ความดีและความเสียใจ
…ดีคงเป็นดีไม่มีเสื่อม เหมือนเกลือ
ที่คงไว้ซึ่งความเค็ม”
พระเมตติยะ และพระภูม
กล่าวถึงพระเมตติยะ และ
พระภุมมชกะ คู่กรณีของพระทัพพ
มชกะ คิดถึงวันพรุ่งนี้ว่าตัวเองจะ
ได้ไปฉันที่เรือนของท่านคฤหบดี
ดีใจจนนอนไม่หลับ …
แม้จะเกลือกกลั้วอยู่ในหม้อแกงจน และพระโลหิตกะ ได้นิมนต์พระเมตติยะ และพระ ภุมมะกะให้ไปฉันที่เรือนของท่าน กัลยาณภัตติกคฤหบดีในวันพรุ่งนี้ บังเอิญวันนั้น ท่านคฤหบดีมีกิจธุระ ต้องไปที่วัด จึงแวะเข้าไปหาพร
