EP.148 มะเร็งที่ไม่เจ็บปวด

ผู้ส่งเคสเป็นลูกคนที่ 2 ในจำนวนลูก 5 คน (ลูกแท้ 4 คน ลูกบุญธรรม 1 คน) โดยพื้นนิสัยเป็นคนเกียจคร้าน แต่ด้วยความกลัวจนจึงทำให้เป็นคนขยันทำมาหากิน ยิ่งไปกว่านั้น มีหน้าที่ดูแลมารดา พี่น้อง และบริวาร ทำให้ต้องขยันมากขึ้นไปอีก เพื่อสร้างความสบายใจให้มารดาและความมั่นคงให้ทุกคน ผู้ส่งเคสเป็นคนที่มีความมั่นคงทางการเงินและเป็นเสาหลักให้ครอบครัว รู้สึกว่าตนเองมีภาระที่ยิ่งใหญ่ แต่ก็เต็มใจทำด้วยความรัก เชื่อว่ามารดาจะยอมเข้าวัดด้วยความสบายใจเพราะพื้นฐานจิตใจเป็นคนมีเมตตาใจดี ตั้งเป้าหมายว่าจะช่วยให้มารดาเดินสู่เส้นทางที่ถูกต้องก่อนจะสายเกินไป ได้ให้เงินมารดาเพื่อปิดกองกฐินพระราชทานสร้างอาคารวิชาการ ซึ่งเชื่อว่าจะเป็นบุญใหญ่ที่มารดาจะได้รับ

ผู้ส่งเคสได้นำเรื่องราวของบิดามาเล่าเพื่อเป็นตัวอย่างของกฎแห่งกรรม บิดาเป็นลูกชายคนโต ชอบค้าขาย และได้ประกอบอาชีพประมงต่อจากก๋ง สมัยหนุ่มๆ ออกเรือหาปลาเอง ต่อมาขยายธุรกิจต่อเรือใหญ่ขึ้น จ้างใต้ก๋งควบคุมแทน ตนเองไม่ต้องออกทะเลอีก 30 ปีจนเสียชีวิต เมื่อปลาในอ่าวไทยน้อยลง ก็ต้องออกไปจับปลาในน่านน้ำสากลและเขตเพื่อนบ้าน ทำให้ถูกจับหลายครั้ง ครั้งที่ 1 ถูกเขมรจับ ต้องไปไถ่เรือ ครั้งที่ 2 ถูกเรือปล้น เอาของไปหมดแม้ใบจักร ครั้งที่ 3 ถูกจับไปเรียกค่าไถ่ ครั้งที่ 4 หนักสุด ถูกพายุถล่ม เรือจม 1 ลำ น้องชายของมารดาเสียชีวิตกลางทะเล บิดาเป็นคนที่มีชีวิตขึ้นลง เดี๋ยวรุ่งเรือง เดี๋ยวตกต่ำ และช่วงตกต่ำจะมีเหตุการณ์ร้ายแรงเสมอ เมื่อไม่ออกทะเลก็เปิดร้านขายอุปกรณ์ประมง มีมารดาจัดการการเงิน บิดาเป็นคนไม่เอาเปรียบ ไม่คดโกง มีใจยุติธรรม เคยให้เงินแสนบาทเป็นขวัญถุงแก่ใต้ก๋งที่ลาออกไป ผู้ส่งเคสเล่าเรื่องสมัยเด็กที่ขอแต่น้ำจิ้มหมูสะเต๊ะเยอะๆ มาจิ้มขนมปัง พ่อเห็นแล้วดุว่าเป็นคนเอาเปรียบ คนค้าขายต้องมีกำไร สอนไม่ให้ทำอีก ผู้ส่งเคสเห็นแบบอย่างที่ดีตรงนี้ ไม่เคยเห็นบิดาสวดมนต์ นั่งสมาธิ บิดาไม่ยอมให้ญาติขายพระพุทธรูปมรดก แต่ให้นำไปถวายโรงเจ ไม่เคยบวชในพุทธศาสนา แต่ลูกชาย 2 คน (คนแรกและคนเล็ก) ได้บวชให้ ทำบุญตักบาตรปีละ 2 ครั้ง คือวันขึ้นปีใหม่และวันเกิด เคยจัดทอดกฐิน 1 ครั้ง แต่ไม่บอกบุญใคร เพราะเกรงใจและกลัวคนอื่นรำคาญ

6 เดือนก่อนบิดาเสียชีวิต มารดาสังเกตว่าท่านเดินผิดปกติ บิดาเริ่มเป็นอัมพฤกษ์ ร่างกายซีกหนึ่งขยับไม่ได้ ต่อมาซึม ไม่ทานอาหาร ผอมลงมาก เอ็กซเรย์พบมะเร็งกระจายเต็มสมอง แต่บิดาไม่ทุรนทุราย ไม่เจ็บปวดเลยจนถึงวันสิ้นลม หมอบอกว่าจะอยู่ได้ไม่เกิน 2 อาทิตย์ ลูกๆ จึงไปทำบุญที่โรงพยาบาลสงฆ์ และบวชพระที่วัดปากน้ำภาษีเจริญ 1 องค์ให้บิดา บิดาเสียชีวิตวันเดียวกับที่บวชพระ เหมือนรอให้ได้จับผ้าไตรก่อน ผู้ส่งเคสได้นำผ้าไตรจากวัดปากน้ำมาให้บิดาจับขณะที่ท่านไม่รู้เรื่องตอนเที่ยง เมื่ออธิษฐานเสร็จ บิดาก็สิ้นลมเวลา 12:47 น ช่วง 7 วันหลังบิดาเสียชีวิต ผู้ส่งเคสได้กลิ่นตัวบิดาตลอดเวลา แม้ในรถ

ผู้ส่งเคสเล่าถึงพี่น้อง 5 คน พี่ชายคนโตรับธุรกิจประมงต่อมา แต่ผู้ส่งเคสขอให้เลิกและหาอาชีพใหม่ให้ แม้จะฐานะดีขึ้นแต่ก็ยังขาดทุนและต้องการความช่วยเหลือจากผู้ส่งเคส น้องคนที่ 3 จบพยาบาล แต่งงาน มีลูก 3 คน มาวัด 5-6 ปีแล้ว สามีไม่เห็นด้วย แยกกันอยู่ น้องช่วยงานผู้ส่งเคส และเป็นผู้นำบุญเมื่อมีโอกาส น้องสาวคนสุดท้อง (คนที่ 4) ออกจากงานมาทำธุรกิจอาหาร ใช้โรงงานค้ำหนี้พี่ชายคนโตและขายโรงงานไปใช้หนี้ ผู้ส่งเคสช่วยสร้างบ้านและโรงงานใหม่ให้ แต่ธุรกิจยังไม่สำเร็จ น้องคนนี้เข้าวัด 5 ปี ทำบุญทุกบุญ น้องชายคนเล็ก (คนที่ 5 ลูกบุญธรรม) ยังไม่ประสบความสำเร็จในชีวิต สูบบุหรี่ ดื่มเหล้า ทำงานมั่นคงแต่ชอบทำตัวไม่มั่นคงกับตำแหน่ง ผู้ส่งเคสรักและจะเตรียมทรัพย์สินให้ยามจำเป็น มารดาเป็นคนใจดี มีเมตตามาก เป็นที่รัก มีบริวารดี แต่คิดมาก มีเรื่องทุกข์ร้อนใจเข้ามาตลอดเวลา ผู้ส่งเคสคิดว่ามารดาคงคิดมากเรื่องลูกหลาน มารดาอายุ 70 ปีแล้ว ควรปฏิบัติธรรมในบั้นปลาย แต่ไม่ยอมเข้าวัด ผู้ส่งเคสพยายามหาวิธีชวนมารดาเข้าวัด