หน้าหนังสือทั้งหมด

หน้า1
54
หลับตามริม ๆ นั่งหน้าอิ่ม ๆ ผ่อนคลาย...อย่างสบาย ๆ ๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๕๕๙
หน้า2
57
ทางสายกลาง จะต้องไม่โม้ไปข้างใดข้างหนึ่ง มันต้องพอดี ๑๓ กันยายน พ.ศ. ๕๕๖
หน้า3
58
…ย...ใช้ ถ้าไม่สบาย...ไม่ใช่ ต้องปรับใหม่ อย่าไปฝันดันทุรัง เอาหัวชนกำแพงอย่างนั้น ๑๕ มีนาคม พ.ศ. ๕๖๖
หน้า4
59
ความพอดี คือนั่งแล้วสบายนใจ 31 มีนาคม พ.ศ. ๕๕๕
หน้า5
60
…มอิ่ม เต็มเปี่ยม ไม่ทะลุหมือนตุ่มกันรั่วแล้ว พระธรรมกายในตัวนีแหละ... คือ ความพอดี ๑๓ ตุลาคม พ.ศ. ๕๕๖
หน้า6
61
“ความพอดี” สังเกตจาก “ความพอใจ” ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๕๕๔
หน้า7
62
"พอใจ" คือ วางใจอย่างนี้ แล้วรู้สึกสบาย ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๕๕๕
หน้า8
63
"การปฏิบัติธรรม" คือ การแสวงหา ความพอใจ ๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๕๕๗
หน้า9
64
ถ้าเราหาความพอดี กับของหยาบได้ ละเอียดก็พอดีได้ ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๕๕๕
หน้า10
65
…าง ไม่ไปคิดคำนึงถึงเรื่องอะไรเลย ทำกายสบาย ใจสบาย เราก็เข้าถึงความสุขภายในได้แล้ว ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๕๕๗
หน้า11
66
ทำใจเป็นกลางๆ ด้วยการปล่อยวาง เปิดช่องทางให้ใจได้รับความสุขบ้าง 3 กันยายน พ.ศ. ๕๖๖
หน้า12
67
ถ้าใจจึงทุกสิ่ง ก็จะหยุดนิ่งอยู่ตรงกลาง ๑๐ มกราคม พ.ศ. ๕๔
หน้า13
68
ปล่อยวางได้ใน navigatี้ นี้ ก็เข้าถึงธรรมได้ในnavigate นี้ ๑ พฤศจิกายน พ.ศ. ๕๖๖
หน้า14
69
พอคลายความผูกพัน ใจจะย้อนกลับเข้ามาสู่ภายใน อย่างง่าย ๆ ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๕๕๑
หน้า15
71
…น ใจนี้เงย รู้สึกสดชื่นตลอดเวลา นั่นล่ะ คือ สภาวะใจที่เหมาะสม ที่จะไปที่สุดแห่งธรรม ๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๕๕๘
หน้า16
72
…มณ์ให้เป็น ฝึกตัวใจให้ได้ โดยไม่อาอะไรมาก อย่างสบาย ๆ เดี๋ยวก็จะเข้าไปสู่ภายในได้เอง ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๕๕๖
หน้า17
73
…ายได้... ต้องนึกถึงแต่เรื่องบุญ เรื่องธรรมะ เรื่องความดี และไม่ติดข้องกับสิ่งใดเลย ๓ ตุลาคม พ.ศ. ๕๕๕
หน้า18
77
…ำภวนา” มีวัตถุประสงค์เพื่อ ให้ดึงกลับมาสู่ ที่ตั้งดังเดิมภายในตัว มาถูกเนื้อกับตัว ๑๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๕๕๓
หน้า19
79
…่ไปคิดเรื่องอื่น ใจตั้งมั่นได้ เราไม่ต้องภาวนา แล้วแต่เรา เพราะแต่ละคนไม่เหมือนกัน ๑๓ มกราคม พ.ศ.๕๔๘
หน้า20
80
…มบริสุทธิ์ แห่งอุณภาพที่ไม่มีประมาณ แห่งปัญญา แห่งแห่งมหากรุณา พึ่งพร่ออกจากตรงนั้น ๑๐ มกราคม พ.ศ. ๕๔๘