วัดแห่งหนึ่งในจังหวัดนครพนม...เล่าขานกันว่า มีพญานาคดูแลเฝ้ารักษาสมบัติอยู่ แต่เดิมวัดแห่งนี้เป็นวัดร้าง เพราะทั้งพระ และเณร ที่เคยมาอยู่ หากปฏิบัติตนไม่ดี ก็จะมีอันเป็นไป ทำให้อยู่ที่นั่นไม่ได้...ที่บริเวณดังกล่าว เล่ากันว่า คนที่ขับรถมายังบริเวณนี้ จะเห็นภาพแปลกๆ เช่นภาพคน อยู่ๆก็ปรากฏขึ้นยืนขวางรถ ทำให้หักหลบไม่ทัน หรือขณะขับรถมาถึงบริเวณนี้ อยู่ๆจะเห็นว่ามีสะพานแยกออกเป็น 2 ทาง ทำให้สับสนไม่รู้จะหักรถไปทางไหน จนเกิดอุบัติเหตุขึ้น...ที่วัดแห่งนี้ มีพญานาคหรือไม่ อย่างไร
เมื่อเธอเกิดมา คุณแม่ของเธอได้นำตัวเธอไปฝากให้คุณตาคุณยายเลี้ยง เพราะไม่อยากให้ใครๆรู้ว่ามีลูก ทำให้เธอเข้าใจว่าท่านทั้งสองคือพ่อแม่ ส่วนแม่ที่แท้จริงคือพี่สาว กว่าจะได้รู้ความจริงว่าแม่ที่แท้จริงเป็นใคร ก็เมื่ออายุ 15 ปี เธอจึงมีอคติกับแม่...ตอนวัยรุ่น เธอเกือบจะต้องประสบอุบัติเหตุ แต่ด้วยบุญในตัวทำให้รอดมาได้อย่างอัศจรรย์...มาร่วมกันศึกษาเรื่องราวชีวิตของเธอ ในแบบโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา...
เรื่องราวของเด็กชายคนหนึ่ง...ในช่วงที่เขาเติบโต มักมีอุบัติเหตุเกี่ยวกับศีรษะเกิดขึ้นกับเขาหลายต่อหลายครั้ง พออายุได้ 17 ปี ก็มีอาการป่วยทางสมอง จนต้องนำตัวส่งเข้ารักษาที่โรงพยาบาล เขามีอารมณ์แปรปรวน ช่วงอารมณ์ดีก็พูดคุยแบบไม่มีสาระ หัวเราะ สักพักก็เปลี่ยนเป็นอารมณ์ร้าย ก้าวร้าวแม้แต่กับแม่ของตัวเอง ด้วยสาเหตุใดทำให้เขามีอาการดังนี้ และจะแก้ไขได้อย่างไร...แม่ของเขา...เธอมีความรู้สึกว่าตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา เหมือนมีใครติดตามเธออยู่ตลอด บางครั้งก็ฝันว่า มีคนมาชวนให้ไปอยู่ด้วย...เธอคิดไปเอง หรือเป็นความจริง...ที่นี่...มีคำตอบ...
นับตั้งแต่เด็กจนโต เขามีปัญหาคาใจที่ชวนสงสัย ในเรื่องของกฎแห่งกรรม กล่าวคือ ตัวเขาเองมักจะประสบกับอุบุติเหตุอยู่เสมอๆ ทั้งที่เป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ จนถึงเรื่องใหญ่ๆจนทำให้เกือบจะเอาชีวิตไม่รอด...เคยโดนวัวเตะจนสลบ เคยถูกไฟฟ้าดูดจนหยุดหายใจไป 7 นาที บ้านเคยถูกไฟไหม้ ทรัพย์สินที่มีอยู่หายไปในชั่วพริบตา...อะไร คือสาเหตุที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุต่างๆดังกล่าวกับเขา เป็นเหตุสุดวิสัย หรืออะไรกันแน่...ที่นี่...มีคำตอบ...
วัดพระธรรมกาย มูลนิธิธรรมกาย และศิษย์ฯ มอบอาหารสำเร็จรูปแก่เจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานในช่วงเทศกาลสงกรานต์
วัดพระธรรมกาย มูลนิธิธรรมกาย และคณะศิษยานุศิษย์ฯ มอบอาหารสำเร็จรูป/ขนม ส่งแรงใจเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานในช่วงเทศกาลสงกรานต์
ข้าพเจ้าเป็นบุตรฤาษี ชื่อว่าสุวรรณสาม บัดนี้บาดเจ็บสาหัสต้องตายด้วยคมศรของท่าน ทุกข์อันสาหัสนี้เป็นเรื่องธรรมดาของคนที่เกิดในโลก ข้าพเจ้าจึงไม่ได้โกรธเคืองท่าน สงสารแต่บิดามารดาผู้ตาบอด ซึ่งมีเพียงข้าพเจ้าเท่านั้นที่ดูแล เมื่อขาดอาหารและน้ำ ท่านทั้งสองก็คงต้องตายตาม ทุกข์ที่พลัดพรากจากบิดามารดาผู้ไร้คนดูแลนั้นยิ่งใหญ่กว่าทุกข์ที่จะต้องตายด้วยคมศรนี้หลายเท่านัก
โรงเรียนไวท์สตีเพิ้ลพรีสคูล วัดพระธรรมกายชิคาโก ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้จัดกิจกรรมสัปดาห์แห่งความปลอดภัย
คำถาม : ครั้งหนึ่งเคยขับรถชนคนตายโดยไม่ได้เจตนามีเด็กผู้หญิงอายุ 16 ปี วิ่งตัดหน้าแล้วเบรคไม่ทันชนเด็กกระเด็นไปเสียชีวิตลูกจะได้รับวิบากกรรมอย่างไร มีวิธีแก้ไขอย่างไร และกรรมใดทำให้ลูกต้องไปชนเขาตายโดยไม่เจตนา
เราเป็นคนขับรถยนต์และรถม้าก็ดี เราควรจะปฏิบัติการนั้น ๆ อันเป็นหน้าที่เราทำด้วยการพินิจพิเคราะห์ให้ดี ปราศจากความสะเพร่าและมักง่ายในเหตุการณ์ต่าง ๆ การรักษาก็ให้ทำให้สอาดเรียบร้อยตามหน้าที่ตลอดถึงสิ่งของที่จะใช้ในการนั้น อย่าให้สุรุ่ยสุร่าย
