EP.657 เอเย่นต์ค้าเนื้อสด

ผู้ส่งเคสได้เข้าสู่โครงการพระธรรมทายาทรุ่นเข้าพรรษาและศึกษาเรื่องกฎแห่งกรรมที่โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาอย่างต่อเนื่องทุกวัน ทำให้ตระหนักถึงความผิดพลาดในอดีตและตั้งใจบวชตลอดชีวิตเพื่อสร้างบุญและปิดอบายให้ตนเอง เขาเล่าว่าตั้งแต่เด็กเติบโตมากับโยมพ่อโยมแม่ที่จังหวัดเชียงราย หลังเรียนจบ ม.6 ก็ตัดสินใจเข้ากรุงเทพฯ เพื่อสมัครทำงานเป็นช่างภาพประจำสถานที่มีเกียรติแห่งหนึ่ง ตั้งใจหาเงินส่งตัวเองเรียนต่อปริญญาตรี แต่ชีวิตในกรุงเทพฯ ทำให้เขาหลงแสงสี เที่ยวตามแหล่งบันเทิงยามราตรี และได้รู้จักเพื่อนชายคนหนึ่งในวงเหล้าที่ชวนเที่ยวบ่อยจนสนิทกัน เพื่อนคนนี้ชวนให้ลองสิ่งเสพติดหลายอย่าง ตั้งแต่บุหรี่ ยาเค ยาอี โดยเฉพาะยาอีทำให้รู้สึกเหมือนหลุดไปอีกโลกหนึ่ง คึก สนุก มีแรงไม่จำกัด หัวเราะกับเพื่อนในแหล่งมั่วสุม ดื่มเหล้า พ่นควันบุหรี่เต็มห้อง ยาเสพติดทำให้เขาสนุกได้ต่อเนื่องถึง 2 วัน 2 คืนโดยไม่เหนื่อยและไม่หิว ทำให้เขาติดยา เที่ยวถี่ยิบถึง 4 ครั้งต่อสัปดาห์ จนไม่ได้ไปทำงานและเรียน สุดท้ายต้องออกจากงาน อนาคตการเรียนดับวูบลง

เมื่อตกงานและอนาคตการเรียนดับวูบลง เพื่อนคนเดิมได้แนะนำอาชีพหาโมเดลลิ่ง บอกว่าเป็นงานไม่ยาก รายได้ดี ไม่ต้องลงทุน เพียงทำหน้าที่แมวมองมองหาผู้หญิงนักศึกษาหน้าตาดีตามแหล่งวัยรุ่น ทาบทามชวนเข้าสู่วงการนางแบบ นักร้อง ดารา ซึ่งเป็นเทรนด์ใหม่ที่วัยรุ่นยุคนี้อยากเข้า แต่แท้จริงแล้วเบื้องหลังคืองานในขบวนการค้าเนื้อสด งานนี้ทำกันเป็นขบวนการ มีทีมพูดและสร้างสถานการณ์เพื่อหลอกเด็กสาวให้ยอมให้บริการทางเพศในขั้นตอนสุดท้าย โดยมีวิธีทำให้เด็กสนใจ พาไป สวัสดีผู้ใหญ่ คือพาไปนั่งกินข้าวให้ผู้ใหญ่ดูตัว ผู้ใหญ่เหล่านี้มักเป็นนักธุรกิจใหญ่ นักการเมือง เสี่ย หรือคนในวงการบันเทิง พวกเขาใช้เงินล่อ โดยให้เงินเด็กเปล่าๆ เป็นหมื่นก่อนโดยยังไม่ต้องเสียตัวหรือทำอะไร นี่คือการหว่าน จากนั้นจะตีสนิทเพื่อให้เด็กยอมให้บริการทางเพศ หากเด็กยอมจะได้เงินจำนวนมาก และจะถูกส่งเสริมขึ้นเวทีประกวด โปรโมทเข้าวงการนักร้อง ดารา บางคนได้ตำแหน่งจริง เป็นนางแบบ พริตตี้ หรือดาราจริงก็มี ผู้ส่งเคสทำงานเป็นเอเย่นต์ค้าเนื้อสดในขบวนการนี้ เขาจะหักเปอร์เซ็นต์จากรายได้ของเด็ก 40% ส่วนเด็กเอาไป 60% เขาขลุกอยู่ในขบวนการนี้เกือบ 5 ปี หาเด็กได้ประมาณ 100 กว่าคน ซึ่งเขาถือว่าเป็นตัวเลขที่น้อยมากเมื่อเทียบกับเพื่อนคนอื่น ด้วยเหตุนี้หัวหน้าทีมจึงมองว่าเขาขี้เกียจ ไม่ขยัน หาเด็กได้น้อย เขาถูกกดดันและเปรียบเทียบกับคนอื่นจนเกิดปัญหาหลายด้าน เขาเบื่อกับกระบวนการนี้ที่ต้องใส่หน้ากากหลอกลวงกัน โยมแม่เคยพาไปรับขันธ์ที่ตำหนักพระอุมา หลังรับขันธ์ก็หาเด็กหาเงินคล่องขึ้น แต่ผ่านไป 1 ปีก็หมดอายุ เสื่อมลง ต่อมาโยมแม่รู้จักวัดพระธรรมกายและชวนเขามาวัดเมื่อมีทุกข์ เขามานั่งสมาธิที่วัดเป็นครั้งแรก ทำตามคำแนะนำของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ รู้สึกเหมือนถูกดูดลงกลางท้องแล้วมีดวงสว่างลอยขึ้นมา เห็นดวงแก้วหลายดวง เห็นองค์พระ หยุดใจไปเรื่อยๆ เห็นดวงแก้วที่มีกลีบดอกบัวรอบๆ ถามโยมแม่ว่าที่เห็นคืออะไร เห็นเหมือนกับที่อยู่บนเสื้อยืด คือดวงแก้ว รู้สึกมีความสุขมากจนพูดไม่ออก ภาพองค์พระยังติดตา นำปัจจัยถวายพระเดชพระคุณหลวงพ่อก็ปิติจนน้ำตาคลอ งงว่าทำไมเป็นถึงขนาดนั้นทั้งที่มาวัดครั้งแรก หลังกลับบ้านนำความสุขจากการนั่งสมาธิไปเปรียบเทียบกับความสุขจากการเที่ยว (ดื่ม เต้น) พบว่าความสุขจากการนั่งสมาธิมากกว่ามาก โยมแม่ชวนมาวัดและชวนบวชช่วงเข้าพรรษา เขาตัดสินใจบวชทันที และขอสมัครเป็นพระลูกชายคนหนึ่งของคุณครูไม่ใหญ่