0 ครั้ง

*บทขัดที่ ๒* เตนะ โข ปะนะ สะมะเยนะ สักยะปุตโต ปะนันทะสะ สามะเณโร กัณฏะโก นามะ กัณฏะกิ่ง ภิกขุถึง ทุสิ ภิกขูนัญเญวะ สันติกา ญัตวา ตะมัตถัง ภะคะวา อะนุญญาสิ โข นาเสตุง สามะเณรัง ทะสังคิกัง สามะเณรานัง นาสะนะ การะณังคัง ภะณามะ เส (ค่าแปล) ก็สมัยนั้นแล สามเณรชื่อว่า กัณฏกะ ของพระอุปนันทะศากยบุตร ประทุษร้าย นางกัณฏะกีภิกษุณีแล้ว พระผู้มีพระภาคทรงทราบเนื้อความนั้น จากสำนักของพวก ภิกษุทีเดียวแล้วจึงทรงอนุญาตเพื่อให้นาสนะสามเณรผู้ประกอบด้วยองค์ ๑๐ ประการ ขอพวกเราจงสวดองค์อันเป็นเหตุแห่งการนาสนะสามเณรทั้งหลายกันซิ *บทสวดที่ ๒* (นาสะนังคะ ๑๐) อะนุญญาสิ โข ภะคะวา, ทะสะหฺ อังเคห์ สะมันนาคะตัง สามะเณรัง นาเสตุง, กะตะเมหิ, ทะสะห์, ปาณาติปาตี โหติ, อะทินนาทายี โหติ, อะพรัหมะจารี โหติ, มุสาวาที โหติ, มัชชะป
- บทขัดที่ ๒