ข้อความต้นฉบับในหน้า
๒ ๕
จดหมายฉบับที่ ๔ โยมพ่าท่านเขียนส่งมา มีข้อความสั้น ๆ ว่า
"ลูกรัก ถ้ายังไม่ตาย ตอบจดหมายพอดีด้วย"
แม่ได้รับจดหมายฉบับนั้นแล้ว อาคามยังไม่ได้ตอบจดหมายท่าน ตั้งแต่นั้นมาโยมพอจึงไม่ส่งจดหมายไปถึงอาดมอีกเลย ทำเหมือนไม่ได้จากกันแล้วจริง ๆ
ตอนนั้น อาคามก็ยังไม่ดีขึ้นอะไร คิดว่าไม่เป็นไรแต่เมื่อเวลาผ่านไป ก็มีความสำนึกขึ้นว่า กับผู้มีพระคุณครูบาอาจารย์ เราต้องมีความระมัดระวังตัวให้มาก ทำอะไรก็ต้องคอยสังเกตว่าท่านรู้สึกอย่างไร กระทบกระเทือนอะไรท่านไหม ท่านชอบหรือไม่ ท่านเตือนก็ต้องฟังแล้วรีบปรับปรุงแก้ไข อาคามรู้สึกกรงความคิดขาดของท่าน ถ้ามัวประมาทคิดว่าไม่เป็นไร ทานคริดบัดต่อยใยกันจริง ๆ แล้วเราจะเอ่ย
และนิสัยความคิดขาดของโยมพอคี ก็ถ่ายทอดมายังกำทำให้เมื่อตัดสินใจทำอะไรแล้ว จะไม่มีความลังเล และต้องทำอย่างเต็มที่และเต็มใจ
www.dattajeewo.com