ดี.ดี.ซี. : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 157 / 161

ก่อนที่จะลาสิกขา ต้องทำความเข้าใจกันให้ดีว่า เราได้มาใช้เวลา ๑ พรรษานี้ กระทั่งถึงวันรับธุดงค์ในวันนี้ เพื่อที่จะทอดลองมาเป็นนักบวช ว่าชีวิตของนักบวชเป็นอย่างไร และต่อไปในอนาคต ถ้ามีโอกาส หรือหมดภาระใ

ก่อนที่จะลาสิกขา ควรทำความเข้าใจเกี่ยวกับชีวิตนักบวชและความสำคัญของการรักษาศีล 5 หลังจากกลับมาเป็นอุบาสก โดยต้องเชื่อมโยงบุญที่ทำตลอดระยะเวลาบวช และซึมซับหลักธรรมในชีวิตในทางโลก เพื่อให้ชีวิตมีความเจร

โยมแม่ หมูญาติ สรรพสัตว์ทั้งหลาย และสิ่งสำคัญจะมีโอากาสได้ศึกษา วิชาชธรรมกาย ซึ่งเป็นวิตชาชที่ไม่มิวชาด ๆ จะมาเสมอเหมือน คำว่า "วิตชาธรรมกาย" นี้ เราแต่ได้ยินได้ฟังกันว่า ดีจริง มีจริง แต่เรายังไม่บรร

ผู้อ่านจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับการศึกษาและปฏิบัติวิชาธรรมกาย ซึ่งเป็นการสร้างความพร้อมในการทำงานและการเผยแผ่ความรู้ อีกทั้งยังต้องบริหารเวลาและทำภารกิจให้ครบถ้วน เพื่อไม่ให้เสียโอกาสในการศึกษาธรรมะ รู้ว

ยิ่งศึกษาไปจะยิ่งมีความบิดเบี้ยวและภาคภูมิใจในตัวว่า เราเกิดมาเป็นชาวพุทธ ได้มาบวชได้ศึกษาธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จะเปลี่ ยมอปลิ้มใจ ดีอ๊ดีใจที่เดียว เห็นว่าตัวเรามีคุณค่า เกิดมาตั้งแต่ในจุดที่บรรฑ

การศึกษาธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทำให้เกิดความภาคภูมิใจในความเป็นชาวพุทธ แต่ยังต้องเข้าถึงธรรมอย่างแท้จริง ที่สำคัญคือการทำงานเป็นทีมเพื่อไปสู่ที่สุดแห่งธรรม หมายถึงการรู้จักผู้มีคุณค่าในชีวิตและบรรล

>> มาวัดทุกวันอาทิตย์ อาทิตย์หนึ่งก็มาเยี่ยมที่วัด มาปฏิบัติธรรมด้วยกัน มาเยี่ยมหลวงพี่ที่ท่านยังบวชอยู่ มาคุยเรื่องธรรมะ อย่าไปชวนท่านคุยเรื่องทางโลก บาปนะให้คุยเรื่องพระ เรื่องธรรมะ เรื่องดี ๆ อย่า

ในบทความนี้กล่าวถึงการเยี่ยมวัดทุกวันอาทิตย์เพื่อปฏิบัติธรรมกับพระ เทคนิคในการสนทนากับพระควรเป็นเรื่องที่ดีและสงบ หลีกเลี่ยงการนำเสนอหนังสือหรือสื่อที่อาจทำให้ใจร้อน สอนว่าไม่ควรนำสิ่งที่เป็นบาปหรือทำ

ไม่มีเพศภาวะไหนที่จะมีโอกาสสว่างในการแสงหาความรู้ภายใน ซึ่งเราจะเรียนกันจนตายเท่าไร้กึ๋ยังไม่หมด เป็นพระเป็นเณรเป็นเพศภาวะที่เหมาะสมต่อการศึกษาวิชาธรรมกายมาก เพราะเราไม่ต้องทำมาหากินไม่ต้องไปแข่งขันกั

เนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญของการใช้ดุลยภาพของเพศภาวะในการศึกษาและปฏิบัติธรรม โดยเฉพาะการเรียนรู้วิชาธรรมกายซึ่งทำให้เกิดโอกาสสว่างในการแสวงหาความรู้การค้นพบภายในที่ไม่มีวันสิ้นสุด ข้อความมีการเน้นการเป

ก็เสร็จไปตอนนั้น ถ้าเราทำอย่างนั้น เราสบายตอนนี้ แต่ถ้างานมันไม่เกิดขึ้น ดีไม่ดีคำลังใจเราจะท้อถอยกันเสียก่อน แต่ถ้าทำตอนนี้เสร็จธุรกิจตรงนี้ได้ ภารกิจหยาบเราก็จะได้ทันใช้ วันนี้หลวงพ่อลองถือโอการเล่

หลวงพ่อลองถือโอกาสเล่าสิ่งเหล่านี้ให้ลูกทุกกรุงฟัง เพื่อสร้างน้ำหนึ่งใจเดียวกันในการประพฤติปฏิบัติธรรมและทำธุรกิจให้สำเร็จในอนาคต โดยภารกิจหยาบที่สิ้นสุดเป็นจุดเริ่มต้นของงานที่แท้จริง การร่วมมือกันใน

สี ก็ไปแล้วต้องเป็นต้นแบบที่ดี บวช 3 เดือนเข้าพรรษา ประเดี๋ยวเดียวจริง ๆ ไม่ทันก็ออกพรรษา แล้ว ทำพิธีหากวาดาและกราบกฐินกันแล้ว หลวงพ่อรู้สึกใจหาย ถาจะมีรู รูปใดดูหนึ่งเปลี่ยนเครื่องแบบ จะต้องลาสิกขา

การบวชเป็นเวลา 3 เดือนอาจดูสั้น แต่เป็นโอกาสในการสร้างบารมี ปกติผู้กลับจากการบวชต้องลืมภาพเก่า แต่ควรจดจำความดีที่เคยทำ ช่วยให้สามารถสู้กับชีวิตในเววาสได้ต่อไป แม้หมดอายุการบวชแล้ว ควรปฏิบัติธรรมทุกวั

เริ่มจากตัวเราขยายไปสู่สัมมัทธล ด้วยเหตุนี้ พรรษานี้จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่ง ที่ลูกพระลุกจะต้องให้ความสำคัญ ต้องเอาใจใส่ต่อการอยู่จำพรรษา ๒ ชั้นกันอย่างแท้จริง เพื่อประโยชน์สุขของตัวเรา เพื่อการยกพระ

บทความนี้强调การอยู่จำพรรษา ๒ ชั้นว่ามีความสำคัญในการพัฒนาตนเองและการส่งเสริมพระพุทธศาสนาอย่างยั่งยืน สอนให้เห็นถึงผลดีที่เกิดขึ้นจากการอยู่จำพรรษาอย่างจริงจัง โดยเฉพาะสำหรับลูกพระธรรมทายาทผู้บวชใหม่ที่

ทราบ ในสิ่งที่เกิดขึ้นกับบวชการพระพุทธศาสนาในตอนนี้ เพื่อให้ลูกจะได้ มีแรงบันดาลใจที่จะให้ความสำคัญกับตนเองในการบำเพ็ญสมณธรรม เพื่อพระพุทธศาสนา และเพื่อชาวโลก เพราะฉะนั้น นั่ง นอน ยืน เดิน ในทุก ๆ กิ

บทความนี้พูดถึงการบำเพ็ญสมณธรรมที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาตนเองและการสนับสนุนพระพุทธศาสนา โดยเน้นความสำคัญของการรักษาจิตให้มีความตั้งมั่นในศูนย์กลางกาย พร้อมทั้งกล่าวถึงผลการปฏิบัติธรรมในกลุ่มสหธรรมิกแล

ยกชั้นท้วงอาราม ถ้วัดใดวัดหนึ่ง อารามใดอารามหนึ่ง ภิกษาสามเณรหรือสมาชิกเขต ในของวัดนั้น มีผลการปฏิบัติธรรมที่ดีจากการตั้งใจนำสู่สมาธิธรรม ควบคู่กับกิจวัตรกิจกรรมอย่างนี้ ถ้ามีผลการปฏิบัติธรรมที่ดีขึ

บทความนี้ว่าด้วยการยกชั้นของอารามโดยสมาชิกที่มีผลดีจากการปฏิบัติธรรม ซึ่งเป็นแรงผลักดันให้เกิดกิตติศัพท์ที่เป็นที่ประจักษ์ การสร้างแรงบันดาลใจในอารามอื่น ๆ โดยมี หลวงพ่อเป็นแรงผลักดันในการบรรลุธรรม หา

ผ่านว่านี้ไปแล้ว แม้ลูกผู้หัวใจที่จะไปสู่ที่สุดแห่งธรรม ตั้งใจบำเพ็ญสมณธรรมก็ทำได้ไม่เต็มที่เท่ากับวัยเจริญ วัยแข็งแรงนี้จะทำได้ดีที่สุด ดีว่าจะทีเสื่อมลงมา และเป็นวัยที่พยามากลัวที่สุด เพราะผู้ที่แข

ในชาติที่เราเติบโต มีกำลังมากในการปรับปรุงตนเพื่อบรรลุธรรมชาติและความรู้ในวิชชาธรรมกาย ในช่วงเวลานี้เป็นโอกาสที่ดีในการบำเพ็ญสมณธรรม และสิ่งที่สำคัญคือการมีแนวทางที่ชัดเจนเพื่อคุ้มครองตนเองจากอันตรายท

ถ้าเราทำสิ่งที่ดี ความดีจะปรากฏอยู่บนสวรรค์ ความปีติภาคภูมิใจจะเกิดขึ้นกับตัวเรา กำลังใจจะเกิดขึ้นกับหมู่คณะ หมู่คณะก็จะอยู่ อย่างเป็นสุข เพราะฉะนั้นการเอื้อเฟื้อเพื่อถ่ายทอดจึงมีความจำเป็นและ สำคัญอย

ในบทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของพระธรรมวินัยในชีวิตของผู้บวช การทำความดีและการเอื้อเฟื้อเพื่อถ่ายทอดเป็นการสร้างความปีติและกำลังใจให้แก่ตนเองและหมู่คณะ บทเรียนนี้ชี้ให้เห็นว่าพระธรรมวินัยต้องเป็นส่วนหน

ลูก ๆ ที่ลามาบวช ๓ เดือน ควรจะตระหนักให้ยิ่งกว่านั้นเข้าไปอีก หรืออย่างน้อยก็คิดอย่างนั้น จิ้งจะได้อภิสิทธิ์ใหญ่เต็มตัวไป เมื่อาลิสขา ไปแล้ว จะได้มีความปิติ ภาคภูมิใจ และมีความสุขใจทุกครั้งที่ถึง ยามใ

การบวชเป็นประสบการณ์ที่ลึกซึ้ง สำหรับผู้ที่ทำด้วยความตั้งใจและตั้งมั่นในการศึกษาและปฏิบัติพระธรรมวินัย ทำให้รู้สึกถึงความภาคภูมิใจในการทำบุญและสร้างบารมี ในทุกช่วงเวลาในการบวชย่อมเกิดความชื่นบานและปลื

เราได้มาเกิดแล้ว และบวชอยู่ในเพดของบรรพชีวิตแล้ว เราต้องฟื้นพระพุทธศาสนาให้อยู่คู่ไปในสมุบพุทธกาล ฟื้นฟูข้อวัตรปฏิบัติธรรมวินัย ตามคำสอนดังเดิมให้ดีขึ้น เพื่อ ตัวเราเป็นอันดับแรก เพื่อ หมู่คณะของเราจะ

การเกิดขึ้นของบรรพชีวิตและการบวชช่วยฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในปัจจุบัน เพื่อให้เกิดการตระหนักรู้ในหมู่คณะและสังคม ส่งผลให้ชาวโลกได้ที่พึ่ง มีความสุข และมีกำลังใจในการปฏิบัติธรรม การสร้างพุทธบริษัทที่แข็งแกร

สมณะ จะมีวิบากกรรมต้องไปบวย หัวโล้น ๆ ตัวผอม ๆ เปลือยกาย อยู่ในบั้นเต็มไปหมดเลย มหาปวรรณในยุคปัจจุบัน ยุคนั้นเขาเตือนด้วยความรักและปรารถนาดีนจริง ๆ แต่ต่อมาก็ทำปวรรณกันเป็นธรรมเนียมสีทองกันเรื่อยมา

ในยุคปัจจุบัน พระศาสนาต้องการการฟื้นฟูจากผู้ที่รักในคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า การปวรรณเป็นสิ่งที่ควรทำเพื่อตอกย้ำความสำคัญของคำสอนที่ทรงคุณค่า แม้ว่าธรรมเนียมที่สืบทอดกันมาจะยังคงมีอยู่ แต่จำเป็นต้อ

ดีที่มันนั้น ถ้าถูกก็ชอบคุณเขา ไม่ถูกก็ให้อภัย เรื่องมันก็จบลงแค่ตรงนั้น แต่จะอานิสงส์ต่อ คือ ใจจะสบาย ใจสบายนี้แหละ เป็นใจที่ใกล้พระนิพพาน เพราะมันจะไม่ฟุ้งซ่าน ไปตามล่าว่า ใครนะ ไปบอกไปฟ้องซึ่งทำให้

เนื้อหาพูดถึงการวารณาที่มีความสำคัญต่อการเข้าถึงพระนิพพาน และความจำเป็นในการทำใจให้สงบ โดยยกตัวอย่างของการพิจารณาและปรับปรุงตนเองเมื่อพบกับผู้อื่น วารณานี้ไม่ควรเป็นเพียงธรรมเนียม แต่เป็นการกระทำที่มี

ผู้เข้ามาบวชนั่น บางรูปยังเป็นผู้ใหม่อยู่ ยังไม่เข้าใจพระธรรมวินัยอย่างลึกซึ้ง เมื่อไม่มีลายาณมิตรรองแนะนำก็ทำไม่ถูกต้อง เมื่อทำไม่ถูกก็ทำอย่างที่เคยทำมาสมัยเมื่อครั้งเป็นมราวาส จึงทำให้ประโยชน์ที่จะไ

เนื้อหาพูดถึงการที่ผู้เข้ามาบวชบางรูปยังไม่เข้าใจพระธรรมวินัยอย่างลึกซึ้ง จึงต้องมีการแนะนำซึ่งกันและกันในวันมหาปวารณา โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ประคับประคองกันในทางธรรมและมุ่งตรงสู่พระนิพพาน เมื่อได้รั

กังได้ผลดี แล้วอะไรรึข้อแตกต่างทั้ง ๆ ที่มีจิวัตรกิจกึ่งเสริม เท่ากัน แต่ผลที่ได้กลับไม่เท่ากัน อันนี้ขึ้นอยู่กับว่า เราเอาจริงแค่ไหน มีความปรารถนาเข้าสู่ธรรมกายแค่ไหน ถ้าหากตั้งใจจริง หลวงพ่อว่าเราก็

บทความนี้สำรวจความแตกต่างในผลลัพธ์จากการเข้าหาธรรมกาย แม้ผู้ปฏิบัติจะมีภารกิจไม่เท่ากัน แต่สามารถทำสำเร็จได้ด้วยความตั้งใจและแรงปรารถนาในการเข้าสู่วิถีธรรม นอกจากนี้ยังวิจารณ์ความสุขทางโลกเมื่อเปรียบเ

วันที่อาทิตย์ที่ ๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๘ เมื่อสักครู่เราได้ประกอบพิธีมหาสารทกัน โดยต่างปาวารณซึ่งกันและกันว่า หากได้เห็น ได้ยิน หรือสงสัยว่า เพื่อนสรรครรรมิกะทำผิดพลาดจากพระธรรมวินัย จากข้อวัตรปฏิบัติ จะด

ในวันที่ ๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๘ เราได้ร่วมพิธีมหาสารท โดยมีการปาวารณากันว่า หากมีความผิดพลาดจากพระธรรมวินัย จะให้ตักเตือนกันด้วยความปรารถนาดี และผู้ได้รับการตักเตือนจะรับฟังด้วยใจดี ในสมัยพุทธกาล พระภิกษุ

ที่ผ่านมานั้น เราทำตรงนี้ยังไม่สมบูรณ์ เมื่อทำบ่อยเข้าก็เกิดเป็นความเคยชินจนติดเป็นนิสัย นิสัยที่อยู่ทำงานกันดี ๆ ดีง ๆ คุยเรื่องงานส่วนหนึ่ง คุยเรื่องอื่นอีกส่วนหนึ่ง แล้วก็เพลินไปจนกระทั่งดีงดีจำวัด

บทความนี้ว่าด้วยการทำกิจวัตรให้สมบูรณ์ในชีวิตนักบวช โดยการสวดมนต์และนั่งสมาธิเป็นการกลั่นกรองใจเพื่อเข้าถึงธรรมภายใน การมีเวลาจำกัดในโลกนี้ทำให้ต้องทำความดีอย่างเต็มที่ และหากปฏิบัติตามกิจวัตรอย่างมั่