EP.182 ลูกสาวเป็นออทิสติก

กราบเท้า คุณครูไม่ใหญ่ ที่เคารพอย่างสูงค่ะ ลูกคือ ผู้ส่งเคส ท่านหนึ่ง ลูกมีครอบครัว มีลูก 2 คน เป็นชาย 1 คน และหญิง 1 คนค่ะ เรื่องราวที่ลูกกังวลและกลุ้มใจมากในตอนนี้ คือลูกสาวคนเล็กวัย 9 ปีของลูกที่ไม่เหมือนเด็กคนอื่นๆ จึงได้นำเรื่องราวนี้มากราบเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ ด้วยความเมตตาค่ะ

ลูกสาวคนเล็กของลูกซึ่งตอนนี้อายุ 9 ปีเต็มแล้ว มีพัฒนาการและพฤติกรรมที่แตกต่างจากเด็กทั่วไปอย่างชัดเจนค่ะ เธอมีความบกพร่องทางอารมณ์ ทางสังคม และทางสติปัญญา ไม่ชอบเข้ากลุ่มกับใคร ชอบเล่นคนเดียวเป็นส่วนใหญ่ พฤติกรรมบางอย่างของเธอแปลกและเฉพาะเจาะจงมาก เช่น เมื่อตื่นนอนจะต้องให้ลูกผู้เป็นแม่จับมดแดงมาให้เธออย่างน้อย 1-2 ตัว เพื่อให้มันเดินเข้าแถว หากไม่ได้จะร้องไห้ไม่หยุด เธอชอบเล่นเชือกมาก โดยจะถือและตวัดเล่น ไม่สามารถทำหายได้ หากเผลอทำหายก็จะร้องไห้อาละวาดจนกว่าจะได้เชือกคืนมา อีกพฤติกรรมที่น่าประหลาดใจคือ เธอชอบเล่นกลีบกระเทียม นำกลีบกระเทียมโปรยลงในกะละมังเพื่อให้เกิดเสียงดัง นอกจากนี้ เธอยังชอบรื้อค้นข้าวของ บางครั้งส่งเสียงดังๆ เป็นภาษาที่ฟังไม่รู้เรื่อง เมื่ออ่านหนังสือเธอจะอ่านช้าๆ เพื่อพยายามจำ บางครั้งก็โหวกเหวกโวยวาย หรือชอบเอามืออุดหู การสื่อสารของเธอก็มีข้อจำกัด ไม่สามารถโต้ตอบเป็นประโยคยาวๆ ได้ พูดได้เพียงประโยคสั้นๆ 2-3 คำเท่านั้นค่ะ

ลูกได้พาเธอไปพบแพทย์ที่โรงพยาบาลหลายแห่ง คุณหมอวินิจฉัยเบื้องต้นว่ามีพัฒนาการช้า อารมณ์แปรปรวน และสุดท้ายยืนยันว่าเป็นโรคออทิสติก คุณหมออธิบายว่าโรคนี้พบได้น้อยมาก ในเด็ก 10,000 คน จะพบเพียง 1 คน และไม่สามารถระบุสาเหตุที่ชัดเจนได้ เพียงแต่สันนิษฐานว่าเป็นความผิดปกติของเซลล์สมองในส่วนของการสื่อสารและการรับรู้ ลูกรู้สึกกลุ้มใจมาก เพราะลูกสาวก็โตขึ้นทุกวันแต่ยังไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเลย ได้แต่ซนเพียงอย่างเดียว ลูกไม่สามารถเลือกได้ว่าจะให้ลูกเป็นอย่างไร

นอกจากเรื่องลูกสาวแล้ว ลูกยังกังวลเรื่องคุณแม่ที่เสียชีวิตไปเมื่ออายุเพียง 46 ปี ด้วยโรคมะเร็งในรังไข่ในปี พศ 2519 คุณแม่เป็นคนดี เป็นที่รักของคนรอบข้าง มีอาชีพหลักเป็นแม่ค้าขายผักผลไม้พายเรือขาย และมีอาชีพเสริมคือเล่นละครรำ เป็นนางเอกและหัวหน้าคณะ คุณแม่ชอบทำบุญ สวดมนต์ ไหว้พระ แต่ก็มีการฆ่าสัตว์เพื่อทำเป็นอาหารบ้าง เช่น ปลา กุ้ง หอย

ส่วนคุณย่าของลูก เป็นคนดี ใจบุญ เยือกเย็น มีใบหน้ายิ้มแย้มอยู่ตลอดเวลา ท่านเข้าวัด ถืออุโบสถศีลทุกวันพระ ชอบสวดมนต์ ไหว้พระ ทำบุญ ลูกหลานให้เงินไว้ใช้ ท่านก็จะเก็บมาทำบุญหมด คุณย่าแข็งแรงมาก ไม่เคยป่วยหนักเข้าโรงพยาบาลเลย ลูกเคยชวนท่านสร้างพระธรรมกายประจำตัวฯ ท่านก็เต็มใจสร้างทั้งที่ไม่รู้จักวัดพระธรรมกาย แต่ทุกครั้งก็จะฝากเงินมาทำบุญด้วย คุณย่าเสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 เมษายน พศ 2546 ด้วยโรคชรา รวมอายุได้ 96 ปี ก่อนท่านเสียชีวิต ลูกหลานได้บอกให้ท่านนึกถึงบุญ เปิดเทปธรรมะและเทปสวดมนต์ให้ฟัง ท่านก็ดูเหมือนจะได้ยินบ้าง ไม่ได้ยินบ้าง รู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง แล้วก็จากไปอย่างสงบ 3 เฮือกตามที่ คุณครูไม่ใหญ่ เคยบอกไว้ ตอนหน้าตาท่านผ่องใส ผิวพรรณนวลใสมาก

ในคืนที่ 4 ของงานสวดพระอภิธรรม คุณย่า ลูกสาวของลูกที่ป่วยเป็นออทิสติกได้พูดขึ้นว่า "ทวดมาแล้ว" พร้อมชี้ไปทางเดินเข้า ในวันเผาศพคุณย่า เกิดเหตุการณ์แปลก ฝนซึ่งไม่ตกมานานกลับตกลงมาอย่างหนักและนานมาก พอเอาศพเข้าเตาเผา ฟ้าก็ลั่นเปรี้ยงใหญ่ คล้ายจะเป็นการบอกลา

สามีของลูกรับราชการครู ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เล่นการพนัน มีรายได้เสริมโดยการร้องเพลงและเล่นดนตรีกลางคืน สามีร้องเพลงเพราะ ชอบช่วยเหลือเพื่อน แต่ไม่ค่อยทำบุญและไม่เข้าใจเรื่องบุญ เวลาลูกทำบุญ ลูกจะเขียนชื่อสามีไปด้วย

ลูกจึงมีคำถามหลายข้อที่จะกราบเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ ด้วยความเคารพค่ะ