ก่อนที่ผมจะก้าวมาเป็นอาสาพันธุ์ตะวัน รุ่นที่ 1 นั้น ผมยังไม่อยากจะเชื่อตัวเองเลยครับว่า จะเข้ามาสร้างบารมีในวัดได้ เพราะดูจากชีวิตในอดีตแล้วไม่น่าจะเดินทางเข้ามาเส้นทางนี้ได้ คงจะใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วๆไป ที่ใช้ชีวิตไปวันๆ ไม่มีแก่นสารอะไร ก็เพราะในช่วงเรียนระดับ ปวส. ช่างไฟฟ้า ผมเป็นเด็กช่าง ชีวิตช่วงนั้นเป็นชีวิตที่ค่อนข้างที่จะมืดมนครับ เพราะสังคมสิ่งแวดล้อม อยู่ในวงเหล้า การพนัน อบายมุขทุกอย่าง เพราะระบบ รุ่นพี่นั้นแรงมาก ผมเพิ่งจะมาดื่มเหล้าเป็นก็ช่วงขึ้น ปวส.1 สังคมนำพาชีวิตผมไปในทางเสื่อม ช่วงที่เรียน คำว่าศีล ก็ไม่มีในใจของผมเลยแม้แต่ข้อเดียวครับ ถือคติว่า เที่ยวไหน เที่ยวกัน เมาไหน เมานั่น ชีวิตไม่ต้องคิดอะไรมากเพราะคิดว่ามันเป็นปกติธรรมดาของลูกผู้ชายที่เขาทำ กันว่า อย่างนี้สิ เขาถึงจะเรียกว่า Man
นอกจากนี้ ท่านยังได้เล่าให้ผมฟัง ถึงการศึกษาต่อในระดับปริญญาโท และปริญญาเอกในสาขาวิชาพุทธศาสตร์ เพื่อที่จะรวบรวมคำสอนดั้งเดิมขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ให้กลับคืนมาอีกครั้ง คำว่า “รวบรวมคำสอนดั้งเดิม” ทำให้ผมรู้สึกสะดุดใจมาก และอยากที่จะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของการรับบุญตรงนี้ จึงตัดสินใจในวันนั้นเลย
ชายคนหนึ่ง ตอนเด็กๆก็ขยันขันแข็งดี แต่เมื่อโตขึ้นกลับสร้างความเดือดเนื้อร้อนใจให้กับพ่อแม่อย่างมาก เพราะความเจ้าชู้ของตน มักขอเงินพ่อแม่ไปให้ผู้หญิงอยู่เสมอๆ จนพ่อแม่ของเขามั่นใจว่า เขาถูกคุณไสย ได้พาไปทำพิธีทางไสยเวทแต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น เขาเคยมีอาการคลุ้มคลั่งจนต้องส่งตัวเข้าโรงพยาลบาล แม่ของเขาได้เคยพาเขาไปบวชที่วัดแห่งหนึ่ง ในช่วงที่บวชก็ดูจะดีขึ้นมาก แต่หลังจากลาสิกขาออกมาแล้วก็เหมือนเดิม...เขาถูกคุณไสย จริงหรือไม่...พ่อและแม่ของเขามีบุพกรรมใดร่วมกันมากับเขา จึงต้องมามีเรื่องทุกข์ใจเพราะลูกที่มีพฤติกรรมไม่ดี เช่นนี้...ที่นี่...มีคำตอบ
