การตีความภาษาธรรมในพระพุทธศาสนา
ป. ทิ หนา ๑๕๔).
อรรถกถา [ป. ทิ. หน้า ๑๕๔] แก่ว่า อนุ วตฺตุโพ.
อุ. ที่ ๖
สูมยฺ จาฏิ [อุ ปิจฺ] อนฺน. ๑/๑/ ญาณอันสำเร็จด้วยสุดๆ:
อรรถกถา [สท. ป. หนา ๑๕] แก่ว่า สูมยฺ เป็น ปัจฉิตตว…
บทความนี้วิเคราะห์การใช้ภาษาธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเน้นไปที่ความหมายของคำว่า สูมยฺ ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้ในการสอนของพระพุทธเจ้า และ อสุภามคฺ ซึ่งเป็นภาษาที่นอกเหนือจากนั้น รวมถึงกล่าวถึง…
