เรื่องของ พระเถระรูปหนึ่ง มีนามว่า จุลปันถกเถระ เป็นพระอรหันต์องค์หนึ่งในสมัยพุทธกาล กว่าท่านจะมีวันนี้ได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย มีที่มาที่ไปโดยมีบุญและบาปอยู่ฉากหลัง (เพราะท่านเคยว่าผู้อื่นโง่)
ลูกพระธัมฯกล่าวว่า ไม่ได้คิดจะอยากได้เงิน 1รูปีหรือสิ่งของอะไรสักอย่าง จากพวกเขาเหล่านี้เลย แต่อยากช่วยเขาได้หลุดพ้นจากความยากจน เด็กเหล่านี้เกิดมาก็รู้จักแต่การ “ขอ” อย่างเดียว อย่างน้อยในวันนี้หัวใจเขาได้เริ่มรู้จักคำว่า “ให้” แล้ว
ผมเคยไปวัดปากน้ำเมื่อ 3 ปีที่แล้ว และมีสาธุชนคนหนึ่งที่วัดปากน้ำ ได้เอาหนังสือสอนวิธีการฝึกสมาธิเพื่อเข้าถึงพระธรรมกายซึ่งเป็นฉบับที่แปลเป็นภาษาอังกฤษ เมื่ออ่านแล้ว ผมรู้สึกว่าเป็นวิธีที่ไม่ยากในการปฏิบัติ อธิบายได้ชัดเจน โดยปกติทั่วไป หนังสือที่สอนแนวปฏิบัติจะสอนยากและซับซ้อน เพราะว่าในหนังสือได้อธิบายหนทางที่จะนำไปสู่ผลที่จะได้รับ มีมรรค4 ผล4 และนิพพาน1 เมื่อผมอ่านจบ ผมก็ได้แปลเป็นภาษาสิงหลได้ครึ่งเล่มแล้วครับ
ฉันรู้สึกว่า ใจดำดิ่งลงสู่ความสงบภายในตัว แล้วอยู่ดีๆ ความสุขก็เอ่อล้นแผ่ซ่านไปทั่วทั้งตัว เป็นความสุขที่มาพร้อมกับความรัก ซึ่งไม่สามารถจะเปรียบกับความรักแบบนี้ กับสิ่งที่ฉันเคยเจอมาก่อนได้เลย เป็นความรักที่เกิดขึ้นจากการไม่คาดหวัง