พระพุทธศาสนาและวิทยาศาสตร์ : หน้า 36/76

ใจหยุด หลุดสู่อะตอมใจ เมื่ออะตอมใจเดินทางไปสู่ทะเลแห่งพลังงานภายใน จักรู้ว่าปรมาณูไม่ได้ทำให้เกิดสันติ แต่สมาธิต่างหากที่ทำให้ เกิดสันติภาพกับโลกอย่างแท้จริง พระดอกเตอร์ปารัน สุนฺทโร จบการศึกษาปริญญาเอก สาขานิวเคลียร์ ฟิสิกส์ จากสถาบันเทคโนโลยีประเทศอินเดีย มหาวิทยาลัยปรินซ์ตัน ได้ตีพิมพ์งานเขียนชิ้นหนึ่งของ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ นักฟิสิกส์ ชาวเยอรมัน ซึ่งเป็นที่ยอมรับ กันอย่างกว้างขวางว่า เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดใน คริสต์ศตวรรษที่ ๒๐ ผู้เสนอทฤษฎีสัมพัทธภาพ และมีส่วนร่วม ในการพัฒนากลศาสตร์ควอนตัม สถิติกลศาสตร์ และจักรวาล วิทยา เรื่อง “The Human Side” โดยนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน ผู้เสนอทฤษฎีสัมพัทธภาพ เจ้าของรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ผู้นี้ ได้กล่าวทิ้งท้ายให้เป็นปริศนาแห่งโลกอนาคตว่า “ศาสนาในอนาคต จะต้องเป็นศาสนาสากล ศาสนานั้น ควรอยู่เหนือพระเจ้าที่มีตัวตน และควรจะเว้นคำสอนแบบสิทธันต์ (คือเป็นแบบสำเร็จรูปที่ให้เชื่อตามเพียงอย่างเดียว) และแบบ เทววิทยา (คือพึ่งเทวดาเป็นหลักใหญ่) ศาสนานั้น เมื่อครอบคลุม ทั้งธรรมชาติและจิตใจ จึงควรมีรากฐานอยู่บนสามัญสำนึกทาง ศาสนา ที่เกิดขึ้นจากประสบการณ์ต่อสิ่งทั้งปวง คือ ทั้งธรรมชาติ และจิตใจอย่างเป็นหน่วยรวมที่มีความหมาย พระพุทธศาสนา ตอบข้อกำหนดนี้ได้.... ถ้าจะมีศาสนาใดที่รับมือกับความต้องการ ทางวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ปัจจุบันได้ ศาสนานั้นก็ควรเป็น พระพุทธศาสนา” ในช่วงวาระสุดท้ายของชีวิต อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เริ่มสงสัยว่า พระพุทธศาสนาอาจจะเป็นศาสนาที่ให้คำตอบต่อคำถามที่เขา กำลังพยายามค้นหา แต่น่าเสียดาย ที่มัจจุมารไม่เปิดโอกาสให้ เขาได้ค้นพบคำตอบที่ต้องการได้ เขาละโลกไปเมื่อวันที่ ๑๘