หน้าหนังสือทั้งหมด

หน้า1
138
เราควรเปลี่ยนความคิด ที่จุนมัวให้เป็นประโยชน์ เช่นเปลี่ยนขยะมาเป็นปุ๋ย ตุลาคม พ.ศ. ๕๕๔
หน้า2
140
แล้วทำใจของเราให้กบาน แสนเข็ญ ราวกับผู้พิชิต ไม่เคยประสบความทุกข์มาก่อนเลย ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๕๙๑
หน้า3
142
การแผ่มดตา ทำให้ใจเราเป็นสุข ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ۵๓๑
หน้า4
144
ความโกรธ คือความร้อนไอในใจ ๑๑ พฤษภาคม พ.ศ.๕๔๕
หน้า5
145
อย่าทำร้ายตัวเอง ด้วยการโกรธผู้อื่น ๑๔ สิงหาคม พ.ศ. ๕๔๕
หน้า6
148
…สุขจริง ๆ ด้วยความจริงใจ ไม่ใช่แสร้งทำ หรือมีมารยา ไม่มีเหลี่ยมไม่มีคู่อื่นทั้งสิ้น ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๕๕๑
หน้า7
150
…เศร้าหมอง ปุ่นมัว เป็นทุกข์ หลับก็ไม่เป็นสุข ตื่นก็ไม่เป็นสุข เหมือนคนป่วยอย่างนั้น ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๕๓๑
หน้า8
152
…้สึกว่า มีความสุขขึ้นมาอีก แต่เราก็จะเสียสะ ความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ นั้นเสีย เพื่อรักษาวินัยของตัวเอง ๓ เมษายน พ.ศ. ๕๖๔
หน้า9
154
ไฟใน...อย่านำออก ไฟนอก...อย่านำเข้า ใจเราจะได้สบาย ๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๕๕๕
หน้า10
155
ความสงบ สร้างความปลื้มใจ ประทับใจ ให้กับผู้ที่พบเห็น ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๕๕๘
หน้า11
156
รับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น เพื่อความสุขของทุกคน ๑๖ มกราคม พ.ศ. ๕๕
หน้า12
158
ความแข็งแรง เป็นลาภอันประเสริฐ ยิงว่าทรัพย์สินใด ๆ ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๕๔๓
หน้า13
160
…ใจ สบายใจ รู้สึกไม่หวาดระแวงใครเลย เป็นพลังเงียบ ๆ ซึ่งเรามองไม่เห็น เป็นพลังแห่งความสามัคคีของทีม ๑ เมษายน พ.ศ. ๕๕๕
หน้า14
161
ถงสรางบารมมีตงแตยงแขงแรง ถงจะสรางบารม อยางสนกสนนบญบณฑง ๕ พฤศจกายน พ.ศ. ๕๕๕
หน้า15
162
การไม่ออกกำลังกาย คือการทำร้ายตนเอง ๑๔ มกราคม พ.ศ. ๕๔๐
หน้า16
163
นักสร้างบารมี ต้องรู้จักแบ่งเวลา ๑๕ สิงหาคม พ.ศ. ๕๖
หน้า17
164
อย่าไปสังเกต จ้องจับผิดใคร อย่างนั้น...ไม่ดี ไม่เกิดประโยชน์อะไร มันหมดเวลาแล้ว ๑ มกราคม พ.ศ. ๕๕๖
หน้า18
165
เราจะฝึกนิสัยให้เป็นคนใจเย็น ๖ มิถุนายน พ.ศ. ๕๖๓
หน้า19
167
… มันก็เป็นลมเป็นแล้ง ถ้าไม่สา... มันก็เป็นเรื่องเป็นราว ต้องรู้จักปล่อยวางบ้างนะ ๘ มีนาคม พ.ศ. ๕๕๓
หน้า20
168
อย่าถือสา... จะได้ไม่ต้องทน ๘ ธันวาคม พ.ศ. ๕๔๓