EP.245 คนรอบกายฆ่าตัวตายเกือบทุกคน

ผู้ส่งเคสท่านนี้เป็นผู้หญิงท่านหนึ่ง. ในวัยเด็กท่านได้เห็นชีวิตครอบครัวที่เต็มไปด้วยความทุกข์ เมื่ออายุได้ประมาณ 7 ขวบ คุณแม่ของท่านประสบอุบัติเหตุขาและแขนหัก. หลังเหตุการณ์นั้นไม่นาน คุณแม่ได้พาพี่ชาย พี่สาว และตัวท่านเองย้ายจากต่างจังหวัดเข้ามาเรียนต่อที่กรุงเทพฯ โดยไม่ได้กลับไปหาคุณพ่ออีกเลย. ชีวิตของท่านต้องพบเจอกับความสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักจากการฆ่าตัวตายถึง 3 คนในครอบครัว ทำให้ชีวิตตกต่ำและรู้สึกเคว้งคว้าง ขาดที่พึ่ง. ด้วยความรู้สึกนี้ ท่านจึงคิดที่จะแต่งงาน ทั้งที่เคยคิดไว้ว่าจะไม่แต่ง. ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 ท่านก็ตรวจพบว่าเป็นมะเร็งระยะที่ 3 ที่หน้าอกด้านซ้าย. จากเหตุการณ์ชีวิตที่ผ่านมา ท่านจึงได้ส่งเรื่องราวนี้มาเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ เพื่อให้ช่วยไขข้อข้องใจเกี่ยวกับวิบากกรรมและการแก้ไข.

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในครอบครัวของคุณพ่อของผู้ส่งเคส. คุณพ่อมีนิสัยดี เรียบร้อย ไม่ดื่ม ไม่สูบบุหรี่ ทำให้คุณยายรักและอยากได้เป็นลูกเขย แม้ว่าคุณพ่อจะยากจนเพราะเป็นเด็กวัดและกำพร้าพ่อแม่มาตั้งแต่เด็กก็ตาม. แต่หลังจากแต่งงานแล้ว นิสัยของคุณพ่อก็เปลี่ยนไป คบเพื่อน เที่ยว ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เที่ยวผู้หญิง และเล่นการพนัน. ผู้ส่งเคสจำความได้ว่าเห็นคุณพ่อเมาอาละวาด ชวนทะเลาะ และชอบทำร้ายคุณแม่.

เมื่อผู้ส่งเคสอายุได้ประมาณ 7 ขวบ คุณแม่ประสบอุบัติเหตุรถชน แขนและขาหัก. ขณะที่คุณแม่นอนป่วยอยู่โรงพยาบาล คุณพ่อก็มีลูกชายอีก 1 คนกับหญิงรับใช้.

เมื่อพี่ชายกับพี่สาวเรียนจบชั้น มศ. 3 คุณแม่จึงตัดสินใจพา ลูกๆ ทั้งหมดเข้ามาเรียนต่อที่กรุงเทพฯ และไม่กลับไปหาคุณพ่ออีกเลย. คุณพ่อไม่พอใจมาก และได้มาขอรับน้องชายคนสุดท้องไปอยู่ด้วย.

ต่อมาไม่นาน คุณพ่อก็ถูกให้ออกจากราชการเพราะยักยอกเงินหลวง. คุณพ่อพยายามขอคืนดีกับคุณแม่ แต่คุณแม่ไม่ยอม. ในระหว่างนี้ ผู้ส่งเคสมีหน้าที่ไปเยี่ยมคุณพ่อกับน้องชายเป็นประจำ.

วันหนึ่ง คุณพ่อได้บอกว่าจะนำผู้ส่งเคสไปยกให้กับเจ้านายที่มี ยศตำแหน่งสูงเพื่อหวังจะได้กลับเข้ารับราชการ ทำให้ผู้ส่งเคสเสียใจมากและไม่กล้าไปเยี่ยมคุณพ่อมากนัก.

จนกระทั่งวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2528 ญาติได้มาแจ้งว่าคุณพ่อผูกคอ ตายที่ต้นมะพร้าวบ้านลุง พี่ชายของคุณพ่อ ผู้ส่งเคสไม่ทราบสาเหตุที่ แน่นอน. หลังคุณพ่อเสียไม่กี่วัน ผู้ส่งเคสได้กลิ่นเหม็นไปทั่วห้องนอน จึงเรียกพี่สาวมาพิสูจน์ เธอก็ได้กลิ่นแต่ไม่เชื่อ.

ปลายปีที่คุณพ่อตาย ผู้ส่งเคสได้ฝันและรู้สึกไม่สบายใจ เพื่อนบอกว่าอาจมีคนบนบานไว้แล้วยังไม่แก้บน. ผู้ส่งเคสถามคนในบ้าน มีเพียงน้องชายที่เคยพูดว่าจะบวชให้คุณพ่อ. ผู้ส่งเคสแนะนำให้น้องชายบวช แต่เขาไม่เชื่อ กลับไปโกนหัวแล้วบอกว่าบวชให้พ่อแล้ว (คือโกนหัวเพื่อหลอกทางบ้านว่าบวชแล้ว แต่จริงๆ ไม่ได้บวช).

ปี พ.ศ. 2532 ผู้ส่งเคสฝันว่ากำลังจะเข้าวัดกับคุณแม่ โดยถือตะกร้าใส่เครื่องบวช แต่เห็นผ้าขนหนูในตะกร้ากลายเป็นสีแดงเหมือนเลือด. ฝันนี้ทำให้นึกถึงน้องชาย และหลังจากนั้นไม่นาน น้องชายก็ผูกคอ ตายอีกเหมือนกัน โดยใช้สายฝักบัวในห้องน้ำที่บ้านแฟน.

ตั้งแต่ น้องชายเสีย ผู้ส่งเคสเริ่มตั้งใจรักษาศีล 8 อุทิศส่วนกุศลให้ และเริ่มคิดว่าความรักช่างเป็นทุกข์. ผู้ส่งเคสสังเกตว่าครอบครัวคุณพ่อคุณแม่ ครอบครัวพี่ชาย พี่สาว และน้องชาย ทุกครอบครัวมีแต่ความทุกข์.

ปี พ.ศ. 2532 พี่สาวมาปรับทุกข์เรื่องพี่เขยที่เริ่มนอกใจ ผู้ส่งเคสจึงแนะนำให้เธอย้ายกลับมา กรุงเทพฯ เพื่ออยู่ไกลพี่เขยและเป็นเพื่อนคุณแม่. เมื่อพี่สาว ย้ายมาอยู่กับคุณแม่ไม่นานก็มีอาการซึม. เดือนกรกฎาคม ปี พ.ศ. 2533 พี่สาว กระโดดตึก 5 ชั้นของโรงเรียนที่สอนอยู่เสียชีวิต.

งานสวดศพพี่สาวคืนสุดท้าย เธอมาเข้า ร่างของน้าสาว ซึ่งเป็นญาติห่างๆ บอกว่าคิดถึงแม่และแฟน แล้วกอดแม่ร้องไห้ เสียงของน้าสาวเปลี่ยนเป็นเสียงเหมือนพี่สาว.

ครอบครัวผู้ส่งเคสมีพี่น้อง 4 คน คุณพ่อผูกคอตาย น้องชายผูกคอ ตาย พี่สาวกระโดดตึกตาย ช่วงนั้นเป็นช่วงชีวิตที่ตกต่ำที่สุด รู้สึกเคว้งคว้าง ขาดที่พึ่ง. ด้วยความรู้สึกนี้ ผู้ส่งเคสจึงคิดจะแต่งงาน.

เมื่อตัดสินใจแต่งงาน แฟนของผู้ส่งเคสได้ลา งานบวชให้ 15 วัน เพื่อชดเชยกับการที่ผู้ส่งเคสผิดสัจจะในการรักษาศีล 8 แล้วมาครองเรือน (เคยตั้งใจว่าจะไม่แต่ง แต่พอเจอแฟนก็เลยแต่งงาน).

พอมาปี พ.ศ. 2543 ผู้ส่งเคสพบก้อนเนื้อแข็งที่หน้าอกด้านซ้าย ซึ่งเจ็บและใหญ่ขึ้น เมื่อไปตรวจที่โรงพยาบาล คุณหมอบอกว่าเป็นมะเร็งระยะที่ 3.

จากเรื่องราวทั้งหมด ผู้ส่งเคสจึงมีคำถามเกี่ยวกับบุพกรรมในอดีต เหตุผลของการฆ่าตัวตายของคนในครอบครัว ภพภูมิของพวกเขา บุญที่ทำไปให้ผลหรือไม่ วิธีช่วยพวกเขา กลิ่นศพที่ต่างกัน ผลของการบวช การย้ายที่อยู่ของพี่สาว เรื่องการเข้า ร่างของพี่สาว กรรมของครอบครัว การแก้ไขวิบากกรรมของคุณแม่ กรรมของผู้ส่งเคสกับสามี ผลของการบวชของสามี กรรมจากการผิดสัจจะ และกรรมที่ทำให้เป็นมะเร็ง รวมถึงแนวทางการปฏิบัติตัว.