การรอคอยและการสูญเสีย
…้าสาย น้าเมธ” ฉันย่อตัวลงไหว้
บุคคลทั้งสาม จากนั้นจึงหิ้วกระเป๋าก้าวขึ้นรถ
"ไปถึงแล้วรีบโทรมานะจ๊ะ” เสียงเตือน
คราวนี้เป็นของน้าสาย
ขึ้นไปบนรถ เห็นที่ว่าง รีบวางกระเป๋า
มายืนเกาะขอบหน้าต่าง ยกมือขึ้นโบกลาเมื่อ
…
"แกเป็นเด็กน่าทึ่งจริง ทั้งสวยทั้ง น่ารักทั้งมีเสน่ห์ แต่นารู้สึกนะคะว่าแกมีอะไร บางอย่างแปลก ๆ อ่านที่แกเขียน เห็นลาง ๆ ยังไม่ชัดเจน พี่โรจน์จะโทรไปคุยกับแกเลยไหมคะ นาอยากให้ชวนแกมาทานข้าวเย็นที่บ้าน
