๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 272 / 592

…้ใดมีความเห็นไม่ถูกกั้น ย่อมรู้ชัดทั้งภายใน และเห็นแจ้งทั้งภายนอก ผู้นั้นย่อมไม่ลอยไป ตามเสียงโฆษณา ๑๐๐ วาทะ เถร ขุ.เถร.มก.๕๒/๒๔๓/๓๖๒

พระลกุณฎกเถระได้พูดถึงคนพาลที่ถูกกิเลสกั้นไว้รอบด้าน ทำให้ไม่สามารถรู้ภายในและเห็นภายนอกได้ชัดเจน ผลก็คือ ต้องลอยไปตามเสียงโฆษณาที่เกิดขึ้น แม้บางบุคคลอาจเห็นผลภายนอก แต่ถ้ายังไม่มีความรู้ในสิ่งที่อยู

…อื่น ยิ่งไปกว่าการพิจารณาธรรมนั้น เมื่อใด ภิกษุมีความสุข ยังมลทินกิเลส อันตรึงใจ และความโศกให้พินาศ ๑๐๐.--. เดรามิ

…มอยู่ เมอนน ย่อมไม่ได้ประสบความยินดีอย่างอื่น ยิ่งไปกว่าการเพ่งพิจารณาธรรมนั้น ขุ.เถร.มก.๕๒/๓๐๗/๓๖๙ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ

…ด้วยธัญญาหารบ่อยๆ พวกยาจกเที่ยวขอบ่อยๆ ผู้เป็น ทานบดีให้บ่อยๆ ครั้นให้บ่อยๆ แล้ว ย่อมถึงสวรรค์บ่อยๆ ๑๐๐.--ทะ เรามิ ขุ.เถร.มก.๕๒/๓๒๐/๓๗๐

…ยินดีต่อความตาย ไม่เพลิดเพลินต่อความเป็นอยู่ แต่เรารอเวลาตาย เหมือนลูกจ้างคอยให้หมดเวลาทำงาน ฉะนั้น ๑๐๐ วาทะ เนรภูมิ

เราไม่ยินดีความตาย ไม่เพลินเพลินความเป็นอยู่ แต่เรามีสติสัมปชัญญะ รอท่าเวลาตาย ๑๐๐.--ทะ เรามิ ขุ.เถร.มก.๕๒/๔๖๕/๓๘๑

…ษาและคุ้มครองอินทรีย์นั่นแล จึงชื่อว่าเป็นผู้กระทำกิจของตน และชื่อว่าไม่เบียดเบียนใครๆ ขุ.เถร.มก.๕๒/๑๘/๓๙๖ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ

พระปาราสริยเถระกล่าวว่า อินทรีย์มีความจำเป็นเพื่อประโยชน์ของมนุษย์ แต่ต้องรักษาอินทรีย์ให้ดี เพื่อไม่ให้เกิดความไม่เป็นประโยชน์แก่ตนเองและผู้อื่น บุรุษที่รักษาและคุ้มครองอินทรีย์นั่นแล เป็นผู้ทำกิจที่

…้วยความรัก เป็นทุกข์ เป็น ของฉาบไล้ไว้ด้วยสิ่งที่น่าชื่นใจ เหมือนมีดโกน อันทาแล้วด้วยน้ำผึ้ง ฉะนั้น ๑๐๐.--ทะ เรามิ ขุ.เถร.มก.๕๓/๑๙/๓๘๖

วรรณกรรมนี้กล่าวถึงมุมมองของพระปาราสริยเถระเกี่ยวกับร่างกายที่มีความสวยงามภายใต้ความทุกข์ ซึ่งมีความละเอียดอ่อนผ่านการเปรียบเทียบว่าเป็นของที่มีรสชาติหวานและเจ็บปวด การเข้าใจในความจริงนี้สามารถนำไปสู่

…้วในกาลก่อน ไม่ทอดทิ้งวัตรสําหรับภาวนาวิธีเหล่า นั้นเสีย ถึงเวลาสุดท้าย ภายหลัง ก็พึงบรรลุ อมตบทได้ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ ขุ.เถร.มก.๕๓/๑๘๓/๓๙๔

พระปาราสริยเถระเสนอแนวทางการตั้งสติและการปฏิบัติตนในวิถีทางของพระโยคี เมื่อเขาเดินทางในสถานที่ที่มีหนามก็เช่นเดียวกับการเดินด้วยความระมัดระวังและไม่ทอดทิ้งการภาวนาเพื่อให้บรรลุอมตบท โดยใช้แนวทางของวิป

…ภคอาหารยังอีก ๔-๕ คำจะอิ่ม ควรงดเสีย แล้วดื่มน้ำเป็นการสมควร เพื่ออยู่สบายของภิกษุผู้มีใจเด็ดเดี่ยว ๑๐๐.--ทะ เรามิ ขุ.เถร.มก.๕๓/๒๒๙/๓๙๖

…ด็ดเดี่ยว การนั่งขัดสมาธิ... นับว่าพอเป็นการอยู่สบาย ของภิกษุผู้มีใจเด็ดเดี่ยว ขุ.เถร.มก.๕๓/๒๒๙/๓๙๖ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ

…ป็นตัวเป็นตน ในอทุกขมสุขเวทนา ไม่ได้มีแก่ภิกษุนั้น ภิกษุนั้น จะพึงติดอยู่ในโลกอย่างใด ด้วยกิเลสอะไร ๑๐๐.--ทะ เรามิ ขุ.เถร.มก.๕๓/๒๒๙/๓๙๖

…่ยม ส่วนภิกษุใด....ละธรรมเครื่องเนิ่นช้า ได้แล้ว ยินดีในอริยมรรค อันเป็นทางไม่มีธรรมเครื่องเนิ่นช้า ๑๐๐ วาทะ เนรภูมิ

ภิกษุนั้น.... ย่อมบรรลุนิพพาน อันเป็นธรรมเกษมจากโยคะ อย่างยอดเยี่ยม ๑๐๐.--ทะ เรามิ ขุ.เถร.มก.๕๓/๒๓๐/๓๙๖

…ย่าได้ล่วงเลยท่านทั้งหลายไปเสีย เพราะผู้มีขณะอันล่วงเลยไปเสียแล้ว ต้องพากันไปเศร้าโศกยัดเยียดอยู่ใน ๑๐๐ วาทะ เถร ขุ.เถร.มก.๕๓/๒๓๒/๓๙๖

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดเกี่ยวกับความตายที่ไม่หลีกเลี่ยงได้ในทุกช่วงชีวิต โดยพระสารีบุตรเถระได้เตือนให้ทุกคนบำเพ็ญสัมมาปฏิบัติและหลีกหนีจากการปฏิบัติที่ผิด ซึ่งจะนำไปสู่ความเสียหายและความเศร้าโศกในอนาค

…มีความชั่วเลย นักปราชญ์ก็ควรโอวาทสั่งสอน ควรห้ามผู้อื่นจากธรรมที่มิใช่สัตบุรุษ ขุ.เถร.มก.๕๓/๒๓๐/๓๙๖ ๑๐๐.--ทะ เรามิ

… อย่างเด็ดขาด มีปกติพูดด้วยปัญญา ไม่ฟุ้งซ่าน ได้ลอยบาปธรรมเสียได้ เหมือนลมพัดใบไม้ร่วงหล่นไป ฉะนั้น ๑๐๐ วาทะ เถร ขุ.เถร.มก.๕๓/๒๓๒/๓๙๖

…ขา พระอานนท์เถระผู้ได้เล่าเรียนมามาก ย่อมปรากฏแก่เรา เหมือนคนตาบอด ถือดวงไฟไป ฉะนั้น ขุ.เถร.มก.๕๓/๓๐๑/๓๙๗ ๑๐๐.--ทะ เรามิ

…ตนได้มาให้พินาศ เพราะสุตะที่ตนได้มานั้น เป็นเบื้องต้นแห่งพรหมจรรย์ เพราะฉะนั้น จึงควรเป็นผู้ทรงธรรม ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ ขุ.เถร.มก.๕๓/๓๐๑/๓๙๗

…้องขวนขวายเข้าไปสู่ตระกูล มักติดรสอาหาร ย่อมละทิ้งประโยชน์ อันจะนำความสุขมาให้ ขุ.เถร.มก.๕๓/๓๓๔/๓๙๘ ๑๐๐.--ทะ เรามิ