หน้าหนังสือทั้งหมด

หน้า1
39
…รับการบำเรออยู่ในสวรรค์ ถึง ๘๐ โกฏิปี ที่สุดได้บรรลุนิพพาน เพราะผลกรรมที่เหลือ ขุ.เถร.มก.๕๐/๔๔๘/๒๓๓ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ
หน้า2
40
…ปารมณ์ก็ครอบงำผู้นั้น อาสวะทั้งหลายย่อมเจริญแก่ผู้นั้น ผู้เข้าถึงซึ่งมูลแห่งภพ ขุ.เถร.มก.๕๐/๔๕๕/๒๓๕ ๑๐๐.--ทะ เรามิ
หน้า3
41
…ทารมณ์ สัททารมณ์ก็ครอบงำผู้นั้น อาสวะย่อมเจริญแก่ผู้นั้น ะ ผู้เข้าถึงซึ่งสงสาร ขุ.เถร.มก.๕๐/๔๕๘/๒๓๖ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ
หน้า4
42
…้ว จึงไม่มีความต้องการด้วยภพ เราสลัดตนออกจากกามทั้งปวง บรรลุถึงความสิ้นอาสวะแล้ว ขุ.เถร.มก.๕๑/๑/๒๕๔ ๑๐๐.--ทะ เรามิ
หน้า5
43
…ุงดีแล้ว ฝนย่อมรั่วรดไม่ได้ ฉันใด จิตที่อบรมดีแล้ว ราคะย่อมรั่วรดไม่ได้ ฉันนั้น ขุ.เถร.มก.๕๑/๓๐/๒๖๔ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ
หน้า6
44
…้สึกตัว ต่อภายหลัง เขาจึงได้รับทุกข์อันเผ็ดร้อน เพราะบาปกรรมนั้น มีวิบากเลวทราม ขุ.เถร.มก.๕๑/๕๙/๒๗๐ ๑๐๐.--ทะ เรามิ
บทเรียนจากพระโสมมิตตเถระ
45
บทเรียนจากพระโสมมิตตเถระ
…ควรอยู่กับบัณฑิตทั้งหลายผู้สงัด เป็น อริยะมีใจเด็ดเดี่ยว เพ่งฌาน มีความเพียร อันปรารภแล้ว เป็นนิตย์ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ ขุ.เถร.มก.๕๑/๖๓/๒๗๑
บทเรียนจากพระโสมมิตตเถระใช้เปรียบเทียบชีวิตของคนที่เกียจคร้านกับเต่าตาบอดที่จมลงไปในน้ำใหญ่ สอนให้เข้าใจว่าคนเกียจคร้านย่อมจมลงในสังสารวัฏ จึงควรหลีกเลี่ยงการอยู่กับผู้เกียจคร้าน และควรอยู่กับบัณฑิตที
หน้า8
46
…จักต้องการอะไรกับคน หรือกับสิ่งที่คนทำให้เกิดแล้ว แก่คนเล่า ควรละคนที่เบียดเบียนคนเป็นอันมาก ไปเสีย ๑๐๐.--ทะ เรามิ ขุ.เถร.มก.๕๑/๖๖/๒๗๒
หน้า9
47
…ย่างนี้แล้ว ควรเป็นผู้มีลาภน้อย มีจิตไม่ชุ่มด้วยราคะ มีสติ งดเว้นความยินดีในลาภ ขุ.เถร.มก.๕๑/๗๔/๒๗๔ ๑๐๐ วาทะ เถร
หน้า10
48
…าตนมีจิตตั้งมั่นดีแล้ว ถึงชนเหล่าอื่นจะติเตียน ชนเหล่าอื่นก็ติเตียนเปล่า เพราะตนมีจิตตั้งมั่นดีแล้ว ๑๐๐.--ทะ เรามิ ขุ.เถร.มก.๕๑/๘๙/๒๗๗
หน้า11
49
…้งหมด ทั้งภายในภายนอกร่างกายของเรานี้ ปรากฏเป็นของว่างเปล่า ทั้งภายในและภายนอก ขุ.เถร.มก.๕๑/๑๒๘/๒๘๓ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ
พระบิตกเถระ: การอบรมจิต
50
พระบิตกเถระ: การอบรมจิต
…่ไหน จิตของเราตั้งมั่นไม่หวั่นไหวดังภูเขา จิตของเราไม่ก๋าหนัดแล้วในอารมณ์ เป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด ๑๐๐.--. เดรามิ
บทความนี้กล่าวถึงการอบรมจิตตามแนวทางของพระบิตกเถระ โดยชี้ให้เห็นว่าจิตที่ตั้งมั่นไม่หวั่นไหวสามารถช่วยลดความกำหนัดและความขัดเคืองได้ ผู้ที่สามารถอบรมจิตให้มีความตั้งมั่นเหมือนภูเขา จะสามารถลดทุกข์ที่เ
หน้า13
51
…ม่ขัดเคืองในอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่ง ความขัดเคือง เราอบรมจิตได้แล้วอย่างนี้ ทุกข์จักมาถึงเราแต่ที่ไหนๆ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ ขุ.เถร.มก.๕๑/๑๗๐/๒๙๓
หน้า14
52
…งจากคอช้าง กลับลืมตาตื่นขึ้นแล้ว ครั้งนั้นได้ความสลดใจว่า ความฝันนี้เราไม่มีสติสัมปชัญญะ นอนหลับฝัน ๑๐๐.-ทะ แดรกม
หน้า15
53
…นเราเป็นผู้กระด้างมัวเมา เพราะชาติสกุล ได้ความสังเวชแล้ว จึงบรรลุความสิ้นอาสวะ ขุ.เถร.มก.๕๑/๑๘๑/๒๙๖ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ
การพัฒนาชีวิตในพระพุทธศาสนา
54
การพัฒนาชีวิตในพระพุทธศาสนา
…ญา ระลึก ถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลายพึง ประกอบศรัทธา ศีล ความเลื่อมใส และการ เห็นธรรมเนืองๆ เกิด ๑๐๐.. โดรามิ ขุ.เถร.มก.๕๑/๑๙๗/๒๙๙
บทความนำเสนอแนวทางการใช้ชีวิตของภิกษุหนุ่มที่มีความพยายามในพระพุทธศาสนา โดยการตื่นอยู่เมื่อสิ่งรอบตัวหลับไป เป็นการแสดงถึงการไม่ไร้ประโยชน์ในชีวิตเมื่อเราเฝ้าระลึกถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าผ่านศรัทธาและกา
พระพรหมาลิเถระและการฝึกอินทรีย์
55
พระพรหมาลิเถระและการฝึกอินทรีย์
…ว แม้เทวดาทั้งหลายก็พากันรักใคร่ต่อเราผู้มี มานะ อันละแล้ว ไม่มีอาสวะ ผู้คงที่ ขุ.เถร.มก.๕๑/๒๐๐/๓๐๐ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ
พระพรหมาลิเถระได้กล่าวถึงการฝึกอินทรีย์ให้ถึงความสงบ โดยเปรียบเทียบกับม้าที่นายสารถีฝึกดีแล้ว ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความควบคุมและความสงบในจิตใจ เมื่อผู้ใดสามารถทำให้มานะของตนละวางได้ ก็จะไม่มีอาสวะเกิดข
พระจุขึกเถระ
56
พระจุขึกเถระ
…าสนาเป็นอันดี จงบรรลุธรรมอันสูงสุด อันเป็นธรรม ขาวผุดผ่อง ละเอียด เห็นได้ยาก เป็นธรรม ไม่จุติแปรผัน ๑๐๐ ทะ แรก ขุ.เถร.มก.๕๑/๒๑๔/๓๐๓
บทความนี้กล่าวถึงความงดงามของธรรมชาติ เช่น นกยูงที่มีหงอนและปีกสวยงาม พร้อมทั้งบรรยายถึงความสดใสของแผ่นดินที่มีหญ้าเขียวและน้ำเอิบอาบ การมีจิตใจเบิกบานจะช่วยให้ผู้ปฏิบัติธรรมสามารถเพ่งฌานและบรรลุธรรมส
หน้า19
57
…เป็นสมณะ ควรปรารถนาเพื่อดำรงชีวิตอยู่อย่าง ควรใช้ที่นอนและที่นั่ง (ง่ายๆ) เหมือนงูอาศัยรูหนู ฉะนั้น ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ
หน้า20
58
…เพื่อดำรงชีวิตอยู่อย่าง พอใจด้วยปัจจัย ตามมีตามได้ และควรเจริญธรรมอย่างเอกด้วย ขุ.เถร.มก.๕๑/๒๔๙/๓๑๐ ๑๐๐.--ทะ เรามิ