ชีวิตมนุษย์และกรรม
…งเราไม่มีอย่างนี้สักคน
มีรสหวานยิ่งนัก ยากที่จะหารสใดในโลก เดียว”
เสมอเหมือนได้ การสำรวมตน (สัญญมะ)
ความข่มใจ (ทมะ) ความบากบั่นให้
ก้าวหน้าในทางดี (ปรักกมะ) อาจต้อง
“เธอคงจะทำบุญมาดีมาก” ตรัส
กับพระโอรสต่อไป “…
…งเราไม่มีอย่างนี้สักคน มีรสหวานยิ่งนัก ยากที่จะหารสใดในโลก เดียว” เสมอเหมือนได้ การสำรวมตน (สัญญมะ) ความข่มใจ (ทมะ) ความบากบั่นให้ ก้าวหน้าในทางดี (ปรักกมะ) อาจต้อง “เธอคงจะทำบุญมาดีมาก”
