ในพุทธันดรที่ผ่านมา พระอาจารย์รูปนี้ก็มีผลการปฏิบัติธรรมที่ดี สามารถเข้าถึงพระธรรมกายภายในที่ชัดใสสว่าง ได้อย่างง่ายๆและสบายๆ
ถึงแม้ว่าพระราชโอรสและท่านมหาเสนาบดีจะคลี่คลายคดีความที่สร้างความเดือดร้อนให้แก่พวกชาวบ้านตาดำๆ ที่อาศัยอยู่ในเขตหัวเมืองชายแดนแห่งนั้นเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ตาม แต่ถึงกระนั้น พระราชโอรสก็ยังทรงเป็นห่วงและรู้สึกไม่วางพระทัยในสถานการณ์ที่พร้อมจะบานปลายได้อยู่เสมอ ที่พระองค์ทรงมีความรู้สึกกังวลพระทัยเช่นนี้ ทั้งนี้ก็เป็นเพราะ....
ย้อนกลับไปในพุทธันดรที่ผ่านมา...ตัวลูกก็ได้เกิดเป็น “กุลบุตรรูปงาม นามไพเราะ” อยู่ในตระกูลของข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ในแคว้นของพระราชาองค์ที่ออกบวช โดยตัวลูกจะเป็น...
นายทหารหนุ่มรูปหล่อ ได้รับการแต่งตั้งจากที่ประชุมระดับสูง ให้รับภารกิจเป็นผู้นำในการจับโจรป่าในครั้งนี้
ท่านมหาเสนาบดีได้รับทราบข่าวดีจากทางเมืองหลวงว่า แคว้นของพระราชาที่เจริญด้วยศิลปะ ได้ตัดสินใจยกทัพมาช่วยแคว้นของพระราชาองค์ที่จะออกบวช แล้ว
ท่านมหาเสนาบดีรีบออกเดินทางไปยังแคว้นของพระราชาที่เจริญด้วยศิลปะพร้อมกับขุนพลคนสนิทของท่าน และได้รีบไปขอเข้าเฝ้าเจ้าชาย เพื่อกราบทูลขอความช่วยเหลือเรื่องการยุติสงคราม
ในขณะที่เสนาบดีจอมกบฏผู้คิดไม่ซื่อพร้อมกับครอบครัว กำลังเร่งรีบหลบหนีไปนั้น ท่านมหาเสนาบดีก็ได้ขันอาสาขอทำหน้าที่ไปตามจับตัวเสนาบดีจอมกบฏคนนั้นด้วยตัวเอง
นายทหารชั้นผู้ใหญ่กลุ่มหนึ่งได้เรียกตัวท่านมหาเสนาบดีให้เข้าไปพบ เพื่อนัดแนะเกี่ยวกับเรื่องของการติดต่อสื่อสาร และการประสานงานกับส่วนกลาง
การต่อสู้ตะลุมบอนกันอย่างดุเดือดเลือดพล่านระหว่างกลุ่มองค์รักษ์ผู้พิทักษ์ขบวนเสด็จของพระราชโอรส กับกลุ่มพวกโจรร้ายหรือกองโจรปริศนา ก็ได้เริ่มขึ้น
สาเหตุที่แม่ทัพภาคท่านนี้ไม่ค่อยชอบในความขยันของท่านมหาเสนาบดี เพราะท่านเป็นคนขี้คร้าน จึงรู้สึกขัดใจมาก เมื่อได้เห็นคนที่ขยันทำงานเกินหน้าเกินตาตัวท่าน อย่างท่านมหาเสนาบดี