ครั้งหนึ่งผมนั่งสมาธิท่ามกลางความมืด ผมวางใจไว้ที่กลางท้องตามที่คุณครูไม่ใหญ่สอน ทิ้งเรื่องราวต่างๆจากใจ นึกที่กลางท้องว่าร่างกายของเราเป็นแหล่งของความสุข และแผ่เมตตาไปยังสรรพสัตว์ทั้งหลาย ซักพักก็รู้สึกว่าใจสงบ พอใจเริ่มสงบก็มีแสงสว่างเกิดขึ้นมากลางความมืด เป็นแสงสว่างที่คล้ายกับแสงของพระอาทิตย์ครับ เจิดจ้าออกมา แล้วน้ำตาผมก็ไหลออกมาเอง
เรื่องราวชีวิตของหนึ่งในทีมงานก่อสร้าง หอฉันคุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกา จันทร์ ขนนกยูง...คุณพ่อของเขาเป็นตำรวจ ชอบดื่มสุรา ปกติจะเป็นคนสุภาพ แต่เมาเมื่อใด บ้านจะกลายเป็นนรกบนดินเมื่อนั้น...ตัวเขาเอง เมื่อได้พบกับหมู่คณะ ได้บวชระยะสั้น ก็ละเลิกสิ่งไม่ดี ต่อมาได้ห่างเหินไปจากหมู่คณะระยะหนึ่ง แต่ในที่สุดก็ได้กลับมาอีก และมีโอกาสได้รับบุญในการก่อสร้างหอฉันคุณยายอาจารย์ และอาคาร 60ปี ยังความปีติให้แก่เขาไม่รู้ลืม ปลื้มไม่จบ
กระผมพระธรรมทายาทวรุตม์ ธัญฺญวโร อายุ 22 ปี เพิ่งจบปริญญาตรี จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาเครื่องกล ที่จริงผมวางแผนว่าเมื่อจบปริญญาตรีแล้วจะไปเรียนต่อปริญญาโทที่ฮ่องกงทันทีครับ ซึ่งได้ติดต่อเดินเรื่องเอาไว้หมดแล้ว แต่ในใจมันยังไงไม่รู้ มันนึกอยากบวช ก็เลยมาบวชทั้งๆที่ยังไม่ได้รับปริญญาเลยครับ
กระผมสามเณรธรรมทายาทเทพนิติ ทิพย์เนตร อายุ 20 ปี กำลังศึกษาอยู่คณะวิศวกรรมศาสตร์ ชั้นปีที่ 2 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือครับ
งาน หางาน เชิญทางนี้.. รับสมัครวิศวกรคอมพิวเตอร์ ประจำอาคาร 100 ปีคุณยายฯ เพื่อดูแลห้อง Data Center และโครงข่ายคอมพิวเตอร์
