EP.203 มนต์ดำ

ผู้ส่งเคสนี้เป็นลูกกตัญญูที่ได้ดูแลบุพการีอย่างเต็มที่ ได้พาคุณพ่อคุณแม่มาวัดพระธรรมกายและร่วมบุญใหญ่หลายครั้ง เมื่อท่านทั้งสองป่วยไข้ ก็ยังคงดูแลอย่างใกล้ชิด นำธรรมะเปิดให้ฟัง และตั้งใจทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้อย่างต่อเนื่อง แม้กระทั่งหลังท่านจากไป นอกจากนี้ ผู้ส่งเคสยังเป็นห่วงน้องชายทั้งสองคน ที่ประสบปัญหาด้านสุขภาพและจิตใจ จึงได้กราบเรียนถามคุณครูไม่ใหญ่เพื่อขอความเมตตาในการไขข้อข้องใจเกี่ยวกับวิบากกรรมและวิธีแก้ไขปัญหาต่างๆ ค่ะ

เรื่องราวเริ่มต้นที่ครอบครัวหนึ่ง ซึ่งมีคุณพ่อเป็นคนจีนแผ่นดินใหญ่ ท่านขยันทำมาหากิน ทำธุรกิจหลายอย่าง รวมถึงเคยผลิตยาฆ่าแมลงในช่วงสั้นๆ คุณพ่อเป็นคนใจดี ชอบสงเคราะห์ญาติและไม่ใช่ญาติ โดยเฉพาะเรื่องเงินและที่อยู่ ท่านสูบบุหรี่ในช่วงหนุ่ม แต่เลิกสูบเมื่อเข้าวัยกลางคน คุณพ่อได้มาวัดพระธรรมกายหลายครั้ง ร่วมงานบุญใหญ่ แต่เมื่ออายุ 70 ปี ก็เริ่มป่วยด้วยอาการหอบเหนื่อย เคยเป็นโรคปอด และสุดท้ายเป็นถุงลมโป่งพอง ทำให้ไม่สามารถมาวัดได้ ลูกๆ ได้สร้างพระธรรมกายประจำตัวทั้งภายนอกและบนโดมให้ท่าน ท่านยังฝากปัจจัยมาสร้างมหาวิหารหลวงปู่ด้วย คุณพ่อเสียชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2539 อายุ 76 ปี หลังเสียชีวิต ลูกๆ ได้จัดงานศพ ทำบุญอุทิศให้ต่อเนื่อง ทั้งถวายภัตตาหารเพล สร้างพื้นที่สภา เสา ค้ำมหาธรรมกายเจดีย์ และนิมนต์พระมาสวดบังสุกุล ถวายผ้าไตรจีวร

ส่วนคุณแม่ เปิดร้านอาหารซึ่งมีเหล้าและบุหรี่ขายอยู่ 20 ปี แล้วก็หยุด คุณแม่มาวัดพระธรรมกายตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 และได้ร่วมกิจกรรมธุดงค์ปีใหม่ครั้งแรกด้วย หลังจากคุณพ่อจากไป ลูกๆ ได้ทำบ้านเป็นที่ปฏิบัติธรรม ให้คุณแม่ได้บุญจากบ้าน พี่สาวสร้างพระธรรมกายประจำตัวภายนอกให้คุณแม่ ลูกก็พาคุณแม่ไปวัดอย่างต่อเนื่องทุกบุญ และสร้างพระธรรมกายประจำตัวบนโดมให้ท่านด้วย

ต่อมา น้องชายคนโตถูกยิงที่ไขสันหลัง ทำให้เส้นประสาทไขมันขาด เป็นอัมพาตครึ่งท่อนล่างมา 15 ปีแล้ว คุณแม่เสียใจมากกับเหตุการณ์นี้ ความเสียใจส่งผลกระทบต่อสมอง ทำให้สมองฝ่อ หลงลืมง่าย จนอายุ 70 ปี เกิดเส้นเลือดในสมองแตก เป็นอัมพาตครึ่งซีกขวา ช่วยตัวเองไม่ได้ ขาเชิงกรานซ้ายยังหักอีกจากการที่ท่านช็อกและนอนอยู่บนเตียงนาน คุณแม่ป่วยติดเตียงอยู่ 4 ปีเศษ ในช่วงที่ป่วยหนักนี้ ลูกๆ ได้ดูแลท่านเป็นอย่างดี เปิดเทปธรรมะให้ฟังตลอด 24 ชั่วโมง ตั้งใจทำบุญทุกอย่างเพื่อให้ท่านได้บุญ คุณแม่จากไปอย่างสงบเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ลูกๆ เสียใจแต่ก็ทำใจใสๆ ได้ตามที่คุณครูไม่ใหญ่สอน

น้องชายคนรอง มีปัญหาเรื่องมนต์ดำ ในอดีต เขาไปคบกับผู้ซึ่งนับถือเสมือนญาติ แต่ไม่ทราบว่าผู้นั้นเรียนมนต์ดำ น้องชายได้ประโยชน์จากผู้นั้นบ่อยๆ และฟังเรื่องความศักดิ์สิทธิ์ของไสยเวทจนเกิดศรัทธา ผู้นั้นจึงสอนให้น้องชายฝึก ทำให้น้องชายรู้สึกผิดปกติในร่างกาย เหมือนถูกไฟช็อต มีบางสิ่งวิ่งไปมา ทรมานมาก ญาติคนนั้นยังขู่น้องชายว่าถ้าบอกใครจะทำให้ตาย พี่สาวได้แนะนำให้ไปกราบคุณยาย ซึ่งคุณยายเมตตามาก บอกว่าจะช่วย และให้ไปบวชแล้วจะหาย ครั้งแรกน้องชายตั้งใจจะบวชที่วัดพระธรรมกาย เป็นอุบาสกอยู่ 15 วัน ทางวัดอนุญาตให้บวชได้ แต่น้องชายมีประคำติดตัว และคิดว่าถ้าเอาออกจะไม่ปลอดภัย จึงไม่ยอมถอดเครื่องราง ซึ่งผิดระเบียบวัด เพราะความกลัวตายตามที่ถูกขู่ ทำให้น้องชายไม่ได้บวชที่วัดพระธรรมกาย และออกจากวัดไป แม้จะจากคุณยายไปแล้ว แต่ก็ยังคิดถึงคำแนะนำว่าให้บวชแล้วจะหาย จึงไปขอ1859 บวชที่วัดอื่นอยู่ 1 พรรษา แต่วัดนั้นไม่ได้สอนสมาธิ ต่อมา น้องชายจึงมานั่งสมาธิที่วัดปากน้ำอยู่ระยะหนึ่ง รู้สึกสบายและอาการดีขึ้นบ้าง แต่ยังไม่หายขาด เขาไปรักษาตามคำแนะนำต่างๆ แต่ก็ไม่หายจนหมดกำลังใจ ในปี พ.ศ. 2543 ได้กลับเข้ามาวัดพระธรรมกายอีกครั้ง ครั้งนี้ตั้งใจทำสมาธิและสร้างบารมีกับคุณครูไม่ใหญ่ทุกบุญ ปัจจุบันอาการดีขึ้นบ้างแล้ว แต่ก็ยังเป็นอยู่บางครั้ง ญาติคนนั้นบอกว่าน้องชายจะทรมานกายเช่นนี้เป็นเวลา 12 ปีแล้ว เรื่องราวทั้งหมดนี้จึงนำมาสู่คำถามที่ผู้ส่งเคสอยากเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ ค่ะ