เรื่องเล่าจากพระไตรปิฎก : หน้า 37/52

เรื่องเล่าจากพระไตรปิฎก การได้เกิดเป็นมนุษย์เป็นการยาก แล้ว เรื่องของฤกษ์ดียามดีนั้น มีการเชื่อถือ การที่จะตำารงชีวิตให้เป็นอยู่ด้วยความบริสุทธิ์ กันมาตั้งแต่ครั้งโบราณกาลแล้ว แม้พระบรม มีจิตใจสูงส่ง มั่นคงในคุณธรรม ดำเนินอยู่บน ศาสดาจะตรัสสอนไว้ว่า “สัตว์เหล่าใดประพฤติ เส้นทางแห่งอริยมรรค ทางของพระอริยเจ้า สุจริตด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ ในเวลาเช้า เวลาเช้านั้นก็เป็นเวลาดีของสัตว์เหล่านั้น สัตว์ เหล่าใดประพฤติสุจริตด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วย ใจ ในเวลากลางวัน เวลากลางวันนั้นก็เป็นเวลา ดีของสัตว์เหล่านั้น สัตว์เหล่าใดประพฤติสุจริต ด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ ในเวลาเย็น เวลา เย็นนั้นก็เป็นเวลาดีของสัตว์เหล่านั้น” แต่ก็ยัง มีผู้ที่เชื่อในฤกษ์ยามอยู่ทำให้เสียประโยชน์มา เกิดมาสร้างบารมีให้เต็มเปี่ยมบริสุทธิ์บริบูรณ์ นั้น ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ผู้มีบุญมีดวงปัญญา บริสุทธิ์ มีดวงใจที่ผ่องใสเท่านั้น จึงจะใช้ชีวิต ได้อย่างคุ้มค่า เดินหน้าไปสู่จุดหมายปลายทาง ได้อย่างถูกต้องปลอดภัย ทั้งภัยในปัจจุบันนี้ ภัยในอบายภูมิ ตลอดจนภัยในสังสารวัฏ เวลา ในชีวิตของคนเรานั้นมีอยู่อย่างจำกัด ประเดี๋ยว วันประเดี๋ยวคืน ทุกชีวิตต่างก็บ่ายหน้าไปสู่ความ แล้ว ดังเรื่องต่อไปนี้ ชราและความตายกันหมด ปีเก่าได้ผ่านพ้นไป มีกุลบุตรชาวบ้านนอกผู้หนึ่งไปขอกุล- แล้ว ปีใหม่ก็เข้ามาแทนที่ วันเวลาที่ผ่านไปก็ ธิดานางหนึ่งในกรุงสาวัตถีให้แก่ลูกชายของตน ผ่านไปพร้อมกับนำความแก่ ความเจ็บและความ ตายมาให้กับตัวเราเพิ่มมากขึ้น ฤกษ์งาม..... โดย ธรรมทัศน์ นัดหมายวันกันว่า ในวันโน้นจักมารับเอาตัวไป ครั้นถึงวันนัด จึงถามอาชีวกผู้เป็นอาจารย์ของ ตนว่า “พระคุณเจ้าผู้เจริญ วันนี้พวกผมจักทำ มงคลอย่างหนึ่ง ฤกษ์ดีไหมครับ อาชีวกนั้น ....ยามดี เมื่อถึงวันขึ้นปีใหม่ ทั่วทั้งโลกได้มีการ เฉลิมฉลองวันขึ้นปีใหม่กันอย่างครึกครื้น เพื่อ โกรธอยู่แล้วว่า ครั้งแรกเขาไม่ถามเราก่อนเลย เป็นนิมิตหมายว่า เราจะได้รับสิ่งที่ดีๆ ให้เกิด มาบัดนี้จึงค่อยถามเรา เราจักต้องสั่งสอนเขา ขึ้นกับชีวิตของเรา ส่วนพวกเรานักสร้างบารมี เสียบ้าง จึงพูดแกล้งพูดว่า “วันนี้ฤกษ์ไม่ดี พวก เมื่อปรารภเหตุเนื่องในวาระวันขึ้นปีใหม่แล้ว ก็ ท่านอย่ากระทำการมงคลในวันนี้เลย ถ้าขืนทำ ต้องเฉลิมชัย ด้วยการสั่งสมความดีให้ยิ่งๆ ขึ้น จักพินาศใหญ่” พวกมนุษย์ในตระกูลพากันเชื่อ ไป รุ่งเช้า ก็ทําบุญตักบาตรรับความเป็นสิริ อาชีวกนั้น ไม่ไปรับตัวในวันนั้น มงคล ทำบุญ ได้ปล่อยสัตว์ปล่อยปลาให้ชีวิต ฝ่ายพวกชาวเมืองจัดการมงคลไว้พร้อม สัตว์เป็นทาน หลายๆ ท่านก็มาวัดมาสมาทาน ศีลให้บริสุทธิ์ และนั่งสมาธิเจริญภาวนา เมื่อ แล้วไม่เห็นพวกนั้นมา จึงยกธิดาให้แก่ตระกูล อื่นไปด้วยการมงคลที่เตรียมไว้นั้นแหละ ครั้น ทําได้อย่างนี้ จึงจะเป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่ใน วันรุ่งขึ้นพวกกุลบุตรบ้านนอกก็พากันมาถึง วาระวันขึ้นปีใหม่อย่างมีคุณค่า เสริมสร้างบุญ แล้วกล่าวว่า บารมีให้กับตัวเองอย่างแท้จริง “พวกท่านจงส่งตัวเจ้าสาวให้ ๓๓ kalyanamitra.org