคิด
ครั้งหนึ่งในชีวิต “บวช” เพื่อฝึกตน ทนหิว บำเพ็ญตบะเป็นพระแท้ เพื่อพระพุทธศาสนา เพื่อพ่อ-แม่ คนที่คุณรัก และเพื่อตัวของคุณเอง
จากชีวิตเด็กเสเพล ดื่มเหล้า เสพยา เป็นอันธพาล สู่ชีวิตสมณะ มุ่งมั่นฟื้นฟูพระศาสนา บวชอย่างน้อย 1 พรรษาให้อะไรมากว่าที่คิด
การออกบวชเป็นหนทางสว่างที่จะช่วยทำให้คลายจากความรู้สึกผิดบาปที่ติดอยู่ในใจ และทำให้ได้พบกับความสุขที่แท้จริง
พี่ชายคนที่ ๒ เป็นคนเรื่อยเฉื่อย หยิบจับการงานสิ่งใดก็ไม่ใคร่จะประสบผลสำเร็จเท่าที่ควร ก่อนพ่อเสียชีวิต ท่านได้ยกร้านอะไหล่รถยนต์ให้ผมดูแล แต่เพราะผมเป็นน้อง จึงตัดสินใจยกกิจการให้พี่ไป
การนั่งสมาธิไม่ได้ยากอย่างที่คิด หากทำอย่างถูกวิธีตามหลักวิชชา แม้มาจากต่างที่ต่างวัยต่างภาษา แต่สิ่งที่ได้พบเหมือนๆกัน นั่นคือความสุข
ย้อนไปในปี พ.ศ.2537 เป็นปีทองที่ผมเพิ่งเข้าวัดพระธรรมกาย ผมมาเฉพาะงานบุญใหญ่ๆ เพราะชอบคนเยอะๆ เพราะถ้าคนน้อย มันไม่ตื่นเต้นครับ
หลังจากบวชแล้ว พ่อที่ป่วยเป็นอัมพฤกษ์ ช่วยตัวเองไม่ได้ กลับมีอาการดีขึ้นเป็นอัศจรรย์ บวชอย่างน้อยหนึ่งพรรษา ให้อะไรมากว่าที่คิด
จากชีวิตอันดำมืดของนักเลงหัวไม้ มั่วสุมเสพยา แต่การบวชเปลี่ยนเขาได้จากดำเป็นขาว จากมืดเป็นสว่าง การบวชให้ประโยชน์มากว่าที่คุณคิด
ช่วงนั้นเป็นช่วงที่กระผมสับสนที่สุดในชีวิต กระผมอยากจะบวชมาก เพราะคิดว่าพุทธศาสนาจะมีคำสอนที่ทำให้กระผมเจอทางออกของชีวิต
