พระแม่เภรีได้ฟังเหตุผลนั้นแล้ว จึงทูลถามถึงโทษของพราหมณ์เกวัฏเป็นลำดับต่อไป "ขอถวายพระพร ท่านปุโรหิตเกวัฏมีอุปการะแก่พระองค์มากทีเดียว ท่านเป็นผู้ฉลาดสามารถ เชี่ยวชาญในคัมภีร์พระเวท รอบรู้ในการทำนายทายทัก เรื่องสุบินนิมิต เรื่องฤกษ์ยาม โดยเฉพาะฤกษ์ยามในการยกทัพและในการเข้ารบ รู้แม้กระทั่งเสียงร้องของสัตว์ทั้งหลาย บุคคลเช่นท่านเกวัฏนี้หาไม่ได้ง่ายเลย"
พระบรมศาสดาประทับยืนที่เหนือศีรษะของท่าน ตรัสให้เห็นทุกข์เห็นโทษของสังขารร่างกายนี้ว่า "กายของเธอนี้อยู่อีกไม่นาน เพราะจะปราศจากวิญญาณแล้ว หาอุปการะมิได้ อีกไม่นานต้องนอนบนแผ่นดิน เหมือนท่อนไม้ที่ไม่มีประโยชน์"
พระราชาทรงดำริว่า ช้างพังนี้มีอุปการะแก่เรามาก จึงพระราชทานเครื่องคชาภรณ์ทุกอย่าง ได้บำรุงอย่างดีเหมือน กับที่พระเจ้าอุเทนทำกับภัททวดีช้างพังฉะนั้น แต่ต่อมาภายหลัง เมื่อช้างพังต้นโอฏฐิพยาธิชราภาพลง พระราชารับสั่งให้ริบทุกสิ่งทุกอย่าง เหมือนทำนองที่ว่า เสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพลนั่นเอง
มาถึงตรงนี้ หลายท่านอาจนึกแคลงใจว่า ธรรมดาพระโพธิสัตว์ย่อมจะรู้อุปการะคุณของบิดามารดา มีความเคารพในบิดามารดาอย่างยิ่งมิใช่หรือ เมื่อเป็นดังนี้ การที่มโหสถบัณฑิตนั่งในที่สูงกว่าบิดา และกราบทูลพระราชาเช่นนั้น จะถือว่าเป็นดูหมิ่นบิดาของตนหรือไม่
“บุคคลใดแสวงหาภัตตาหารมาได้โดยชอบธรรม แล้วเลี้ยงดูบิดามารดา เขาผู้นั้นย่อมได้บุญมาก เมื่อละจากโลกแล้วย่อมไปสู่สุคติโลกสวรรค์” ท่านเกิดความร่าเริงยินดีว่า “เราเข้าใจผิดมานานว่า คนที่จะสามารถปฏิบัติบำรุงบิดามารดาได้ ต้องเป็นคฤหัสถ์เท่านั้น แต่พระศาสดาได้ตรัสแล้วว่า แม้จะเป็นบรรพชิตก็สามารถทำอุปการะแก่บิดามารดาได้ ...ช่างดีจริง หากเราไม่ได้มาเข้าเฝ้าพระพุทธองค์แล้วไซร้ ป่านนี้เราก็คงต้องเสื่อมจากชีวิตสมณะ คงต้องลาสิกขาไปแล้วเป็นแน่
ชายคนหนึ่ง ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย เป็นเจ้าของกิจการซึ่งมีมูลค่าทรัพย์สินกว่า 40,000ล้านบาท ได้เป็นที่ปรึกษาของรัฐมนตรี เมื่อมีอายุเพียง 33 ปี...เขาได้ตั้งกองทุนสนับสนุนในเรื่องของการศึกษาแก่เด็กๆที่ขาดแคลนทุนทรัพย์ ปัจจุบันกองทุนนี้มีเงินทุนกว่า 90 ล้านบาท มีเด็กในอุปการะกว่าห้าพันคน...เขาประกอบเหตุมาอย่างไร จึงประสบความสำเร็จ มีทรัพย์สินมากมาย...ที่นี่...มีคำตอบ
อำมาตย์ของพระเจ้าโกศลผู้หนึ่ง ผู้มีอุปการะมากได้ลอบเป็นชู้กับนางสนมของพระเจ้าโกศล พระราชาแม้ทรงทราบ ก็ทรงอดกลั้นนิ่งไว้ด้วยคิดว่า เป็นผู้มีอุปการะแก่เรา.......
เมื่อเธอเกิดมาได้ไม่นาน พ่อก็เสียชีวิต แม่ซึ่งมีลูกหลายคนไม่อาจรับภาระได้ จึงได้ยกลูกๆให้คนอื่นเอาไปเลี้ยง ตัวเธอได้ไปอยู่ในอุปการะของ ชวด, ปู่ และย่า...ต่อมา เมื่อปู่ตาย ชีวิตของเธอก็เหมือนแพแตก ขาดที่พึ่งอีกครั้ง เธอตัดสินใจไปอยู่กับแม่ แต่ก็ไม่มีความสุขอย่างที่หวัง...เมื่อเธอได้มาพบกับหมู่คณะ เธอก็ได้พาครอบครัวเข้าวัด จากนั้นก็แนะนำเพื่อนที่รู้จัก และญาติๆให้ได้มาพบกับหมู่คณะด้วย...
ผู้แทนวัดพระธรรมกาย ลงพื้นที่มอบธารน้ำใจแก่เหยื่อแผ่นดินไหวเมียนมา
บทความอธิบายมูลเหตุทำให้สังฆทานเป็นบุญใหญ่ในพระพุทธศาสนา พร้อมหลักฐานจากพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับความสำคัญของการถวายสังฆทานและอานิสงส์ของการทำบุญนี้
