มหารธรรมกายเจดีย์ : หน้า 26/49

มหารธรรมกายเจดีย์ จากระดับนี้ หากบุคคลผู้นั้นยังคงรักษาความสมดุลย์หยุดยั้งได้ต่อเนื่อง ความลุ่มลึกในการทำสมาธิจะปรากฏเป็นลำดับไป จนกระทั่งกะที่ปรากฏภูษฎภายในให้เห็น สัมผัส และรู้สึกได้ ภูษฎภายใน เริ่มต้นเป็นปฐม คือ ธรรมภายโคตรภู ซึ่งมีขนาดหน้าตักใหญ่กว่ากายมนุษย์ถึงประมาณ 5 วา กายธรรมโคตรภูนี้ เริ่มต้นในกลางกายและขยายออกไปเรื่อยๆ จนเกือบ 5 วา เป็นเหตุให้ส่วนโง่งของดวงธรรมที่คลุมรอบตัวก็ขยายออกไปตามส่วนของหน้าตักของพระธรรมกาย การทำสมาธิ ยังคงดำเนินไปจนถึงระดับอธิษฐานบุคคลหรืออธิษฐาน์ คือ ตั้งแต่ธรรมภายโสดาบันจนกระทั่งธรรมกายอนาคามี ขนาดของหน้าตักใหญ่โตขึ้นเป็นลำดับจาก 5 วาของพระโสดาบัน 10 วาของพระสกทาคามี ถึง 15 วาของพระอนาคามี เป็นเหตุให้ส่วนโง่งของดวงธรรมกาลครบตัว ขยายออกไปเรื่อยๆ หรือความใหญ่มของโดมนันเอง