รีบทำความดีเสียแต่วันนี้เดี๋ยวนี้และทำไปเรื่อยๆ ก็จะสะสมบุญได้มาก มัวชักช้าโอ้เอ้อยู่ วันเวลาก็หมดไป อายุก็ผ่านไป
พระมารดาจึงได้ส่งขนมและน้ำอ้อยให้แก่พระกุมารเสวย ขณะนั้นหมู่แมลงวันได้กลิ่นน้ำอ้อย ก็พากันบินมาตอมพระกุมาร จุลนีราชกุมารทรงดำริว่า “เราจักเคี้ยวกินขนมนี้โดยไม่ให้มีแมลงวัน” ครั้นแล้วจึงทรงเลี่ยงไปหน่อยหนึ่ง แล้วหยดน้ำอ้อยลงสู่พื้น พร้อมกับค่อยๆไล่แมลงที่ห้อมล้อมพระองค์อยู่ แมลงวันเหล่านั้นแทนที่จะรุมตอมพระกุมาร ก็พากันไปรุมตอมน้ำอ้อยที่พื้นแทน
อานุภาพแห่งบุญนี้ ไม่มีประมาณจริงหนอ ตัวเราได้สำเร็จทุกอย่างดังใจปรารถนาเพราะอานุภาพแห่งบุญที่เราได้ ถวายทานแด่ภิกษุสงฆ์หมู่ใหญ่ ด้วยจิตที่เต็มเปี่ยม ด้วยความเลื่อมใส นิมนต์ภิกษุสงฆ์มาแล้ว ทำมณฑปด้วยอ้อย นิมนต์พระสงฆ์ผู้ปฏิบัติซื่อตรง มีจิตตั้งมั่นเป็นสงฆ์ผู้อุดม ให้ฉันอ้อย ด้วยอานิสงส์นี้ ทำให้เราครอบงำสัตว์ทั้งปวงในภพที่เราถือกำเนิด
พออ่านไป...อ่านไป...ผมก็รู้สึกว่า มันโดนตัวเองอย่างจัง คิดว่า ทำไมมันช่างเหมือนความรู้สึกของผมเสียเหลือเกิน ผมโทรศัพท์ติดต่อผู้นำบุญทันที (ชื่อ พี่อ้อย เป็นคุณแม่ของ คุณองอาจ ธรรมนิทา) และนับจากวันนั้น ประตูใจที่ถูกปิดมานานเกือบ 20ปี ก็เริ่มแง้มเปิดขึ้น ทำให้ผมยอมมาวัดครั้งแรก เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ.2549 ซึ่งตรงกับช่วงธุดงค์ปีใหม่พอดี
พุทธบุตรธรรมยาตราจำนวน 1,142 รูป และพุทธศาสนิกชนได้ร่วมพิธีจุดประทีปถวายเป็นพุทธบูชา และบูชาธรรมพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) พระผู้ปราบมาร ณ วัดโบสถ์บน อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี สถานที่เกิดด้วยกายธรรมของพระเดชพระคุณหลวงปู่ พระผู้ปราบมาร
“กองทุนสวัสดิการชุมชนเทศบาลเมืองท่าโขลง” จัดการประชุมใหญ่สามัญประจำปี 2568 ณ วัดพระธรรมกาย จ.ปทุมธานี มุ่งขับเคลื่อนสวัสดิการสร้างสุขให้ประชาชนเป็นปีที่ 9
วัดพระธรรมกายปาล์มบีช ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้จัดงานบุญวันอาทิตย์ และพิธีถวายภัตตาหารเป็นสังฆทาน
วัดพระธรรมกายเทนเนสซี ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้จัดปฏิบัติธรรมวันออกพรรษา และพิธีจุดเทียนใจไฟนิรันดร์อนันตชัย
กลอนเพราะๆ จากสุนทรภู่ ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการบวช
มีลูกสุนัขตัวหนึ่งพลัดหลงกับแม่ จากนั้นมันก็เดินหลงเข้าไปในโรงช้าง จากนั้นก็ได้อาศัยอยู่กินในโรงช้างจนเป็นที่รักใคร่สนิทสนมกับช้างต้นจนมีชายคนหนึ่งมารับลูกสุนัขไปเลี้ยงจึงทำให้ช้างต้นและลูกสุนัขมีอาการซึมเศร้าเพราะคิดถึงกันและกัน