EP.208 เพราะกัลยาณมิตร จึงได้สิทธิ์ไปดุสิตบุรี

ผู้ส่งเคสเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวที่ได้เข้าวัดพระธรรมกายตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 โดยได้เริ่มมาวัดพร้อมกับครอบครัวและชวนคุณพ่อคุณแม่มาด้วยทุกครั้ง จนกระทั่งปี พ.ศ. 2543 ก็ได้มาวัดด้วยกันทุกอาทิตย์ แม้ครอบครัวจะอยู่ไกลวัดต้องใช้เวลาเดินทางกว่า 6 ชั่วโมง แต่ในเวลาต่อมา ครอบครัวของผู้ส่งเคสก็ได้มาวัดทุกวันอาทิตย์

คุณพ่อของผู้ส่งเคสเป็นลูกคนจีนที่เกิดในเมืองไทยและเติบโตมาในวัยเยาว์ที่ค่อนข้างลำบาก ต่อมาท่านได้แต่งงานกับคุณแม่และมีบุตรด้วยกัน 5 คน เป็นชาย 3 คน หญิง 2 คน เมื่อมีภาระเพิ่มขึ้น ท่านจึงได้หันมาประกอบอาชีพค้าขาย ซึ่งต้องต่อสู้ฝ่าฟันอุปสรรคมากมาย แต่ท่านก็สามารถเลี้ยงดูและส่งเสียลูกๆ เรียนจนจบในระดับปริญญาได้ทุกคน ท่านได้อบรมสั่งสอนลูกๆ และเป็นแบบอย่างในการทำบุญกับพระพุทธศาสนา ในปี พ.ศ. 2541 คุณพ่อและคุณแม่ได้เริ่มเข้าวัดพระธรรมกายพร้อมกับครอบครัวของลูก และเมื่อลูกมาวัดก็จะชวนท่านทั้งสองมาด้วยเสมอ จนถึงปี พ.ศ. 2543 ท่านก็ได้เริ่มมาวัดด้วยกันทุกวันอาทิตย์ คุณพ่อได้ทำบุญทุกบุญอย่างเต็มกำลัง ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 คุณพ่อเริ่มป่วยและไม่สามารถไปวัดได้ ท่านมีอาการเหนื่อยหอบ จึงใช้วิธีปฏิบัติธรรมผ่านทางการถ่ายทอดจากดาวธรรม ต่อมา อาการเหนื่อยหอบก็มากขึ้นจนต้องเข้าโรงพยาบาล ในช่วงที่อยู่โรงพยาบาล คุณแม่ได้ทบทวนบุญให้ท่านฟังบ่อยๆ พร้อมทั้งแนะนำให้ท่านเอาใจจรดที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ซึ่งเป็นการทำที่ถูกต้องตามหลักวิชชา การทบทวนบุญและการให้กำลังใจ รวมถึงการแนะนำการปฏิบัติธรรมเช่นนี้ เป็นสิ่งที่คู่ชีวิตควรทำ ให้ใจผู้ป่วยวนเวียนอยู่กับสิ่งที่ดี โดยลืมความไม่สบายใจหรือความขัดแย้งที่เคยมีต่อกันไปให้หมด คุณแม่ยังได้แนะนำให้ท่านนึกถึงองค์พระแก้วใส นึกถึงพระเดชพระคุณหลวงพ่อ และภาวนา สัมมาอะระหัง และบอกท่านว่าหากละโลกแล้วให้มาที่มหาธรรมกายเจดีย์ ถอดรองเท้า กราบพระรัตนตรัย แล้วเวียนประทักษิณ ท่านยอมรับว่าทุกคนต้องตายและจะต้องพลัดพรากจากกัน คุณแม่ได้เก็บความโศกสลดไว้ในใจและทำหน้าเบิกบาน พูดแต่สิ่งดีๆ คุณพ่อก็เริ่มสงบลง ในช่วงที่คุณพ่อไม่สบาย ท่านได้ทราบข่าวการคัดหินเกล็ดผ่านทางดาวธรรม จึงได้บอกให้ลูกนำไปให้ท่านคัดที่บ้านด้วย แม้จะป่วยท่านก็ยังอยากทำบุญ เมื่อเข้าโรงพยาบาล ท่านก็ได้ให้ลูกชายไปทำบุญปล่อยปลาให้หลายครั้ง ต่อมา หลวงพี่ปรเมธได้ไปเยี่ยมและชวนให้นำเหล้าที่สะสมไว้ไปเททิ้งให้หมด คุณพ่อก็ได้ถวายให้หลวงพี่นำไปร่วมงานเทเหล้าผีที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คุณพ่อจะถวายปัจจัยทุกครั้งที่มาวัด ในช่วงที่มาวัดไม่ได้ ท่านก็ได้ฝากปัจจัยมาถวายทุกครั้งจนกระทั่งถึงวันสุดท้ายของชีวิต คุณพ่อถูกนำเข้าห้อง ICU และจากไปภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ท่านละโลกไปในเวลาประมาณ 15:00 น. วันที่ 7 ธันวาคม 2546 ด้วยอายุรวม 72 ปี ซึ่งตรงกับวันอาทิตย์ต้นเดือนพอดี