EP.706 เกิดมาก็จำชาติเดิมได้

เรื่องราวนี้เป็นเคสพิเศษที่คุณครูไม่ใหญ่ได้รับจากผู้ส่งเคส ซึ่งได้รู้จักวัดพระธรรมกายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2534 ในช่วงที่วัดกำลังถูกกล่าวหา ผู้ส่งเคสในฐานะชาวพุทธผู้เคารพศรัทธาในพระรัตนตรัย ไม่เชื่อตามข่าวร้ายๆ จึงตัดสินใจมาวัดเพื่อพิสูจน์ความจริง เมื่อได้มาวัดแล้ว ผู้ส่งเคสก็มั่นใจว่าวัดไม่เป็นไปตามข่าวเลยแม้แต่น้อย ทั้งยังประทับใจในความสะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อย จึงได้มาวัดเป็นประจำ เมื่อหลวงพ่อเปิดโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ผู้ส่งเคสได้ฟังเคส study มากมาย จึงได้ส่งเรื่องราวของตัวเองและลูกสาวมาขอความเมตตาคุณครูไม่ใหญ่ให้ฝันให้

ผู้ส่งเคสเล่าว่า นับแต่วันแรกที่ลืมตาดูโลกก็ต่างจากคนทั่วไป เพราะตอนคลอดออกมานั้นเท้าทั้งสองข้างยื่นออกมาก่อน พร้อมกับมีสายรกพันคอและลำตัว เมื่ออายุได้เพียง 2 ขวบ ขณะวิ่งเล่นแถวบ้าน ผู้ส่งเคสไปบ้านหลังหนึ่งและเห็นป้าคนหนึ่งซึ่งเป็นเจ้าของบ้าน เพียงแค่เห็นก็รู้สึกคุ้นเคยเหมือนเป็นญาติพิเศษ พอคิดว่าเคยเห็นป้าคนนี้ที่ไหน ภาพเหตุการณ์ในอดีตก็ค่อยๆ ผ่านมาในความคิดอย่างชัดเจน ทำให้รู้ว่าในอดีตชาติเคยเกิดเป็นลูกสาวคนเล็กของป้าคนนั้น

ในอดีตชาติ เมื่ออายุ 7 ขวบ เป็นวันพระ ผู้ส่งเคส (ในชาตินั้น) กับเพื่อนผู้หญิงกำลังช่วยกันเก็บดอกบัวในสระหลังบ้านเพื่อเตรียมไปทำบุญที่วัด เห็นบัว 3 ดอก คิดจะเก็บให้ครบองค์พระรัตนตรัย แต่ดอกสุดท้ายอยู่ไกลมาก ขณะช่วยกันเอื้อมไปดึงก้านบัวนั้น พื้นสระบริเวณนั้นลาดลึก ทำให้ทั้งสองคนกอดคอกันจมน้ำตายไปพร้อมกัน หลังตายแล้ว ร่างกายถูกนำไปเผา ไม่สามารถเข้าร่างตัวเองได้ แต่เฝ้ายืนดูร่างที่ถูกเผา และวนเวียนอยู่ในวัด 3 วัน

ขณะที่ไม่รู้จะไปที่ไหนดี เห็นผู้หญิงคนหนึ่ง (แม่ในชาตินี้) ถือคานหาบน้ำเดินมาที่สระหน้าวัด ผู้ส่งเคส (ในภพภูมิละเอียด) จึงตัดสินใจกระโดดขึ้นหลังเธอไปโดยที่เธอไม่รู้สึกตัว ในที่สุดก็ได้มาเกิดเป็นลูกสาวของผู้หญิงคนนั้น ซึ่งก็คือแม่ในชาตินี้ ภาพอดีตมาสิ้นสุดลงตรงนี้ ผู้ส่งเคสเล่าเรื่องนี้ให้ญาติฟัง ตอนแรกไม่มีใครเชื่อ คิดว่าเด็กพูดไปเรื่อย แต่เมื่อยืนยันได้แม่นยำว่าคนในบ้านหลังนั้นใครชื่ออะไร ข้าวของเป็นของใคร หรือแม้แต่เงินที่พ่อซ่อนไว้ ก็พิสูจน์ได้ว่าเป็นจริงทุกอย่าง ในที่สุดทุกคนก็เชื่อว่าระลึกชาติได้จริง

ผู้ส่งเคสแปลกใจตัวเองว่า ตั้งแต่เด็ก อายุยังไม่ถึง 7 ขวบ ก็อยากบวชตลอดเวลา อยากเกิดเป็นผู้ชาย ไม่เป็นผู้หญิงเลย เพราะอยากบวช ยิ่งอายุ 14-15 ปี ก็ยิ่งอายมาก เพราะเริ่มมีประจำเดือน คิดว่าทำไมต้องเป็นแบบนี้ ถึงขั้นอยากผูกคอตาย ยิ่งรู้ว่าจะมีทุกเดือนก็ร้องไห้ฟูมฟายอยู่ 3 วัน ต้องหลบซ่อนด้วยความอาย อาการหนักมากจนแม่ต้องพาไปหาหมอไสยเวทย์ประจำหมู่บ้าน หมอบอกว่า ลูกเอ็งมันผีเข้า ถึงได้มีประจำเดือนทุกเดือน หมอพยายามรักษาด้วยวิธีต่างๆ เช่น บดพริกไทยพ่นใส่จมูก คั่วพริกให้ไหม้แล้วให้ดม บางครั้งใช้หวายฟาดจนหลังแตกขาแตกเลือดไหล ผู้ส่งเคสเจ็บปวดทรมานมาก ได้แต่ร้องว่าไม่ไหวแล้ว แต่แม่ก็ให้รักษาต่อถึง 7 ปี

อาการก็ยังไม่ดีขึ้น เมื่ออายุ 22 ปี หมอไสยเวทย์อ่อนใจ แนะนำให้ลองแต่งงานเผื่อจะหาย ผู้ส่งเคสจึงจำใจแต่งงาน แต่ชีวิตกลับมีความทุกข์กายทุกข์ใจเพิ่มขึ้นหลายเท่า เพียงอาทิตย์แรกก็อยู่ร่วมกันไม่ได้ เพราะเยื่อพรหมจารีเหนียวมากจนต้องใช้กรรไกรตัด ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันไม่มีความสุขเลย แม้ในยามหลับนอน รังเกียจมากจนบางครั้งช็อก สามีต้องพาไปหาหมอ ชีวิตอับเฉา ได้แต่รอวันแยกทาง ผู้ส่งเคสถูกสามีขืนใจจนมีลูกด้วยกัน 3 คน การตั้งท้องและเลี้ยงลูกลำบากมาก ลูกบางคนเกิดก่อนกำหนด บางคนเกินกำหนด ลูกทุกคนไม่เคยได้ดื่มนมแม่เลยแม้แต่หยดเดียว ต้องเลี้ยงด้วยนมกระป๋อง เพราะหมอบอกว่าเป็นผู้หญิงที่แปลก ไม่มีเซลล์กรองนม

ผู้ส่งเคสมีพี่สาว 3 คน ไม่มีใครแต่งงานเลยสักคน อยู่คนเดียวตามลำพัง ผู้ส่งเคสรู้สึกเหงา จึงยกบุตรชายคนแรกให้พี่สาวคนโต ยกบุตรชายคนสุดท้องให้พี่สาวคนรอง พี่สาวอีกคนขอเอาลูกสาวคนกลางไปเลี้ยง แต่ผู้ส่งเคสไม่ยอม เพราะตั้งใจจะเหลือไว้เลี้ยงดูเอง หลังคลอดลูกคนสุดท้องไม่นาน สามีประสบอุบัติเหตุรถชน ขาหัก สมองพิการบางส่วน ผู้ส่งเคสต้องรับภาระดูแลสามีอย่างหนัก 5 ปี เลี้ยงลูกด้วย ดูแลสามีด้วย แม้จะท้อใจแต่ก็ทนสู้ เมื่ออาการสามีดีขึ้น ผู้ส่งเคสก็ปล่อยให้สามีไปมีผู้หญิงใหม่ โดยสมัครใจ ถึงกับช่วยหาให้ด้วยซ้ำ เพราะคิดว่าคงทำหน้าที่ภรรยาได้ดีกว่าตนเอง เพราะตนเองไม่ได้ยินดีกับการครองเรือน ตั้งแต่นั้นมาก็เต็มใจให้สามีมีผู้หญิงใหม่ได้ แต่ส่วนใหญ่ก็อยู่กันไม่นาน มีเพียงภรรยาคนที่ 10 ซึ่งเป็นคนสุดท้ายที่อยู่ด้วยกันจนถึงทุกวันนี้ หลังตัดสินใจแยกทาง ผู้ส่งเคสก็หันหน้าเข้าวัดปฏิบัติธรรมเรื่อยมา

ปัจจุบันผู้ส่งเคสอายุ 55 ปี สุขภาพไม่แข็งแรง เป็นสารพัดโรค เช่น ภูมิแพ้ หอบ กล้ามเนื้อหัวใจทำงานไม่พอ นอนไม่หลับ จึงไม่ได้มาวัด แต่ก็ยังนุ่งขาวห่มขาวอยู่บ้านคนเดียว รักษาศีล สวดมนต์ นั่งสมาธิทุกวัน ไม่เคยขาด บางวันนั่งจนสว่าง ติดตามรับชมช่อง DMC เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา

ลูกสาวคนกลางที่ผู้ส่งเคสเลี้ยงดูเอง เกิดหลังพี่ชายถูกยิงเสียชีวิตได้เพียงปีเดียว เมื่ออายุ 3 ขวบ ลูกสาวพยายามบอกแม่ว่า ฉันเป็นพี่ชายของแม่นะ ยิ่งซักไซ้ ลูกสาวก็บอกว่าเธอคือพี่ชายของผู้ส่งเคสที่ถูกเพื่อนสนิทยิงตาย เพราะไปห้ามเพื่อนทะเลาะกัน จึงรับกระสุนแทน พอตายก็ได้ยินแต่เสียงแม่พูดสั่งให้ไปเกิดใหม่เป็นลูกของน้องสาว (ผู้ส่งเคส) ลูกสาวเล่าซ้ำๆ อยู่นานเป็นเดือน จนอายุ 5 ขวบก็ค่อยๆ ลืมเรื่องทุกอย่างไป ไม่พูดถึงอีกเลย ผู้ส่งเคสแปลกใจว่าเด็กจะรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร แต่ก็มีหลายอย่างที่ทำให้มั่นใจว่าเป็นพี่ชายจริง เพราะหน้าตาเข้ม ตาดุ อุปนิสัยคล้ายผู้ชาย ชอบเล่นมีด เล่นปืน กล้าหาญ ตรง ไม่กลัวใคร โตขึ้นลูกสาวเป็นตำรวจหญิง หน่วยสืบสวนสอบสวน กองปราบ มา 13 ปี ได้รับรางวัลตำรวจปราบปรามยาเสพติดดีเด่น และรางวัลตำรวจดีเด่น ปัจจุบันอายุ 32 ปี ยังโสดและไม่คิดแต่งงาน