ข้อความต้นฉบับในหน้า
อยู่ในบุญฉบับ USA
เวลาที่เราได้มาฟรี ๆ เมื่อผ่านไปแล้ว มันไม่ได้
ผ่านไปเปล่า ๆ มันเอาโอกาสไปจากเราด้วย
เมื่อโอกาสผ่านไปแล้วก็เรียกกลับคืนไม่ได้
เช่นกัน
เมื่ออายุยังน้อย โอกาสของเราก็คือ
การเล่าเรียนศึกษา ถ้าไม่เรียนเมื่อโอกาส
ผ่านไปแล้ว อายุก็มากแล้ว จะมาหัดอ่านก.ไก่
ข.ไข่ก็คงไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เพราะหูก็ตึง สายตา
ก็มัว สมองก็ไม่ว่องไว เคลื่อนไหวก็เชื่องช้าลง
แตกต่างจากตอนที่เป็นเด็ก ที่เรียนรู้ได้ไว
กว่ามาก
ๆ
เวลาเมื่อผ่านไปแล้ว ก็ผ่านแล้วผ่านเลย
โอกาสก็เช่นกัน จะใช้หรือไม่ใช้ ก็ผ่านแล้ว
ผ่านเลยไปด้วยเช่นกัน ขณะที่โอกาสผ่านคนขยัน
คนฉลาด เขาก็จะเปลี่ยนโอกาสให้กลายเป็น
ความสําเร็จขึ้นมาได้ แต่ถ้าโอกาสผ่านคนโง่
คนขี้เกียจ นอกจากไม่ได้อะไรเป็นความสำเร็จ
ในชีวิตแล้ว ยังน่าปัญหาต่าง ๆ ในชีวิตมาด้วย
ที่สำคัญ เวลาที่ผ่านไปนั้น ไม่ว่าเราจะใช้หรือ
ไม่ใช้ นอกจากนำความแก่ชรามาให้ด้วยแล้ว
สุดท้ายก็น่าความตายมาให้ด้วย เราจึงต้อง
บริหารเวลาให้ดี ถ้าบริหารเวลาไม่ดีชีวิตเรา
มูล 4
จะมีแต่ความยุ่งยากทั้งในปัจจุบันและอนาคต
ชีวิตที่เกิดมานั้นเกิดมาพร้อมกับความทุกข์
นานัปการ เป้าหมายของชีวิตที่แท้จริ
การหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวง ถ้ายังไม่หลุดพ้น
จากทุกข์ เราก็ต้องเกิดอีก ชีวิตก็ต้องดำเนิน
ต่อไปอีกวนเวียนเป็นวัฏจักรรอบแล้วรอบเล่า
จุดมุ่งหมายของการบริหารเวลาในชีวิต
ที่แท้จริงนั้น ต้องนำมาใช้เพื่อการแก้ไขทุกข์
เพื่อฝึกตนให้หลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวงให้ได้ใน
ภพชาติสุดท้ายตามแบบอย่างพระบรมศาสดา
เมื่อเวลาในชีวิตเราใช้เพื่อการดับทุกข์
แก้ไขทุกข์ในชีวิต เราจึงต้องมองให้ออกว่า
ภาพรวมของทุกข์ในชีวิตมนุษย์ครอบคลุมถึง
อะไรบ้าง
ทุกข์ของมนุษย์แบ่งเป็น ๔ กลุ่มใหญ่ คือ
๑. ทุกข์จากสรีระร่างกาย ได้แก่ ความ
หนาว ความร้อน ความหิว ความกระหาย
การปวดอุจจาระ การปวดปัสสาวะ
เนื่องมาจากกายมนุษย์ประกอบขึ้นจาก
ธาตุที่ไม่บริสุทธิ์ทั้ง ๔ คือ ธาตุดิน ธาตุน้ำ
ธาตุลม และธาตุไฟ เมื่อไม่บริสุทธิ์จึงมีการ
เสื่อมสลายได้ ในขณะที่เสื่อมสลายก็จะแสดง
อาการทุกข์ในสรีระร่างกายออกมาเป็นความ
ร้อน ความหนาว ความหิว ความกระหาย การ
ขับถ่ายอุจจาระปัสสาวะ ซึ่งการจะระงับทุกข์
ในสรีระได้ เราจะต้องเติมธาตุ ๔ ให้แก่ร่างกาย
เพื่อสร้างประกอบธาตุใหม่ขึ้นมาทดแทน
ธาตุเก่าที่สลายไป มนุษย์จึงต้องทําการงาน
ต่าง ๆ เพื่อหาธาตุ ๔ มาบำบัดทุกข์และบำรุงสุข
ให้แก่ร่างกาย ทุกข์นี้จึงจะสงบระงับได้
๒. ทุกข์จากการอยู่ร่วมกัน ได้แก่ การ
กระทบกระทั่งเพราะความไม่สำรวมกายและ
ความไม่สำรวมวาจา
ชีวิตมนุษย์อยู่ได้ด้วยการใช้ปัจจัย ๔
หล่อเลี้ยงชีวิต ปัจจัย ๔ จึงเป็นสิ่งที่มนุษย์
ขาดไม่ได้ เพราะร่างกายมนุษย์จะได้รับธาตุ ๔
ก็จากการบริโภคใช้สอยปัจจัย ๔
ซึ่งได้แก่
ที่อยู่อาศัย อาหาร เครื่องนุ่งห่ม และยารักษาโรค
นเอง
แต่เนื่องจากลำพังความสามารถของ
มนุษย์เพียงคนเดียวนั้น ย่อมไม่เพียงพอต่อ
การแสวงหาหรือการผลิตปัจจัย ๔ มาได้อย่าง
ครบถ้วน มนุษย์จึงจําเป็นต้องพึ่งพากันและกัน
ในการแสวงหาปัจจัย ๔ การอยู่ร่วมกันเป็น
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๑๐๙