รับนักเรียน เกรด 6 (ป.6) ขึ้นไป จนถึงปริญญาตรี อายุไม่เกิน 25 ปี อบรมระหว่างวันที่ 8 กรกฎาคม ถึง 5 สิงหาคม พ.ศ. 2555 รับสมัคราจนถึงวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ.2555
พระธรรมทายาทจักรพงษ์ ฉนฺทโชโต อายุ 24 ปี ว่าที่พระพี่เลี้ยง ประจำศูนย์อบรมจังหวัดพิจิตร ในโครงการอุปสมบทหมู่ภาคฤดูร้อนที่ใกล้จะถึง
จดหมายจากตัวแทน 2 ท่านที่บวชเป็นคนแรกของประเทศ ในโครงการอบรมพระธรรมทายาทนานาชาติ รุ่นพิเศษ 4 (IDOP SP4) ธรรมทายาทรูปที่ 1 กราบคารวะพระเดชพระคุณหลวงพ่อครับ ผมชื่อดีแดค คูเอวัส อายุ 29 ปี มาจาก บาเซโลน่า ประเทศสเปน ธรรมทายาทรูปที่สอง กราบนมัสการครับหลวงพ่อ ผมพระโรมัน ฐิตสีโล อายุ 53 ปี จากประเทศอาร์เจนติน่า ก่อนมาบวชผมเป็นครูสอนศิลปะป้องกันตัว
โครงการอบรมพระธรรมทายาทชาวญี่ปุ่น รุ่นที่ 2
เพียงระยะเวลา 3 วันของการอบรมสามารถพิสูจน์ความใจสู้ของลูกผู้ชายกองพันได้เป็นอย่างดี เนื่องจากจำนวนว่าที่พุทธบุตรครั้งนี้ ได้ทะลุเป้าเกินควรเกินคาดถึงหมื่นกว่ารูป
ผมวางใจนึกถึงดวงแก้ว แล้วก็ได้เห็นจุดเล็กๆ ที่มีสีส้มเหมือนสีของผ้าไตรครับ เมื่อผมจะเข้าไปในจุดนั้น ก็มีแสงสว่างคลุมตัวไปหมดแล้ว ผมปีติมากถึงร้องไห้ และเกิดความเคารพเลื่อมใสในพระรัตนตรัยขึ้นมาทันใด ความเจ็บ ความเมื่อยที่เคยมีก็หายไป เหมือนกับว่าอยู่ในดวงอาทิตย์ที่เปล่งแสงออกไป ผมนั่งเรื่อยๆ อยู่ในดวง และมีความสุขครับ
ก่อนถึงวันที่เฝ้าฝัน คือ วันได้ออกบวช พวกเรานาคธรรมทายาท นานาชาติ รุ่นที่7 แม้จะมาจากคนละซีกโลก แต่ก็อยู่ด้วยกันประดุจคนในครอบครัว ทุกๆวัน คือ การเรียนรู้สิ่งที่ทรงคุณค่ามากมาย หลายคนอาจสงสัยว่า การรวมตัวกันของพวกเราเกิดขึ้นได้อย่างไร วันนี้ จึงมีตัวแทนสองท่าน มาเปิดเผยความนัยที่ไม่ซ่อนเร้นของการมาบวชครั้งนี้
ผมอดีตธรรมทายาทรุ่นบูชาธรรม 100 ปีคุณยายอาจารย์ “บัณฑิต ตระกูลคูศรี” ขอรายงานตัวกับหลวงพ่อในฐานะที่ผ่านการอบรมเป็นบัณฑิตทั้งทางโลกและทางธรรม ครับ แม้ผมจะเป็นแมนเต็มตัวไม่เคยกลัวใครประเภท “เทียนปู๋พ่า ตี้ปู๋พ่า” คือฟ้าไม่กลัว ดินไม่เกรง จะกลัวอย่างเดียวคือบวชที่วัดพระธรรมกายนี่แหละ มันกังวลคิดไปสารพัด ทั้งห่วงงาน ทั้งห่วงครอบครัว ทั้งกลัวติดใจเดี๋ยวอยู่ยาวแบบที่เค้าชอบลือกัน
ผมนิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ รู้สึกเหมือนตัวหายไป เหลือแต่เส้นขอบโครงร่างกายกับองค์พระที่กลางท้อง ชัดเจนจนเห็นขดก้นหอยวนตามเข็มนาฬิกา ผมรู้สึกตื่นเต้นและสงสัยว่า ตัวผมคิดไปเองหรือเปล่า แต่ก็ฉุกคิดถึงคำสอนที่ว่า “จงถอนวัชพืชแห่งความสงสัยออก แล้วปลูกเมล็ดพันธุ์แห่งความเชื่อมั่นว่า ที่ศูนย์กลางกายของเรามีดวงธรรมและพระธรรมกายอยู่จริง”
เธอมางานบวชน้องชาย ที่ทั้งน่าเบื่อ ร้อน ถึงสี่ครั้ง จึงจะถึงงานบวชจริงๆ แล้วเธอก็บินกลับเยอรมันทั้งที่ไม่เข้าใจอะไร แต่แล้ว ในขณะที่เธอเอนหลังพิงโซฟาอยู่นั้น เคลิ้มๆ ก็เห็นองค์พระชัดใส แจ่ม มาปรากฎตรงหน้า จนเธอตกใจ ก็ได้โทรศัพท์ไปเล่าให้ญาติฟัง และก็ได้ติด DMC มาตั้งแต่ตอนนั้น และแล้ว เธอก็เห็นองค์พระในทีวี ซึ่งเป็นองค์เดียวกันกับที่เธอเห็นตอนที่ยังไม่รู้เรื่อง...
