EP.465 สร้างพระสู้ ไม่ต้องผ่าตัด

กระผมเป็นนักเรียนฝันในฝันวิทยา หลักสูตรเคร่งครัด กวดวิชา โดยอาศัยภรรยาเป็นกัลยาณมิตร ติดตาม คุณครูไม่ใหญ่ อย่างสม่ำเสมอผ่านทางอินเทอร์เน็ตความเร็วสูงจากประเทศอังกฤษครับ แม้จะอยู่แดนไกล แต่ก็ขวนขวายในการสร้างบารมีครับ

คุณพ่อและคุณแม่ของผู้ส่งเคสเป็นครูที่ทำงานหนักมาตลอดชีวิต คุณพ่อเป็นเจ้าของโรงเรียนกวดวิชาที่มีชื่อเสียงเป็นอันดับ 1 ของประเทศเมื่อประมาณ 20 ปีที่แล้ว ทำให้คนส่วนใหญ่เข้าใจว่าท่านมีเงินทองมากมาย คุณครูไม่ใหญ่บอกว่าให้เขาเข้าใจไปอย่างนั้นก็ดีแล้ว เขาจะได้เข้ามาคบหา แต่ที่ผู้คนไม่ทราบคือคุณพ่อมักถูกเอาเปรียบและไม่มีเงินเก็บมากอย่างที่เข้าใจ ส่วนคุณแม่เป็นคณบดีในมหาวิทยาลัยอันดับ 1 ของประเทศเช่นกัน อยู่แถวบางเขน (คือเกษตร) เมื่อคุณแม่เกษียณแล้ว ก็เข้ามาช่วยบริหารงานโรงเรียนกวดวิชาของคุณพ่ออย่างเต็มที่ ทำให้กิจการเริ่มหมดหนี้สินและมีเงินเก็บมากขึ้น

แต่แล้วในเวลาเดียวกัน ผู้ส่งเคสก็ได้ก่อหนี้สินขึ้นจากการร่วมทำธุรกิจซื้อขายตึกกับคุณอา (น้องชายคุณพ่อ) กลายเป็นหนี้สินหลายล้านบาท ความผิดพลาดครั้งนี้ทำให้คุณพ่อคุณแม่ต้องเข้ามาช่วยเหลือและประคับประคอง ผู้ส่งเคสจึงตัดสินใจย้ายตัวเองออกไปเพื่อหลีกเลี่ยงความวุ่นวาย เขาจำได้ว่าในตอนนั้น เขากำเงินทั้งหมดที่เขามีอยู่ เปียกเหงื่อที่กลั่นออกมาจากใจ เพื่อนำไปสร้างพระธรรมกายประจำตัว 1 องค์ อาการในขณะนั้นเหมือนคนที่หมดสิ้นทุกอย่าง ปัจจัยที่ถืออยู่คือทุกสิ่งในชีวิต ถือว่าเอาชีวิตเป็นเดิมพันในการสร้างพระธรรมกาย เมื่อสร้างเสร็จ เขารู้สึกปิติใจมากที่ไม่เคยทำบุญใหญ่ขนาดนี้มาก่อนในชีวิต คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่า คนที่มีหนี้สินหมายถึงติดลบ การทำบุญด้วยใจที่ใหญ่ขนาดนี้ถือว่าไม่ธรรมดา

หนี้สินที่ผู้ส่งเคสก่อขึ้น ทำให้คุณพ่อกังวลใจมากจนความดันโลหิตสูงขึ้น ประกอบกับหลอดเลือดในลำไส้ใหญ่เปราะและฉีกขาดง่าย ทำให้มีอาการถ่ายเป็นเลือดสด ต้องเข้าห้อง ICU และเตรียมผ่าตัดฉุกเฉิน ผู้ส่งเคสดูแลคุณพ่ออย่างใกล้ชิด ในสภาพที่เสียเลือดมาก โอกาสรอดมีเพียง 50/50 คุณพ่อกำลังนอนรอเลือดเพื่อเตรียมผ่าตัดฉุกเฉิน ผู้ส่งเคสเห็นว่าท่าไม่ดี จึงตัดสินใจขับรถไปวัดพระธรรมกาย เพื่อสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้คุณพ่ออีก 1 องค์ และรับรูปเหมือนหลวงปู่กลับมาก่อน เพราะไม่ทันรับพระของขวัญอื่น ต้องรีบกลับไปที่ห้อง ICU

ตอนนั้นคุณพ่ออยู่ในอาการช็อกแต่ยังมีสติ ผู้ส่งเคสจึงให้ท่านภาวนา "สัมมาอะระหัง" และประคองรูปหลวงปู่ไว้แนบอกตลอดเพื่อรอเข้าผ่าตัด หลังจากการภาวนา เลือดก็หยุดไหล แพทย์ตรวจพิเศษแล้วไม่พบร่องรอยหรือจุดที่เลือดไหลออกมาอีก การผ่าตัดจึงต้องเลื่อนออกไป คุณพ่อเริ่มศรัทธาวัดพระธรรมกายจากเหตุการณ์นี้ ที่เลือดหยุดไหลทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรนอกจากพนมมือภาวนา ท่านได้ลงบุญกับทางวัดตั้งแต่นั้นมา บางครั้งเมื่อมีเลือดเก่าทำท่าจะออกอีก คุณพ่อก็จะสร้างพระธรรมกายองค์ใหม่เพิ่มอีก เลือดก็จะหยุดไหลอีก ท่านทำอย่างนี้เรื่อยมาเป็นเวลา 7 ปี และไม่ต้องได้รับการผ่าตัดเลย อาศัยการสร้างพระเป็นการรักษาตัว ช่วงหลังทำบุญทุกบุญ สู้ ทำให้ไม่มีอาการมาหลายปีแล้ว ปัจจุบันคุณพ่ออายุ 63 ปี

พี่ชายของผู้ส่งเคสปัญญาอ่อนมาตั้งแต่เกิด สันนิษฐานว่าอาจเกิดจากการคลอดไม่ออก ต้องใช้ครีมช่วยดึง เมื่อผู้ส่งเคส (ลูก) บวช จะบอกให้พี่ชายคนนี้ร่วมอนุโมทนาบุญทุกครั้ง ในการบวชครั้งล่าสุด ลูกขอให้พี่ชายฝึกนั่งสมาธิ โดยให้กำหนดดวงแก้วเป็นนิมิต ปรากฏว่าพี่ชายบอกว่าเห็นดวงแก้วใสในท้อง และวาดรูปให้ดูเป็นองค์พระสีเหลืองประดิษฐานอยู่กลางดวงแก้ว คุณครูไม่ใหญ่บอกว่าสิ่งนี้มีอยู่ในตัวทุกคน ทั้งปัญญาอ่อนและปัญญาแข็งแรง ถ้าปัญญาอ่อนเห็นได้ ปัญญาแข็งแรงก็เห็นได้

คุณแม่ของภรรยาเป็นชาวไร่ชาวนา ประมาณ 10 ปีที่ผ่านมา เป็นต้อกระจก ได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนเลนส์ตา 2 ข้าง หลังการผ่าตัดครั้งหลัง เพิ่งพบว่าเป็นเบาหวาน มีอาการติดเชื้อแทรกซ้อน ทำให้หลอดเลือดดำใหญ่อุดตัน เลือดระบายกลับไม่ได้ ผลคือตาขวาปูดโปนเกือบหลุดจากเบ้า เส้นประสาทตาขวาถูกกดเป็นเวลานานจนเสียไป ทำให้ตาบอดในที่สุด เป็นเรื่องที่ท่านทำใจลำบากหลายปี ปลายปีที่ผ่านมา เท้าขวาเป็นแผลลามเป็นหนองใหญ่ ต้องตัดนิ้วเท้าที่เสียไป 2 นิ้ว เหตุการณ์เหล่านี้ทำให้สุขภาพจิตท่านแย่ลงมาก ช่วงหลังลูกได้ติดจานดาวเทียมธรรมะให้ท่านที่บ้าน ทำให้ความกังวลเรื่องความเจ็บป่วยดูผ่อนคลายไปได้มาก

คุณปู่ของผู้ส่งเคสเป็นลูกครึ่งจีนไทย มารดาเป็นคนไทยอยู่สุพรรณบุรี ตอนเด็กเล่นอยู่ท่าน้ำ ภรรยาคนจีนของคุณปู่ทวดมาพบทางเรือ เลยรักและรับคุณปู่กลับไปเลี้ยงที่เมืองจีน คุณปู่กลับมาเมืองไทยตอนหนุ่มโดยพาคุณย่ามาด้วย คุณปู่เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในลำไส้ใหญ่ขณะพักฟื้นหลังผ่าตัด เพราะเกิดการรั่วของรอยต่อลำไส้ คุณพ่อมักบ่นว่าเกิดจากคุณอาให้คุณปู่กินของแสลง เช่น ไข่แดง ข้าวเหนียว เหล้าดองยา กะทิ นม ทำให้แผลผ่าตัดไม่ติดและรั่ว

คุณย่าเป็นคนจีนแท้ รักและใจดีกับหลานๆ มาก แต่ท่านดื่มสุราเป็นอาจิณ และจะบ่นเก่งขณะดื่มและหลังดื่ม ท่านเสียชีวิตด้วยโรคแผลเบาหวาน คุณตาเสียชีวิตตั้งแต่วัยหนุ่ม ดื่มเหล้ามาก คุณครูไม่ใหญ่ชี้ว่าคุณย่า คุณตา ดื่มเหล้า ส่วนคุณยายอายุยืน รักการทำบุญและฟังธรรมมาก ผู้ส่งเคสเห็นคุณยายสร้างแต่บุญกุศล แต่ฝันถึงท่านบ่อยๆ ว่าไม่ค่อยมีบุญ สุดท้ายคุณยายเป็นเบาหวานและเสียชีวิตด้วยโรคชรา

นี่คือเรื่องราวที่ ผู้ส่งเคส ได้เล่าปูพื้นมาก่อนที่จะถึงคำถามครับ