ส.ว. : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3593 / 3693

การเจริญสุขฉบวกนา เป็นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต ถือว่าสำหรับจดของชีวิต เพราะจะทำให้เราบรรลุ เป้าหมายสูงสุดคือ...พระนิพพาน ๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๓

การนั่งสมาธิเป็นบุญละเอียดอ่อน เป็นการแก้ไขสิ่งที่ไม่ดี...ให้ดี สิ่งที่เป็นไปไม่ได้...ให้เป็นไปได้ จากไม่สำเร็จ...ให้สำเร็จ จากยาก...เป็นง่าย จากไม่มี...ให้มี ๒๖ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๒๕

ใจต้องฝึกฝนและทำให้เจริญให้มาก ฝึกมากแล้วจะทำประโยชน์ ให้ตนเองได้เป็นอย่างยิ่ง จะเปลี่ยนจากปูถุชน ให้เป็นอนิชนได้ ๒๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๕

สมาธิตความกล้าหาญ ๒๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๘

ความสุขความเจริญทั้งมวล ย่อมเกิดขึ้นจากใจดั้งทั้งสิ้น เมื่อเปลี่ยนแปลงใจให้ดีแล้ว สิ่งดี ๆ ทั้งหลาย เช่น ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภ ยศ ย่อมเป็นผลพลอยได้ตามมา ๒๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๕

ในชีวิตนี้ควรฝึกฝนให้เป็นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต เพราะนอกจากเป็นแหล่งที่มาของบุญแล้ว ยังนำมาคลั้งหลายมาสู่ตนด้วย ๒๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๕

ความสุขที่แท้จริง อยู่ภายในกายของเรา ๒๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๑

ถ้ารักตัวเอง อยากให้ตัวเรามีความสุข ต้องรักใจให้ใส ๆ สิ่งที่สำคัญคือต้องฝึกสมาธิบ่อย ๆ ฝึกใจให้หยุดนั่งอยู่ในตัว ให้ได้ตลอดเวลา ๑๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๒

มรรค ๔ ผล ๕ นิพพาน ๑ อยู่ภายในตัวเรา เข้าถึงได้ด้วยการฝึกใจให้หยุดนิ่ง ๒๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๘

พระรัตนตรัยภายในนั้นแหละ ที่จะพาเราข้ามฝั่งภูเขา ไปสู่ฝั่งพระนิพพาน ๒๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕͏๘

“ธรรมกาย” คือ สภะ ที่พึ่งที่ระลึกอันประเสริฐ มีอยู่ในตัวเรา ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕

ถ้ํา้าถึงธรรมกายแล้ว เราจะมีวิถีชีวิตอย่างผาสุก สุขทั้ง ๆ ที่ยังมีชีวิตอยู่แหละ สุขอย่างพูดไม่ออกบอกไม่ถูกที่เดียว ให้ชีวิตนี้ได้มีโอกาสเปล่งคำว่า สุขจังเลย ชอบจังเลย พึงพอใจจังเลย ให้ได้รู็รสร้าสื่นก

หยุดนิ่งอย่างเดียว จะเปลี่ยนจากผู้ไม่รู้ มาเป็นผู้รู้ได้ เปลี่ยนจากคนโง่ เป็นคนฉลาดได้ ๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๙

น้ำธรรมะอย่าให้ขาดเลยแม้แต่วันเดียว เป็นทางเดียวที่จะเชื่อมโยงเรา กับผู้รู้ ผู้มีอภิภพภายใน ซึ่งจะพบกันครึ่งทางที่กลางกาย ท่านจะกลั้นจิตกลั้นใจเรา เติมบุญ เติมบารมี รัศมี กำลัง ถูกที อ่านดาว สิทธิ เนี

ธรรมกายเป็นเพื่อนแท้ของเรา เป็นที่พึ่งที่แท้จริง ทรัพย์สินเงินทอง คน สัตว์ สิ่งของ นั้นไม่ใช่ที่พึ่งที่แท้จริง พึ่งอาศัยกันชั่วคราวเท่านั้น สุดท้ายก็ต้องพลัดพรากจากกันไป ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕

ศูนย์กลางกายฐานที่ ๑ เป็นต้นทางไปสู่อตนะนิพพาน ๒๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๖

ตำแหน่งฐานที่ ๙ สำคัญมาก ที่พิสูจน์มารดังเอาไว้ ไม่ให้เราได้มารู้ มาหิ่น มเข้าใจ หรือมาหยุดนิ่งตรงนี้ บดบังเอาไว้จนกระทั่ง เราไม่รู้จักตำแหน่งนี้เลย ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ทำให้เราดับทุกข์ได้ ๒๒ พฤษภาคม

ไม่มีที่ใดจะสุขใจเท่าที่ศูนย์กลางกาย 23 สิงหาคม พ.ศ. 2550

ถ้าจากเข้าถึงบรมสุข ต้องฝึกใจให้หยุดนิ่งทุกวัน ฝึกฝนไปเรื่อย ๆ สม่ำเสมอ สมาธิจะคล่อ ๆ สะสมไป ที่จะเล็กที่สุด น้อย แล้วในที่สุดเราก็จะพบ ความสุขที่แท้จริง ด้วยกำลังแห่งความเพียรของเรา ๒๙ สิงหาคม พ.ศ.

การเข้าถึงพระธรรมกาย ไม่เกี่ยวกับหล่อ รวย สวย ฉลาด แต่ขึ้นอยู่กับหยุดนิ่งหรือไม่ ถ้าใครหยุดนิ่งได้ก็เข้าใกล้ได้ ๒๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๗