การรอคอยและการสูญเสีย : หน้า 109/122

"แกเป็นเด็กน่าทึ่งจริง 1 ทั้งสวยทั้ง น่ารักทั้งมีเสน่ห์ แต่นารู้สึกนะคะว่าแกมีอะไร บางอย่างแปลก ๆ อ่านที่แกเขียน เห็นลาง ๆ ยังไม่ชัดเจน พี่โรจน์จะโทรไปคุยกับแกเลยไหมคะ นาอยากให้ชวนแกมาทานข้าวเย็นที่บ้านด้วยวันนี้ กริ่ง กริ่ง มีโทรศัพท์เข้ามาพอดี นรี ออกไปรับ “สายของพี่โรจน์ค่ะ ท่านอธิบดีโทรมา ผมออกไปพบท่านอธิบดี เกือบเย็นจึง กลับเข้าบ้าน มาถึงก็เลี้ยวรถเข้าไปเพราะประตู บ้านเปิดกว้างไว้อยู่แล้ว นรีกับคุณปาน ไหมสวมชุดดำ พ่อกับ สนธิสวมเสื้อขาวกางเกงดำ ท่าทางทุกคนบอกให้รู้ว่า กำลังรอผม “จะไปงานศพ ใครหรือครับพ่อ” ผมนึก ว่าญาติผู้ใหญ่ของเราเสีย ชวด “ไปรดน้ำศพหนู กรอมค่ะ คุณพ่อของแก โทรมาบอก” คุณปานไหม พยายามกลั้นสะอื้น “เมื่อไหร่ครับ” “หลังจากคุณวิโรจน์ออกไปได้สักครู่ ใหญ่ ๆ แกหัวใจวายค่ะ สิ้นใจก่อนไปถึงโรงพยาบาล ด าศพที่วัดมกุฏค่ะ” ขอเวลาให้ผมทำใจสักระยะ ผมจะอ่าน ทบทวนที่เธอเขียนไว้ทั้งหมด เชื่อว่ามีหลายแห่ง ที่บ่งบอกให้รู้ถึงสาเหตุ ทำให้เธอต้องเสียชีวิตใน วัยอันน้อยนิด ตรงกัน ลองอ่านดูนะครับ บางทีเราอาจจะคิด วิโรจน์ คลังเวทย์ ตอนที่ ๑ ไปกรุงเทพฯ อีกฉัก ๆ 1 1 รถไฟค่อย เคลื่อนไปช้า 1 1 แล้ว แล่นเร็วขึ้น ๆ ภาพในจอตาของฉันเริ่มไกลออก ไปเรื่อย ๆ ในที่สุดก็ลับหายไปจากสายตา "ระวังกระเป๋าให้ดี ระวังคนแปลกหน้า" เสียงพร่ำเดือนห่วงใยของคุณยายยังแว่วอยู่ในหู "ในรถมีแต่คนแปลกหน้าทั้งนั้นแหละแม่ ใจคอจะให้ยายกรอบนั่งระวังตัวลีบไปตลอดทางเลย หรือคะ” น้าสายแกล้งพูดขัดคอคุณยาย ขณะ ที่น้าเขยของฉันยืนอมยิ้มอยู่ข้าง ๆ "ใช่ ต้องระวัง อย่างนั้น” คุณยายยืนยัน อย่างหนักแน่น “แน่ะ รถไฟมาโน่น แล้ว เตรียมตัวขึ้นรถ เถอะกรอม มัวฟังคุณ ยายเตือนเดี๋ยวขึ้นรถไม่ ทัน... ห่วงมากก็น่าจะ ไปด้วยกันให้รู้แล้วรู้รอด ไปเลย” ตอนท้ายน้าสาย ยังอดที่จะแขวะคุณยาย ไม่ได้ “หนูไปก่อนนะคะ คุณยาย น้าสาย น้าเมธ” ฉันย่อตัวลงไหว้ บุคคลทั้งสาม จากนั้นจึงหิ้วกระเป๋าก้าวขึ้นรถ "ไปถึงแล้วรีบโทรมานะจ๊ะ” เสียงเตือน คราวนี้เป็นของน้าสาย ขึ้นไปบนรถ เห็นที่ว่าง รีบวางกระเป๋า มายืนเกาะขอบหน้าต่าง ยกมือขึ้นโบกลาเมื่อ รถไฟเคลื่อนออกจากสถานี ฉันเกิดที่โรงพยาบาลในกรุงเทพฯ ไป เติบโตที่จังหวัดอุดรธานีด้วยการเลี้ยงดูร่วมกัน ระหว่างคุณยาย น้าสายจิตต์และน้าสุเมธ น้าสายจิตต์เป็นน้องสาวคนเดียวของ คุณแม่ น้าสุเมธเป็นสามีของเธอ ทั้งคู่แต่งงาน ก ล ย า ณ ม ต : ๑๐๙