0 ครั้ง

๓. สัพเพ พุทธา พะลัปปัตตา ฯเปฯ รักขัง พันธามิ สัพพะโส ๔. ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง ฯเปฯ สะทา โสตถี ภะวันตุ เต. ๕. นักขัตตะยักขะภูตานัง ฯเปฯ หันตวา เตสัง อุปัททะเว ตามระเบียบที่อธิบายมาแล้ว นิยมใช้สวดในงานมงคล ที่มีการสวด มนต์เวลาเย็นแล้วมีการฉันเช้าหรือฉันเพลในวันรุ่งขึ้น จะสวดเต็ม หรืออย่างกลาง อย่างย่อ สุดแท้แต่โอกาสหรือวิสัยของเจ้าของงาน ม แต่ถ้าเป็นงานสวดมนต์แล้วฉันในเวลาเดียวกันก็มักใช้สวดอย่างย่อ แล้วสวดถวายพรพระต่อไปตามควรแก่เวลาถ้ามีเวลาน้อยก็สวดเจ็ด ตำนานแต่ตอนต้นแล้วสวดถวายพรพระต่อเลยดังนี้ เมื่อทายกอาราธนาพระปริตรจบแล้ว พระภิกษุรูปหนึ่งตั้งพัดขัด ชุมนุมเทวดาขึ้น ผะริตวา นะ เมตตัง สะเมตตา ฯเปฯ ธัมมัสสะวะนะกาโล อะยัมภะทันตา วางพัดไวแล้ว ประธานนำ สวดดังนี้ นะมะการะปาฐะ คือ นะโม ๓ จบ ม ม ๒
- การสวดมนต์ในงานมงคล