ม.4 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3186 / 3335

มิโนภาพที่เราสมมติขึ้นมา ต่างว่าที่เรานำมาตั้งในตำแหน่ง ที่สำคัญของชีวิตคือ ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งเป็นตำแหน่ง แห่งความสุข ความสมปรารถนา ความสมหวังในชีวิต ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ตำแหน่งแห่งความสุข

บทความนี้สำรวจความเข้าใจผิดของคนเกี่ยวกับความสุข โดยเจาะลึกถึงศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งเป็นตำแหน่งสำคัญที่นำไปสู่ความสุข แสดงให้เห็นว่าความสุขที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่ตำแหน่งหรือสิ่งของภายนอก แต่เป็นการ

แก่นเราได้ คือให้ความสุขอันไม่มีประมาณ ให้ความพึงพอใจ จนเราไม่อยากได้อะไรอีกเลย ตำแหน่งตรงนี้ที่สำคัญมันอยู่ในตัวเรา ในกลางกายฐานที่ 7 ตรงนี้แหละ ที่เรามองข้ามไป เราไม่เคยมองเข้าไปเลย เพราะไม่เคยได้ยิ

ในเนื้อหานี้มีการพูดถึงความสุขที่แท้จริงซึ่งอยู่ภายในใจของเรา โดยเฉพาะที่ตำแหน่งฐานที่ 7 ที่มักถูกมองข้าม เรามักมองหาความสุขภายนอกในหลายตำแหน่งและบทบาทในชีวิต ซึ่งทำให้เราไม่สามารถเข้าถึงความสุขที่ไม่

คำว่า "โล่งใจ" พอใจหยุดถูกส่วนเข้าเท่านั้นแหละ มันจะเกิดความรู้สึกโล่ง ตัวโล่ง คำว่า โล่งใจ นี้ชาวโลกลเขาขย่มเอาไปใช้ คือตอนทุกข์มันลดลง หรือปัญหาลดลง เขาก็บอกว่ามันโล่งใจ แต่จริง ๆ แล้วไม่เคยรู้จักเ

บทความนี้สำรวจความรู้สึก 'โล่งใจ' ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อจิตใจนั่งนิ่งและหยุดที่กลางกาย พร้อมทั้งอธิบายถึง 'แสงสว่างส่องทางชีวิต' ซึ่งช่วยให้เรารับรู้ถึงความสุขที่แท้จริงเมื่อเราหยุดนิ่งและเข้าถึงภายใน โดยม

แสงสว่างส่องทางชีวิต จะรู้จักเมื่อหลับตาแล้วไม่มีด มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับชีวิตของเรา ไม่ว่าจะมีชีวิตอยู่หรือมีชีวิต ใหม่หลังตายแล้ว เป็นแสงสว่างที่เจิดจ้าสะนะแมะมกว่าแสง ใด ๆ ในโลก ที่ให้ความปีติสุขหล

เนื้อหาพูดถึงการค้นพบแสงสว่างและความรู้ภายในตัวเองเมื่อเผชิญกับความตาย เป็นการทำความเข้าใจเรื่องจริงของชีวิตและความสุขจากการอิสระกับจิตใจ ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาสิ่งอื่นนอกจากปัจจัย 4 จะทำให้เราอยู่ได้อย่

ที่ ๕, ๖, ๗, ๘ ไม่มี มีเพียงปัจจัย ๙ ก็พอประมาณในระดับกินอยู่ใช้แต่พอดี คือจะรู้สกว่ามันพอ พอถึงจุดแห่งความดีสุขาภูมใจแล้วมันพอ มันจะพอดีของมัน เราจะรู้กว่าพอดี ต่่อเมื่อใจหยุดนิ่งอยู่ที่ตรงนี้ แค่ไหน

เนื้อหาพูดถึงการใช้ชีวิตอย่างพอเพียงและแสวงหาความสุขภายในโดยการหยุดนิ่งในใจ เมื่อเราหยุดใจและมองเข้ามาภายในเราจะพบว่า ความพอเพียงนั้นอยู่ในจุดที่ใจเราหยุดนิ่ง การเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตอย่างประหยัด และเ

ศักดิ์สิทธิ์ คิดว่าอยู่ตรงไหนก็จะไปตรงนั้น จนกระทั่งในที่สุดไม่อาจจะสัมผัสได้ ก็เลื่อนลอยกันไปอย่างนั้น แต่ที่พึ่งที่ลึกที่แท้จริงอยู่ภายใน คือ พระรัตนตรัยที่อยู่ภายในตัว ส่วนพระรัตนตรัยภายนอกเขาจำลอ

ในบทความนี้กล่าวถึงการเข้าถึงความรู้แจ้งที่อยู่ภายในตัวมนุษย์ผ่านการหยุดใจและการสัมผัสพระรัตนตรัยภายใน ซึ่งแสดงให้เห็นว่าความเข้าใจและการตรัสรู้สามารถเกิดขึ้นเมื่อใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 และ

ชีวิตของคฤหัสถ์เหมือนอยู่ที่แคบ มันอึดอัด มีเครื่องพันธนาการของชีวิต กลางคืนเป็นควัน กลางวันเป็นไฟ แล้วทุกวันก็จะวนเวียนกันอยู่เช่นนี้ เดี๋ยววันเดี๋ยวคืนเดี๋ยวทั้งหมดของชีวิตไปแล้ว ก่อนวัยอันควรบ้าง เ

บทความนี้สำรวจชีวิตประจำวันที่อึดอัดของคฤหัสถ์ ที่แบ่งเวลาระหว่างการทำงานและการพักผ่อน ทำให้ไม่สามารถมีเวลาให้กับสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตได้ เช่นการปฏิบัติธรรม การใช้ชีวิตแบบเดียวกันทุกวันอาจทำให้รู้

ชีวิตสมณะประเสริฐที่สุด แต่ถ้าชีวิตของสมณะจะว่างกว่าคุณหลส็ด คื ไม่ต้องไปทำตรงนั้น แต่มุ่งสู่จุดหมายในการทำพระนิพพานให้แจ้งเลยเป็นอยู่ได้แค่ปัจจัย ๔ นิดๆ หน่อยๆ ที่เกิดจากการเกื้อกูลซึ่งกันและกัน ญา

ชีวิตสมณะประเสริฐที่สุดที่มีเป้าหมายในการตรัสรู้พระนิพพาน โดยใช้หลักการอยู่ตามปัจจัย 4 ที่เกิดจากการเกื้อกูลซึ่งกันและกัน เช่น การสนับสนุนจากญาติโยมที่ให้กำลังใจและระวัง, การสนับสนุนด้านสาธารณสุข, และ

ก็ขิกไม่ออก อย่าไปฝืนธรรมชาตของการนึกคิด ให้ค่อยๆ ก็ขิก อย่ารบอก แต่ถ้าหากว่าค่อยๆ นี่ก็แล้วก็ยังทำไม่เป็น ยังไม่ค่อยจะเข้าใจเท่าไร ถ้าอย่างนั้นก็วางใจเฉยๆ หยุด กับนิ่งอย่างเดียว หยุดนิ่งๆ ให้หยุดนิ่ง

เนื้อหาพูดถึงวิธีการนั่งธรรมะและความสำคัญของการหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 รวมถึงอานิสงส์จากการทำการบ้านอย่างสม่ำเสมอ ซึ่งช่วยให้การเข้าถึงศูนย์กลางกายทำได้ง่ายขึ้น การทำความเข้าใจในศูนย์กลางกายฐา

นั่น บาปที่เราได้ทำเอาไว้จะโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตามมันจะได้ช่อง ชิงช่วงชิงเราไปสู่อย่างเลย ไม่ว่าจะไปบายช่วงสั้นก็ไม่ควรไป จะไปเกิดเป็นจิงจกตุ๊กแก อยู่ในภูมิสัตว์โดรฉานช่วงสั้นๆ หรือเป็นงูแค่ 7 วัน

บทความนี้เน้นถึงความสำคัญของการไม่เข้าไปเกี่ยวข้องกับอบายและการเลือกเส้นทางที่ดีเพื่อชีวิตในอนาคต การทำบาปจะส่งผลร้ายในชีวิตถัดไป ซึ่งทำให้ต้องพบกับความทุกข์ทรมานในภาวการณ์ที่ต่ำกว่า การสร้างบารมีเป็น

เอาไว้ไม่ใช่พออีกนึกไม่เห็นแล้วเราก็เลยขี้เกียจ เมื่อ แล้วก็เลิกลอยไปคิดอย่างนั้น เราทำเพื่อ ตัวเองน่ะ ไม่ใช่เพื่อใครเลย ถ้าเราไม่รักตัวเองนั่นอันตราย เพราะฉะนั้นอย่าเบาหน่อย อย่าขี้เกียจในการฝึกฝนให

การรักและดูแลตัวเองเป็นสิ่งสำคัญ การฝึกฝนที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ควรทำอย่างสม่ำเสมอ เพื่อสร้างความคุ้นเคยให้กับจิตใจ การทำให้เกิดสติและการจำได้ง่ายขึ้นเกี่ยวกับสิ่งดีๆ และไม่ดีในชีวิต การนึกถึงดวงแก้ว

วิธีแก้ฟูง ต้องยอมรับว่าในแต่ละวัน ความคิดมากมายที่ผ่านเข้ามาในใจ พอถึงเวลาเราเริ่มนั่งสมาธิใหม่ๆ มันก็คงจะมีความคิดเหล่านี้ผ่านเข้ามาในใจ มากบ้าง น้อยบ้าง ก็ให้ถือว่าเป็นเรื่องปกติ ถ้าเราไม่สนใจมัน

ในบทความนี้เสนอวิธีการลดความฟุ้งซ่านที่เกิดขึ้นระหว่างการนั่งสมาธิ โดยยอมรับความคิดที่เข้ามาในใจให้เป็นเรื่องปกติ ไม่พยายามต่อต้านหรือบังคับให้คิดน้อยลง สอนให้ผ่อนคลายและปล่อยวางให้ความคิดผ่านไป ไม่ว่

ภารกิจกับจิตใจไปด้วยกัน ในชีวิตประจำวัน เมื่อเราลืมตาทำภารกิจอะไรก็ทำ ให้ทำความรู้สึกว่าใจอยู่ตรงกลางท้อง เหนือสะดือขึ้นมา 2 นิ้วมือ ให้ดูคู่ ๆ กับภาพดวงแก้วใส ๆ เพรชใส ๆ ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาว

เนื้อหาสอนการทำให้จิตใจอยู่กับภารกิจในชีวิตประจำวัน โดยการฝึกให้รู้สึกถึงศูนย์กลางกายที่ 7 วิธีก็คือ หายใจเข้าออกและทำภารกิจต่าง ๆ อย่างมีสติ เพื่อให้จิตใจคุ้นเคยกับการทำสมาธิในอนาคต โดยไม่ต้องคาดหวัง

ขึ้นมาเอง เพราะว่ามันมีอยู่แล้วในตัว เราไม่ต้องไปแสวงหา หรือไปควานหาอะไร เป็นแต่เพียงสิ่งนั้นเป็นของละเอียดยิ่ง เราต้องละเอียดยิ่งกับสิ่งนั้น ดังจะเห็นกันได้ เพราะฉะนั้น เบื้องต้นเราฝึกให้ใจหยุดใจนิ่ง

การฝึกให้ใจหยุดนิ่งคือหนทางสู่ความสุขที่แท้จริง โดยเริ่มต้นจากการทำให้ใจสงบและหยุดนิ่ง เมื่อจิตใจทำเช่นนี้ ความสุขที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนจะเกิดขึ้นจากภายใน เราจะรู้สึกกายเบาใจเบา และประสบการณ์แห่งความสุ

ความสุขที่เกิดจากสมาธิ่นี้แหละจะเป็นแรงจูงใจให้เร desired continue go ไป เหมือนเป็นรางวัลเบื้องต้นสำหรับผู้ทำความเพียร เราจะไม่มีไม่เมื่อในการนั่งสมาธิ หรืออยากทำสมาธิ ในอธิบายอื่น มันจะเกิดขึ้นมาเอง

การนั่งสมาธิเป็นแรงจูงใจที่ทำให้เรารู้สึกมีความสุขและบริสุทธิ์จากมลทินใจ เช่น ความโกรธ ความหลง ความวิตกกังวล เมื่อเราอยู่ในอารมณ์ที่สงบนี้จะทำให้เกิดความรู้สึกที่ดีขึ้นในร่างกายและจิตใจ เหมือนเราได้ล้

ปีติภาคภูมิใจ เบิกบานว่า เราได้หลุดจากกระแสแห่งกรรมที่ผ่านมามันจะเกิดขึ้นมาเองตอนนั้น แม้ความจริงนี้อาจจะหลุดจากวิบากกรรมไปในระดับหนึ่ง ๔ เปอร์เซ็นต์ ๑๐ เปอร์เซ็นต์ ๒๐ เปอร์เซ็นต์ โดยความรู้สึกของเรา

บทความนี้พูดถึงการหลุดพ้นจากกรรมในระดับต่างๆ และความสำคัญของการทำใจให้ใสซึ่งส่งผลต่อสภาพจิตใจและความบริสุทธิ์ เราจะรู้สึกถึงความสูงส่งและความบริสุทธิ์ที่เกิดขึ้นจากการทำบุญ โดยการเข้าถึงดวงธรรมใส จะทำ

ของความหมายของคำว่า อยู่ในบุญ แต่พอมาถึงดวงใสๆ ภายในกลางกาย เราจะเข้าใจเพิ่มขึ้น 'อ้อ อยู่ในบุญมันเป็นอย่างนี้นะ' พอดีตรงนั้น มันจะแจ่มใส แจ่มกระจ่าง มีความปลื้มปีติบิบานในบุญ แต่นิ่งสงบ เงื้อเย็น หนั

เนื้อหาพูดถึงความหมายของการ 'อยู่ในบุญ' และการฝึกฝนจิตใจผ่านการมีดวงใสภายใน ซึ่งจะนำไปสู่ความคิด คำพูด และการกระทำที่ดีขึ้น การอยู่ในบุญไม่เพียงช่วยให้เราได้รับความสุขและความสำเร็จ แต่ยังส่งต่อไปยังผู

การที่ได้สร้างบุญกุศล บุญบารมีก็จะเกิดขึ้น โดยมีจุดเริ่มต้นจากดวงใส ๆ นี้แหละ แล้วจะมีอายตนะไปดึงดูดให้ผู้มีบุญที่พอชักชวนเขาทำบุญอายตนะมันจะตรงกัน แค่เขาเห็นเรา เขาก็จะเกิดความพึงพอใจ ไว้วางใจว่า ถ้า

การสร้างบุญกุศลเริ่มต้นจากการมีดวงธรรมใส ซึ่งช่วยดึงดูดบุคคลที่มีความเชื่อมั่นในการทำบุญ เมื่อใจเปิดสามารถเชื่อมต่อกันได้อย่างลึกซึ้ง แนวทางการฝึกฝนให้เกิดความคุ้นเคยกับดวงธรรมเป็นสิ่งสำคัญในการรักษาส

พอหลังจากนั้นมันก็จะละเอียดยิ่งไปเรื่อย ๆ ถ้าเรามีชั่วโมงหยุด ชั่วโมงนั่ง ชั่วโมงกลางเยอะ ๆ ให้โอกาสกับตัวเอง อยู่กับตัวเราที่ศูนย์กลางกายกลางดวงธรรมนี้บ่อย ๆ ก็จะชัดขึ้น สว่างขึ้น แล้วก็จะขยายออกไปเร

การฝึกใจให้หยุดนิ่งและมีสมาธิสามารถช่วยให้เราเข้าถึงความสุขภายในได้ เมื่อมีชั่วโมงหยุดและได้อยู่กับตัวเองบ่อย ๆ จะช่วยให้สติเพิ่มชัดเจนขึ้น และใจเราเคลื่อนเข้าสูภายในอย่างเป็นธรรมชาติ โดยไม่ต้องพยายาม

ไตรสรณคมน์ คือเคลื่อนเข้าไปหาพระรัตนตรัย ก็แปลว่าพระรัตนตรัยนั้นมีอยู่ในตัวของเรา ใจของเรากำลังเคลื่อนเข้าไป เรามีหันที่เพียงเป็นผู้ดูที่ดี ดูปราศจากธรรมนั้นเกิดขึ้นภายในด้วยใจที่เป็นปกติ เหมือนผู้เจ

บทความนี้พูดถึงการเคลื่อนใจเข้าไปหาพระรัตนตรัย โดยให้มุมมองว่าวิธีในการเข้าใจและสัมผัสพระรัตนตรัยนั้นเกิดขึ้นภายในตัวเราเอง ข้อสำคัญคือการดูปราศจากความคิดปรุงแต่งและฝึกให้ใจหยุดนิ่ง โดยเราควรเรียนรู้ท