EP.145 ชานนท์ และต้อยติ่ง เกิดคนละเวลา แต่เขาคือคนเดียวกันหรือ

ผู้ส่งเคส เป็นลูกหลานในครอบครัวหนึ่ง ได้ส่งเรื่องราวของ คุณตา คุณยาย ชานนท์ และต้อยติ่ง ซึ่งเป็นญาติพี่น้องในครอบครัวของตนเอง มาสอบถาม คุณครูไม่ใหญ่ ด้วยความสงสัยในความเป็นไปของชีวิตและผลของกรรมที่เกิดขึ้นกับญาติแต่ละคน เพื่อให้เข้าใจเรื่องราวชีวิตที่ซับซ้อนและหาทางช่วยเหลือเท่าที่จะทำได้

เรื่องราวเริ่มต้นที่ คุณตา ของผู้ส่งเคส ท่านเป็นคนขยัน แข็งแรง และเลี้ยงดูครอบครัวเป็นอย่างดีในชนบท สมัยนั้นในชนบทไม่มีเนื้อสัตว์ขาย ต้องฆ่ากันสด ๆ คุณตาจึงอยู่กับการฆ่าสัตว์ทำอาหารเป็นประจำ แม้จะเข้าวัดทำบุญก็มีความคิดว่าฆ่าสัตว์เป็นอาหารนั้นไม่บาป สมัยหนุ่มเคยบวช แต่บั้นปลายชีวิตถือศีล 8 ตลอด เคยสร้างศาลา สร้างกุฏิ สร้างประตูวัด และช่วยงานวัดหลายปี คุณตาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งหลอดอาหารเมื่ออายุ 88 ปี ก่อนสิ้นใจไม่กี่ชั่วโมงรำพึงว่า "พ่อสู้เขาไม่ไหวแล้วลูก" แล้วก็สิ้นใจเงียบ ๆ คนเดียว

ต่อมาคือ คุณยาย ของผู้ส่งเคส ท่านเป็นคนสุรินทร์รุ่นเก่า เคยดื่มเหล้าและมีวิชาไสยศาสตร์ หนังเหนียว เพราะสมัยนั้นโจรผู้ร้ายชุกชุม ต้องมีวิชาป้องกันตัว คุณยายดื่มเหล้ามากตั้งแต่วันที่เสียลูกชายคนสุดท้องชื่อ ชานนท์ ขณะอายุ 40 กว่าปี ทุกคืนจะจุดตะเกียงที่ระเบียงบ้านคอยการกลับมาของชานนท์ที่ตายไป พร้อมทั้งดื่มเหล้าไปด้วย ทำอยู่อย่างนี้เป็นเดือนเป็นปี เมื่อทำใจได้จึงเลิกดื่มเหล้า นาน ๆ จะดื่มเหล้าผสมยาดองสักที คุณยายเสียชีวิตเมื่อปี 2536 อายุ 75 ปี ด้วยโรคมะเร็งลำไส้

ชานนท์ เป็นลูกชายคนสุดท้อง คนที่ 10 ของคุณยาย เป็นเด็กหน้าตาผิวพรรณผ่องใส ไม่มีโหงวเฮ้งว่าจะอายุสั้น เป็นขวัญใจทุกคนในบ้าน เขาไม่ชอบเล่นกับเด็กหน้าตามอมแมม ถ้าเห็นใครสกปรกกำลังเดินมาที่บ้าน จะวิ่งขึ้นไปซ่อนแล้วบอกแม่ว่าถ้าคนนั้นมาให้บอกว่าไม่อยู่ ลักษณะเด่นที่แตกต่างจากคนทั่วไปคือนิ้วมือจะสั้นกุด 2 นิ้ว คือ นิ้วกลางกับนิ้วนาง ไม่มีเล็บ มักจะเอามือซุกชายเสื้อหรือกำมือหลบไว้ เพราะเป็นปมด้อยอย่างเดียวที่มี เมื่ออายุ 7 ขวบ ลูกสาวคนที่ 2 ของคุณยายมารับไปเรียนหนังสือ ชานนท์ได้ไปเรียนไม่ถึงปีก็เสียชีวิตอย่างกะทันหันด้วยโรคท้องร่วงอย่างรุนแรง ทุกคนโดยเฉพาะคุณยายเสียใจมาก

บุคคลหนึ่งที่ผู้ส่งเคสคิดว่าอาจเกี่ยวข้องกับชานนท์คือ ต้อยติ่ง น้องชายคนเล็กของผู้ส่งเคส ก่อนที่แม่ของผู้ส่งเคสจะตั้งท้องต้อยติ่ง ฝันว่าเห็นชานนท์ที่ตายไป ยืนอยู่ แม่ก็เรียกมากอดและชวนมาอยู่ด้วย แม่เล่าเรื่องนี้ให้คุณยายฟัง คุณยายดีใจมากคิดว่าชานนท์จะมาเกิดเป็นต้อยติ่ง แต่วันที่ต้อยติ่งเกิด คุณยายผิดหวังมากเพราะหลานคนนี้ไม่มีเค้าหน้าของชานนท์เลย

เมื่อแรกเกิด ต้อยติ่งตัวอ่อนนิ่ม หมอบอกว่าเป็นเด็กปัญญาอ่อน เพราะมีลิ้นโตคับปาก ตาห่าง หางตาชี้ขึ้น ตาเล็ก จมูกเล็ก พูดไม่ชัด ก่อนต้อยติ่งเกิด 2 ปี ที่บ้านเคยเปิดร้านขายเหล้า พอย้ายบ้านจึงเลิกขาย มีคนสันนิษฐานว่าเป็นขี้เมาเก่ามาเกิด พ่อของผู้ส่งเคสรู้สึกอายมากที่มีลูกคนนี้ เพราะทางบ้านพ่อไม่มีใครดื่มเหล้าเลย ปัจจุบันต้อยติ่งสามารถทำอะไรได้หลายอย่างเหมือนคนปกติ เช่น ขับมอเตอร์ไซค์ส่งญาติ ซ่อมจักรยาน ใช้เอง และช่วยงานพ่อได้หลายอย่าง แต่ควบคุมตัวเองไม่ได้ในบางเรื่อง ผู้ส่งเคสรักต้อยติ่งมากและอยากรู้ความเกี่ยวข้องกับชานนท์และหนทางช่วยให้พ้นกรรม