โคฬกาฬ
…ชอบใจ
น่าอายบัต
ละห้อยละเหี่ย
ถึงเมียหนักหนา
น้องรักเจ้าพี่
คิดดูเถิดรา
แล้วกลับขึ้นมา
ร้องไห้ร่ำไร
นางธิดาหน
โอ้ตัวกูอา
น้ำใจคิดฉงน
เป็นคนแพศยา
กูพาเมียมา
ให้โจรลักไป
ให้มาหลงใหล
รักใคร่เสน่หา
เกิดมาเป็นชาย
น…
โคฬกาฬนั้นไซร้ นางธิดาทน คิดแก่ในใจ ว่าลึกจริงหนอ หลงด้วยเล่ห์กล กับคนมุสา คนสูงหนักหนา เพียงบ่าเพียงคอ คิดปลงลงใจ รักใคร่เสน่หา ตัวกู หนอ เตี้ยต่ำหนักหนา บัดเดี๋ยวมิช้า ถึงฝั่งมินาน นายทีฆปิฏฐิ นายที