EP.213 เจ้าทรงผีสิง

เรื่องราวนี้เป็นเคสของผู้ส่งเคสท่านหนึ่ง ซึ่งเป็นลูกศิษย์อายุ 55 ปี เป็นชาวจังหวัดฉะเชิงเทรา ชีวิตของผู้ส่งเคสเริ่มเข้าสู่วังวนของการทรงเจ้าและกุมารทองในปี พ.ศ. 2527 ในตอนนั้นคุณพ่อของผู้ส่งเคสป่วยเป็นมะเร็งที่ปอด และคุณหมอบอกว่าจะอยู่ได้อีกประมาณ 2 ปี ผู้ส่งเคสรู้สึกทุกข์ใจมากกับอาการป่วยของคุณพ่อ มีญาติจึงแนะนำให้ลองไปหาคนทรงเจ้า ผู้ส่งเคสตัดสินใจทดลองไปดู คนทรงทักว่าผู้ส่งเคสมีองค์เทพมาคุ้มครอง และถ้าผู้ส่งเคสรับขันธ์แล้วจะช่วยคุณพ่อได้ ด้วยความหวังว่าจะช่วยคุณพ่อให้หายได้ ผู้ส่งเคสจึงยอมรับขันธ์มาบูชา

หลังจากผู้ส่งเคสรับขันธ์มาบูชาได้ประมาณ 1 เดือน ตัวผู้ส่งเคสเองก็ป่วยมากโดยที่หมอหาเหตุของอาการป่วยไม่ได้ กลางวันไปทำงานได้สบายดี แต่พอตกกลางคืนกลับนอนไม่หลับ คุณแม่ของผู้ส่งเคสจึงไปหาหมอดู หมอดูบอกว่าผู้ส่งเคสไปรับขันธ์มาแล้วต้องลงทรงจึงจะหาย ถ้าไม่ลงทรงอาจถึงตายได้ ตอนนั้นผู้ส่งเคสกลัวมากว่าถ้าตัวเองตายไป คุณพ่อ คุณแม่ และน้องๆ จะลำบาก เพราะผู้ส่งเคสเป็นคนดูแลเลี้ยงดูครอบครัวอยู่ ด้วยเหตุนี้ ผู้ส่งเคสจึงยอมเข้าทรง แต่ผู้ส่งเคสรู้สึกอายมาก จึงขอต่อองค์เทพว่าเวลาเข้าทรงขอหลับตา จะได้ไม่ต้องเห็นคนที่มาหา

ครั้งแรกที่ลงทรง ผู้ส่งเคสนั่งหลับตานิ่งๆ พอจิตสงบก็บอกเชิญท่านลงตามสัญญา ตัวผู้ส่งเคสจะมีความรู้สึกเหมือนเวียนศีรษะ จะเป็นลม บังคับตัวเองไม่ได้ สภาพก็จะมีอาการครึ้มๆ เหมือนเวลาอ่านหนังสือแล้วใจลอยไปคิดเรื่องอื่น แรกๆ พอมีคนมาปรึกษาถามปัญหา องค์เทพที่มาลง ใจของผู้ส่งเคสจะค้านทันทีว่า "ฉันจะไปรู้ได้อย่างไร" แล้วพยายามฝืนไม่พูด แต่ก็ฝืนไม่ได้ ผู้ส่งเคสกลัวว่าจะทายผิดและหลอกลวงเขา พอเวลาที่ออกจากการลงทรง ผู้ส่งเคสจะมีความรู้สึกเหมือนคนเพิ่งตื่นนอน งงๆ เหมือนฝันเรื่องราวต่างๆ แต่จำความฝันไม่ได้

องค์เทพที่ลงทรงนั้นมีหลายองค์ เช่น องค์พ่อปู่ฤาษี (ได้ยินบ่อย) องค์ลูกกรอก หรือกุมารทอง (ได้ยินบ่อย ที่แม่เขาเอามาเลี้ยงแล้วให้ร่างคนอื่นไป แต่วิญญาณกุมารทองยังอยู่ด้วยตลอดมาไม่ยอมไปไหน) องค์หญิงนางไม้ และองค์อื่นๆ คุณพ่อของผู้ส่งเคสเคยถามองค์เทพที่มาลงว่า เป็นใคร แล้วมาลงทรงทำไม พ่อปู่ฤาษีบอกว่ามาคุ้มครองรักษาตัวผู้ส่งเคส เพราะตัวผู้ส่งเคสเหมือนขอนไม้ผุ ที่ให้ลงทรงก็เพื่อให้ท่านจะได้มีโอกาสช่วยเพื่อนมนุษย์ พ่อปู่จะแนะนำรักษโรคด้วยยาสมุนไพร และให้ไปฝึกนั่งสมาธิ ให้ทำบุญทำทาน รักษาศีล ไม่ให้โลภ ไม่ให้เล่นหวย ตัวผู้ส่งเคส พ่อปู่ให้หมั่นนั่งสมาธิ แต่ผู้ส่งเคสไม่ค่อยขยันนั่ง และผู้ส่งเคสก็คิดว่าคำแนะนำของท่านไม่ได้หลอกลวงใคร จึงยอมลงทรงให้

แรกเริ่มผู้ส่งเคสเป็นคนทรงเพราะความจำเป็น จะลงให้เฉพาะหมู่ญาติและคนจำเป็นจริงๆ เพราะรู้สึกอาย แต่เมื่อคุณแม่ของผู้ส่งเคสป่วยเป็นอัมพาต เดินไม่ได้ ผู้ส่งเคสก็ขอให้พ่อปู่ช่วยรักษาคุณแม่ โดยสัญญว่าจะลงทรงให้กับทุกคนที่มาหา แล้วคุณแม่ก็กลับมาเดินได้ แต่ไม่ปกติเหมือนเดิม คุณแม่จะเป็นๆ หายๆ อยู่หลายครั้ง ป่วยอยู่ 10 ปี แล้วคุณแม่ก็เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2536 อายุ 72 ปี ซึ่งคุณพ่อเสียชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2530 อายุได้ 69 ปี หลังผู้ส่งเคสรับขันธ์มาได้ 3 ปี

หลังจากที่คุณพ่อคุณแม่เสียชีวิตไปแล้ว ผู้ส่งเคสก็ขอต่อองค์พ่อปู่ว่า ตัวเองทำงานต้องย้ายไปต่างจังหวัดบ่อยๆ การจะมานั่งลงทรงคงไม่เหมาะ ผู้ส่งเคสจึงขอใช้วิธีทำบุญ ปฏิบัติธรรม ช่วยสร้างบารมีให้ท่านแทน ผู้ส่งเคสต้องการรักษาคุณพ่อคุณแม่ให้หาย แต่สุดท้ายท่านก็เสียชีวิต ทุกครั้งที่ผู้ส่งเคสไปทำบุญหรือไปปฏิบัติธรรม ผู้ส่งเคสจะบอกกับองค์พ่อปู่ว่าให้ท่านไปปฏิบัติธรรมกับผู้ส่งเคสด้วย แล้วจะอุทิศบุญให้ท่านทุกครั้งที่ทำบุญ เหมือนที่ให้คุณพ่อคุณแม่