สามีของลูกชอบดื่มเหล้าอย่างกับน้ำ เมาแอ๋ทุกวัน พอเมา ก็ทะเลาะกัน ชนิดที่ว่าคุยดีกันไม่เกิน 3 คำ พอคำที่ 4 ผ่านไปก็ถึงขั้นวางมวยกันหลายครั้ง ลูกพยายามให้เลิกดื่ม แต่ก็ไม่ยอมเลิกสักที จนสุดปัญญาไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร ที่พอจะนึกได้ที่พึ่งหนึ่งเดียวคือพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ
สามีของลูกเขาเปลี่ยนไปมาก แต่ก่อนนี้ ไม่อยากจะเมาท์เลยค่ะ เขาขี้บ่นและขี้โมโหมาก ใครขับรถไม่ดีโดนปาดนิดปาดหน่อย ต้องไล่ตาม เพื่อจะตามไปด่าเขา บางทีเอารองเท้าที่ใส่อยู่ปาใส่เขาเลย ปาเสร็จ พออารมณ์สงบก็มานึกเสียดาย เพราะต้องไปหาซื้อใหม่ บางทีหาอะไรปาไม่ได้ ก็ยกเท้า ยกกำปั้น เงื้อไม้เงื้อมือ
กัลฯ สายชล กระจ่างวงศ์ เธอสนใจแต่พระ เธอสนใจแต่วัด เธอสนใจแต่สมาธิ จนสามีน้อยใจ จนกินเหล้าเมามาย แต่เธอกลับนิ่งเฉย ฝึกสมาธิต่อไป จนกระทั่งเห็นองค์พระในกายสวยใสยิ่งกว่าเพชรผุดเป็นสาย และท้ายสุด เธอได้พบกับพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ และได้อาราธนาขอบารมีธรรมของท่าน ให้สามีของเธอได้มาเดินทางสายเดียวกับเธอเสียที...
ปมปัญหาต่อมาของลูกก็ คือ การไม่มีลูกเจ้าค่ะ ลูกกับสามีอยู่ด้วยกันมา 11 ปีแล้ว แต่ไม่มีลูก ทั้งที่ลูกอยากมีลูกมาก คิดว่าครอบครัวจะสมบูรณ์ได้ต้องมีลูกเท่านั้น จึงนั่งฟุ้งซ่าน ร้องห่มร้องไห้ ร้องเป็นอาชีพเลย แถมทั้งดื่มเหล้าเมามายเป็นว่าเล่น เวลาเจอเด็กเล็กๆ ก็ร้องไห้ ลูกรู้สึกทรมานใจมากเพราะอยากมีกับเขาบ้าง
เธอเกิดมาโดยไม่ได้เห็นหน้าพ่อ ต่อมาแม่ของเธอแต่งงานใหม่ พ่อเลี้ยงก็พยายามที่จะลวนลามเธอ ทั้งๆที่ตอนนั้นเป็นแค่เด็กชั้นประถม ดีที่แม่ของเธอไหวทัน ส่งเธอไปอยู่กับญาติ ก่อนที่เรื่องเลวร้ายจะเกิดขึ้น...แปลกแต่จริง เมื่อเธอไปอยู่กับญาติ เธอถูกใช้งานอย่างหนัก แต่เมื่อไปอยู่กับคนอื่นในฐานะลูกจ้าง กลับได้รับความเอ็นดูอย่างดี...เมื่อเธอมีสามี ตอนแรกก็ดี แต่พอต้องห่างกัน สามีก็มาเป็นอื่น...ทุกเรื่องราวล้วนมีเหตุ...เหตุนั้นคืออะไร
เขาเป็นชายปกติธรรมดา แต่ได้ภรรยาเป็นใบ้ พ่อ-แม่ สามีก็มิได้รังเกียจลูกสะใภ้แต่อย่างใด กลับเมตตาสงสาร และรักลูกสะใภ้มาก เพราะเธอเป็นคนดี มีน้ำใจ …วิบากกรรมใด ทำให้เธอต้องเป็นใบ้ และได้แต่งงานกับสามีที่เป็นคนปกติ …และกับอีกหลายคำถามเกี่ยวกับเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต…ที่นี่มีคำตอบเสมอ…
สามี-ภรรยาคู่หนึ่ง...นับตั้งแต่แต่งงานกัน ก็ทะเลาะกันมาตลอดแม้ว่าจะมีลูกด้วยกันถึง 3 คน บางครั้งก็ตบตีกันถึงขั้นขึ้นโรงพัก แต่ก็อยู่ร่วมกันมาได้โดยไม่แยกทางกัน...ต่อมา ภรรยามีโอกาสได้พบกับหมู่คณะ เธอได้ชวนให้สามีเข้ามาร่วมสร้างบารมีกับหมู่คณะด้วย...ทั้งสองคนได้มาร่วมบุญกับหมู่คณะเสมอ...ต่อมา สามีล้มป่วยด้วยโรคถุงลมโป่งพอง และเป็นอัมพฤกษ์อย่างอ่อนด้วย หลังจากติดจานดาวธรรมแล้ว สามีสวดมนต์ทำวัตรเช้า-เย็น เป็นประจำ และก็มีอาการดีขึ้น...ทั้งคู่ ก่อนงานกฐินปี 47 เจ็ดวัน สามีเธอได้เสียชีวิต...เขาตายแล้วไปไหน...
ตัวอย่างของยอดภรรยา...ตั้งแต่เธอได้เรียนรู้ธรรมะ จากพระเดชพระคุณคุณยายอาจารย์ และพระเดชพระคุณคุณครูไม่ใหญ่ โดยเฉพาะเรื่องราวของนางสุชาดา เธอก็ตัดสินใจที่จะทำหน้าที่เป็นทาสีภรรยา ให้กับสามีของเธอ...แต่เธอทำได้ไม่ถึงเดือน สามีของเธอก็เสียชีวิตเนื่องมาจากการป่วยเป็นมะเร็งตับ...อย่างไรก็ดี ระหว่างที่สามีป่วย เธอได้ทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตรให้แก่สามี ชักชวนให้สามีไปปฏิบัติธรรม จนเขามาสามารถเห็นองค์พระภายใน และยังได้ช่วยสามีในการทำศึกชิงภพอีกด้วย...
แพทย์ผู้มากไปด้วยความสามารถ...เขาเคยได้รับทุนไปศึกษาที่ต่างประเทศ ได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการของโรงพยาบาล แต่ต่อมา เขามีอาการป่วยเป็นโรคประสาท ต้องเข้ารับการผ่าตัด และต้องเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลจิตเวช...ก่อนหน้าที่จะเสียชีวิต เขาก็รู้ตัวว่า อาการป่วยของเขาไม่ดีเท่าใดนัก เพราะมีความรู้สึกที่อยากจะฆ่าตัวตายแวบเข้ามา โดยไม่สามารถที่จะห้ามได้...ต่อมา เขาก็ยิงตัวตายจริงๆ...อะไรคือสาเหตุ ที่ทำให้เขาฆ่าตัวตาย...ที่นี่...มีคำตอบ...
คณะสงฆ์วัดพระธรรมกายมินเนโซตา ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้กราบทำวัตรพระผู้ใหญ่ เนื่องในเทศกาลเข้าพรรษา ประจำปีพุทธศักราช 2569
