EP.219 โรคจิตประสาท เพราะกรรมสุรา

ผู้ส่งเคสท่านนี้เป็นลูกของ คุณแม่ ที่ต้องดูแล คุณป้า ซึ่งมีอาการทางจิตประสาท ผู้ส่งเคสได้เห็นความยากลำบากของคุณแม่ที่ต้องรับมือกับอาการของคุณป้า ทั้งการหนีออกจากบ้าน และบางครั้งก็มีการทุบตีกันเกิดขึ้น ได้สังเกตเห็นว่าคุณป้าบางครั้งก็มีอาการคุ้มคลั่ง แต่บางช่วงก็ดูเป็นปกติ สามารถรับผ้าไตรไปทำบุญ และตั้งนะโม อธิษฐานตามได้อย่างคล่องแคล่ว นอกจากนี้ ผู้ส่งเคสยังมีความสงสัยเกี่ยวกับเรื่องราวของ ก๋ง และ ยาย ที่ล่วงลับไปแล้ว ทั้งเรื่องการเอาของศาลเจ้าไปใช้ การเสียชีวิต และการอุทิศส่วนกุศลตามความเชื่อ ผู้ส่งเคสจึงได้รวบรวมคำถามต่างๆ เพื่อมาเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ เพื่อให้คลายความสงสัยและหาแนวทางปฏิบัติที่ถูกต้องต่อไป

เรื่องราวเริ่มต้นที่ ก๋ง ซึ่งเป็นคนจีนโดยกำเนิด ล่องเรือมาเมืองไทยคนเดียวเมื่ออายุได้ 20 ปี ท่านมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่จังหวัดตรัง เลี้ยงชีพด้วยการขายกาแฟ ต้มลูกเดือย และถั่วเขียว ให้กับกรรมกรประมาณ 250 คน ที่ทำงานอยู่แถวแม่น้ำกันตัง ก๋งเป็นคนดี มีน้ำใจ ไม่เคยฆ่าเป็ดไก่มาไหว้เจ้า และช่วยเหลือเพื่อนบ้านเสมอ เมื่อชราลง ก๋งก็ให้คุณแม่มาช่วยขายกาแฟที่ร้าน ส่วนตัวท่านจะขี่จักรยานไปเล่นไพ่นกกระจอกที่ศาลเจ้าฮกเกี้ยน ก๋งได้รับมอบหมายให้ดูแลศาลเจ้าแห่งนี้ ในช่วงเวลาดังกล่าว ก๋งเห็นคนอื่นเอาของศาลเจ้าไปใช้ส่วนตัว ท่านก็เลยเอาบ้าง แต่เอาไปเพียงแค่มุ้ง และโต๊ะ 2 ตัว ไปใช้ที่บ้าน ในวัยชรา ท่านเริ่มมีอาการหลงลืม และมีความโลภ ก๋งเสียชีวิตลงด้วยอาการสงบเมื่ออายุ 71 ปี

ต่อมาคือ ยาย ซึ่งเป็นลูกคนจีนที่เกิดในเมืองไทย ท่านเป็นคนใจดีและอดทนมาก ยายจะทำข้าวเหนียวปิ้งให้ลูกสาวเอาไปขาย แม้ว่ารายได้จะไม่มากนัก ยายจึงเลี้ยงหมูขายเป็นรายได้เสริมด้วย ยายต้องไปหาหยวกกล้วยมาเลี้ยงหมู วันหนึ่ง ยายไปซื้อต้นกล้วยต้นใหญ่ซึ่งมีน้ำหนักมาก ต้องแบกกันคนละข้าง แล้ว ยายก็ลื่นหกล้ม ก้นกระแทกอย่างแรง จนมดลูกตกออกมา ยายไม่ได้บอกใครเรื่องนี้จนกระทั่งมีอาการตกเลือด จึงเข้ารับการผ่าตัดมดลูก หลังการผ่าตัด ยายก็เป็นอัมพาตไปอีกข้างหนึ่ง ต้องใช้ไม้เท้าช่วยเดินอยู่ถึง 6 ปี หลังจากนั้นก็เดินไม่ได้เลยอีกเป็นเวลาปีเศษ รวมเวลาที่ ยาย เป็นอัมพาตทั้งหมด 8 ปี ก่อนเสียชีวิต ทางบ้านได้นิมนต์พระมาสวดมนต์ ซึ่งทางภาคใต้เรียกว่า "สวดเป็น" ตามความเชื่อว่าเมื่อมีคนเจ็บหนัก การนิมนต์พระมาสวดนำทางจะช่วยให้เมื่อตายแล้วดวงวิญญาณจะได้ติดตามพระไปสู่สุคติ หลังจากที่พระสวดเสร็จ และท่านเดินพ้นประตูบ้านไปถึงริมถนน ยายก็เสียชีวิตลงทันที ชาวบ้านเชื่อกันว่า ยาย ได้ตามพระไปจริง ๆ หลังจาก ยาย เสียชีวิต คุณแม่ได้ทำบุญอุทิศส่วนกุศล โดยเผากระดาษเงิน กระดาษทอง เอ่ยชื่อ ก๋ง และ ยาย บอกว่าเงินจำนวนนี้ให้เอาไปใช้หนี้ ที่เหลือให้เก็บไว้ใช้จ่าย ซึ่งคงเป็นธรรมเนียมปฏิบัติ

พี่สาวของคุณแม่ คือ คุณป้า สมัยสาว ๆ คุณป้าเป็นคนสวยเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ ทำหน้าที่ดูแลบ้าน ดูแล ก๋ง และ ยาย รวมถึงทำอาหารให้ทุกคนในบ้าน แต่เมื่ออายุได้ 20 กว่า ๆ คุณป้าก็เริ่มมีอาการของโรคประสาท นอนคลุมโปง ไม่พูดกับใคร บางครั้งก็พูดคนเดียว หลังจาก ก๋ง และ ยาย เสียชีวิตลง คุณป้ามีอาการมากขึ้น บางครั้งคุ้มคลั่ง วิ่งไปในตลาดกลางคืน เวลานอนก็ร้องว่ามีคนเอาตะปูลงศพมาใส่หัว บางทีก็ร้องไปแช่น้ำในแม่น้ำตอนกลางคืน หรืออาบน้ำทั้งเสื้อผ้า คือเกิดอาการคุ้มคลั่ง ในปี พ.ศ. 2543 (ปี 43) คุณป้าก็ย้ายมาพักอยู่กับคุณแม่ ด้วยความที่คุณป้าชอบหนีออกไปนอกบ้าน คุณแม่เกรงว่าคุณป้าจะไปถูกรถชน จึงต้องขังคุณป้าไว้หลังบ้าน ไม่ได้ล่าม แต่เมื่อประตูเปิด คุณป้าก็จะรีบออกไปข้างนอกด้วยความดีใจและไปเที่ยวเล่นเสมอ บางเวลาที่คุณป้าคุ้มคลั่ง ท่านจะทำร้ายคุณแม่ เช่น ทุบตี เขกหัว คุณแม่จึงกลายเป็นคนหงุดหงิดง่าย บางครั้งถึงขนาดทุบตีคุณป้าจนเลือดตกยางออก คุณป้าจึงจะสงบลง คุณแม่เชื่อว่าอาการของคุณป้าอาจเป็นเพราะถูกคุณไสย หรือเพราะผิดหวังในชีวิต คุณป้าเคยพบขวดแก้วขนาดเท่าขวดยานัตถ์วางอยู่ข้างกำแพงในบ้าน เมื่อเปิดดูพบว่าเป็นน้ำมันผสมขี้เถ้าและหนอน คุณแม่มักสอนลูกว่าเจอขวดแบบนี้อย่าเปิด เพราะคนทางใต้ชอบเล่นของ ส่วนเรื่องผิดหวังในชีวิตนั้น คุณป้าเคยมีคนมาชอบพอ แต่ก็มีเหตุทำให้ไม่ได้แต่งงานกัน คุณป้ามักพูดบ่อย ๆ ว่า ลุง (สามีคุณแม่) และคุณแม่แต่งงานแล้วก็สบาย แต่คุณแม่บอกว่าแต่งงานแล้วต้องลำบาก ต้องอดทน แม้จะมีอาการคุ้มดีคุ้มร้าย แต่บางครั้งคุณป้าก็ดูเป็นปกติ ในงานบุญกฐินพระราชทานปี 2545 และ 2546 ผู้ส่งเคสได้นำผ้าไตรไปให้คุณป้าถวาย คุณป้าก็สามารถประคองผ้าไตร และอธิษฐานตามได้อย่างถูกต้องทุกประโยค เวลาบอกให้ทำบุญ คุณป้าจะตั้งนะโม 3 จบขึ้นมาเองอย่างคล่องแคล่วทุกครั้ง แสดงว่าบางช่วงก็รู้ตัว ผู้ส่งเคสจึงเกิดคำถามเกี่ยวกับเรื่องราวเหล่านี้และต้องการความเข้าใจ