ความทรงจำวัยเด็กในช่วงสงคราม : หน้า 61/65

สมยั ที่เราเป็นเด็ก เรารู้สึกว่าเด็ก ๆ ข้างบ้านล้วน เป็นเพื่อนเล่นของเราและเราก็อยากมีเพื่อนมาก ๆ เพื่อ จะได้เล่นกันให้สนุก ไม่เคยมีพฤติกรรมเหมือนเด็กเหล่านี้ เลย ที่เป็นเช่นนั้นคงจะเป็นเพราะท้องเรอิ่ม เสื้อผ้า เครื่องนุ่งห่มก็พร้อม. ความอบอุ่นจากพ่อแม่ก็ พวกเด็ก ๆ กำร่าเท่านั้นกลับมีความรู้สึกตรงกัน ข้ามกับความรู้สึกของเราเมื่อตอนเด็ก เพราะเขาอาจจะ คิดว่า ทุกคนที่อยู่ร่วมกันเป็นร้อยนั้นไม่ใช่เพื่อน แต่เป็น ศัตรู ที่มาแย่งเสื้อผ้า อาหาร และแย่งคนที่จะมอู้มเพื่อ ที่ พวกเขาจะได้โอกาสเรียกว่า “พ่อ” หรือ “แม่” นั่นเอง เห็นเหตุการณ์นี้แล้ว ทำไมนักถึงเมื่อฉนเป็น เด็ก ขณะนั้นมีสงครามโลกครั้งที่ 2 พอเสียงสัญญาณ เตือนภัยทางอากาศดังขึ้น โยมพ่อจะไม่เอะอะไรมเลย นอกจากว่าตัวเองตามความอุ้มไว้ โยมแม่ก็จูงพี่ ๆ พากัน ลงหลุมหลบภัย อะไร ๆ ท่านไม่ต้องการขอแต่ให้ลูก ๆ ปลอดภัยเท่านั้น ตั้งแต่นั้นมา ไม่ว่าจะอามาจะไปไหนก็คิดถึงแต่โยมพ่อ และคิดพยายามตอบแทนพระคุณของท่านอยู่เสมอมา และเมื่อมีโอกาสได้บวช ก็ยึดถือซวนท่านให้ทุน รักษาศีลเจริญภาวนอย่างเต็มที่ www.datajewo.com